Zomer 2019 - Twee weken regio Hradec Králové

Topic in 'Hoe was jouw vakantie in Tsjechië?' gestart door Leo, 14-12-2020.

  1. cor

    cor

    mooi hoor
     
    bruinh, Pelhřimov en Leo vinden dit leuk/interessant.
  2. Grappig, dit ook nog gisteren nog gezien bij 3 op Reis. En ook toen was het, ondanks Corona een jaar later, druk. Eigenlijk te druk en zo hebben wij ook nu en dan Tsjechië dit jaar ervaren. Hier en daar gedroegen veel Tsjechen zich alsof Corona volledig voorbij was
     
    bruinh, Pelhřimov en Leo vinden dit leuk/interessant.
  3. Leo

    Leo

    Dankjewel !
    We doen ons best, maar een land als Tsjechië maakt het al wat makkelijker om mooie foto's te (blijven) maken.
     
    bruinh, Pelhřimov en elske vinden dit leuk/interessant.
  4. Leo

    Leo

    Dag 6: Zaterdag 27 juli 2019 - Broumov & Ostaš

    Na het ochtendontbijt en een douchepartijtje bekijken we de tractor waar we gisterenavond onze auto voor geparkeerd hebben. We kunnen er kort over zijn: de tractor van de dag is van het merk “Kweetniet”.
    Op het typeplaatje van de motor staat dat het een Güldner motor uit 1942 betreft, maar verder komen we niet.
    Güldner is een fabrikant van tractoren en dieselmotoren die sinds 1906 vanuit het Duitse Aschaffenburg werkzaam is. Er moet om deze tractor meer gezeten hebben aan plaatwerk en bescherming, maar het is geen eigen model tractor van Güldner.
    Met 77 jaar op de teller is dit in ieder geval de oudste die we tot nog toe onder de overkapping hebben kunnen ontdekken. De rest blijft een raadsel.

    [​IMG]
    de tractor van de dag​

    Na de tractorbezichtiging pakken we de auto om richting Broumov in het noorden te rijden. Na net geen uurtje rijden, waarbij we onderweg weer op de meest onmogelijke plaatsen door Tsjechische brokkenpiloten met haast ingehaald worden, rijden we Broumov binnen en komen door de grote P-borden te volgen vanzelf op het Mirové Námesti (centrale plein, letterlijk vredesplein). Druk is het hier niet en dat is ook niet verwonderlijk, want het is vandaag zaterdag. En zoals vrijwel ieder Tsjechisch dorp betaamt, is het ook in het centrum van Broumov een dode boel op zaterdag na de middag, want de meeste winkels zijn na 11.00 uur dicht. Zondagavond om 20 uur een brood scoren in een regio-supermarkt is hier geen probleem, maar heb je gasten en gaat op zaterdagmiddag om 11.45 uur de suiker op, dan kun je beter hopen op een goede buur dan op een verre supermarkt ;)
    Positieve bijkomstigheid is dan wel weer dat de parkeermeters ook niet moeilijk doen. Op zaterdagmiddag hoef je hun mondje niet te voeden met kleingeld, want gratis parkeren.

    [​IMG]
    onderweg in Slavětín nad Metují zit een ooievaar op zijn nest

    [​IMG]
    het vredesplein met Mariazuil in hartje Broumov​

    Broumov (Duits: Braunau) is een dorpje van ongeveer 8000 inwoners dat zowat tegen de Poolse grens aan ligt en dat vooral bekend is door het klooster in het centrum. Het was ook dit Benedijktijner klooster uit 1255 dat de stad gedurende vele honderden jaren de nodige welvaart bracht en van waaruit handel gedreven werd met de rest van Bohemen. Onder andere veel doekmakers waren in die tijd in en rond Broumov werkzaam. De stad is overigens naar het klooster genoemd en niet andersom.
    Aan het eind van de zeventiende eeuw, nadat grote delen van stad en klooster ten prooi waren gevallen aan de verwoestende uitwerking van de dertigjarige oorlog, werd het grootste deel van het klooster in Barokstijl herbouwd. Het is een opvallend gebouw, mede dankzij de rode kleur van de muren. Dat vollere rood heeft wel wat tussen alle pasteltinten die je op veel plekken ziet.

    Met een ongeveer één uur durende rondleiding kun je op het hele uur de hele dag door een rondleiding krijgen door de belangrijkste delen van het klooster. Omdat we bij het kopen van een kaartje nog een half uurtje hebben, nemen we in de schaduw bij kloostercafé Dientzenhofer plaats en trakteren we onszelf maar weer eens op een huisgemaakte limonade. Als we thuiskomen hebben we waarschijnlijk afkick- of ontwenningsverschijnselen.
    Het café is overigens vernoemd naar vader en zoon Dientzenhofer, beiden architecten/bouwmeesters eind 17e en begin 18e eeuw, die onder andere de bouw van het klooster in Brounov mede vorm hebben gegeven. Het is een naam die je niet alleen in Praag, maar over heel Tsjechië verspreid bij tal van bouwwerken tegenkomt. Zoon Dientzenhofer heeft daarbij aan diverse projecten samengewerkt met die andere beroemdheid: Jan Blažej Santini Aichel.

    [​IMG]
    het is hier al barok wat de klok slaat​

    Om twaalf uur (of moet ik zeggen: na twee limonades) begint de rondleiding die direct start met een van de hoogtepunten: een kopie van de lijkwade van Turijn. Dit stuk waar men in het klooster zeer trots op is, heeft men pas in 1999 ontdekt.
    In 1999 was er een twintigjarige knaap, genaamd Přemysl Sochor die zijn alternatieve dienstplicht vervulde bij het klooster van Broumov. Onze jonge onderzoeker was nogal nieuwsgierig aangelegd en al rondkijkend merkte hij op zekere dag een krans op, hoog in de kloosterkerk van St. Adelbert waar op geschreven stond: ‘Sancta Sindon’. Deze Latijnse woorden zijn een directe verwijzing naar de zogenaamde Lijkwade van Turijn, een relikwie waar volgens sommigen het lichaam van Jezus na zijn dood in gewikkeld zou zijn geworden. Přemysl’s interesse was gewekt en hij besloot niet te rusten voor dit mysterie ontrafeld te hebben. Hij had op dat moment ook al gezien dat er achter de krans een houten kist te zien was, maar niemand kon hem vertellen wat erin zat of waar die kist voor diende.
    Samen met een oudere pastoor, Norbert Josef Zeman, ging Přemysl vervolgens op onderzoek uit. In de veronderstelling dat ze misschien een stukje stof van de echte lijkwade zouden aantreffen maakten ze gezamenlijk de kist open. Ze troffen er tot hun grote verrassing geen lapje stof, maar een complete doek aan. Het licht dat door de kerkramen op het doek viel liet hun direct de omtrek van een menselijk lichaam zien. In het doek was een document verwerkt waaruit bleek dat het een authentieke lijkwade was, waarop de pastoor direct meende dat dit een rechtstreekse kopie van de Lijkwade van Turijn was.
    Niet veel later werd -vol trots- de gevonden lijkwade tentoongesteld aan het publiek. Een briljante zet? Wie de waarheid weet mag het zeggen, maar het bezoekersaantal is alleen maar gestegen dankzij de ontdekking van de lijkwade. Přemysl, die inmiddels heel wat jaren meer op de teller heeft, is tegenwoordig de directeur van het klooster en bijhorend museum.

    [​IMG]
    in het refectorium (de voormalige eetzaal)

    [​IMG]
    de ontdekking van Přemysl​

    Onze gids vandaag vertelt enthousiast dat op de originele lijkwade van Turijn na, deze Broumov versie van alle 42 bekende lijkwades de best bewaard gebleven afdruk van het lichaam van Jezus is. Onderzoeken zouden hebben uitgewezen dat het afdruksel geen pigment bevat van welke soort dan ook. De vlekken die de afdruk van een menselijk lichaam vormen zouden derhalve ingestraald moeten zijn.
    Of we dat met een korreltje zout moeten nemen is de vraag, maar het is een boeiend verhaal dat het op zich al prachtige klooster alleen maar interessanter maakt.

    De sacristie (“ietsje” groter dan die van onze eigen parochiekerk) heeft ook een bijzonderheid, ditmaal in het plafond. Als gevolg van de roken en dampen uit de ooit aanwezige Rococo-oven is dat plafond in de loop der jaren letterlijk zwartgeblakerd. Van de mooie Bijbelse schilderingen op het plafond is daardoor weinig meer zichtbaar. Daarom beval in 1938 de abt dat de jonge monniken het maar eens moesten reinigen. Dat deden ze op een stuk van iets meer dan een vierkante meter plafond met:…..droog brood.

    Het resultaat is hieronder zichtbaar.

    [​IMG]
    plafondrestauratie met behulp van droog brood...​

    Waarschijnlijk lopen bij menig hedendaags restaurateur de rillingen over de rug bij het zien van dit resultaat. De rest heeft men maar gelaten zoals het was; overwegend zwart.

    We gaan verder richting de bibliotheek. Volgens de regels der Benedictijnen moet een kloosterling minimaal 2 à 3 uur per dag lezen, vandaar dat er al in de 15e eeuw een aanzienlijke bibliotheek in dit (en andere kloosters) aanwezig was. Tegenwoordig bevat de bibliotheek nog 17000 boeken uit allerlei vakgebieden. Ooit waren er dat vele malen meer, maar door diverse branden zijn belangrijke werken verloren gegaan. Toppunt is de omgang met boeken tijdens het communistische tijdperk toen zomaar 50.000 stuks “verdwenen” zijn. Niet allemaal even waardevol, maar toch. Uit het raam gegooid op vrachtwagens, om vervolgens in de papierfabriek gerecycled te worden. Men had de ruimte nodig als gevangenis voor geïnterneerde geestelijken…
    Niet alleen de grote middeleeuwse boeken die achter glas tentoongesteld worden zijn gevuld met prachtige kleuren. Ook voor wie omhoog kijkt is er een en ander te zien. Daar, op het plafond, zien we diverse fresco’s die Bijbelse voorstellingen betreffen, in de eerste helft van de achttiende eeuw geschilderd door de Boheemse kunstenaar Jan Karel Kovář.

    [​IMG]
    Bijbelse voorstellingen op het plafond

    [​IMG]
    bewaakster van de bibliotheek
    (skelet dat vroeger als studie-object gebruikt werd)

    [​IMG]
    ondanks pracht en praal is er toch nog wel wat op te knappen​

    Als we als laatste de kerk binnenkomen weten we helemaal niet meer waar we moeten kijken, overal prachtige plafondschilderingen, muurschilderingen en stucwerk, nog afgezien van het mooie houtsnijwerk, de kansel enz. enz.

    Pracht en praal, overal waar je kijkt. Dat precies was het idee achter de barok die ontstond na oorlogen en minder goede tijden: Mens, durf te genieten van al het mooie, dat was hetgeen men trachtte uit de dragen in de kunst. In deze kerk is men daar zeker in geslaagd.

    [​IMG]
    wat een schoonheid aan schilder- en stucwerk​

    Na de kloosterlijke ochtend in het centrum rijden we naar de rand van Broumov waar zich een tweede religieus gebouw van bijzondere aard bevindt: de “Kerk van de heilige maagd Maria onder de linden”.
    Of voor wie er graag de tong over breekt: “kostel Panny Marie zvaný Pod lipami”.
    Na drie keer oefenen lukt het ons de naam (bijna) foutloos uit te spreken.
    Mag ook best, want er staat slechts één leesteken in en er komen geen “znj” of andere voor ons platlanders onmogelijke klanken in voor

    Deze kerk die zich temidden van de begraafplaats van Broumov bevindt, is het oudste nog bestaande houten gebouw van Centraal Europa. Oorspronkelijk werd er in de 12e eeuw hier al een houten kerk gebouwd, maar die is tijdens de Hussietenoorlogen in 1421 (deels) en een brand in 1449 verloren gegaan. Wat er nog aan overgebleven materiaal gebruikt is is niet bekend. Ze werd na de brand door monniken van het klooster opnieuw opgebouwd en is ook nu nog in gebruik als kerk.
    Overal op de wanden en plafond zijn met sjabloonvormen patronen aangebracht in verschillende kleuren. Alhoewel veel eenvoudiger dan de schilderkunst in de kloosterkerk van vanochtend is ook het interieur van deze kerk een lust voor het oog.

    Na een tijd onze ogen uitgekeken te hebben lopen we een rondje over de begraafplaats rondom de kerk. Die wordt nog steeds actief gebruikt, waardoor menig grafsteen qua stijl nogal afsteekt tegen de ouderdom van de kerk. Rondom de overkapping is dan wel weer een hele serie stenen en gedenkplaten op leeftijd die minder contrasteren met het gebouw zelf. Bij de entree van de begraafplaats iets dat ook in Duitsland een veel voorkomend verschijnsel is: een kaarsenautomaat aan het toiletgebouw. Met daarbij een sticker die waarschuwt voor lieden met minder christelijke ideeën: “deze automaat wordt bewaakt door een camerasysteem”.

    [​IMG]
    Maria onder de Linden aan de buitenkant ...

    [​IMG]
    ... en aan de binnenkant

    [​IMG]
    rijk gedecoreerd met een intiem altaar​

    Als we terug in de auto zitten en richting Ostaš, ons volgende doel, rijden zien we binnen tien minuten maar liefst vier geelzwarte nummerplaten. Dat zijn zo maar meer landgenoten dan de afgelopen dagen bij elkaar !
    Het is een kleine 10 km richting over de hoofdweg richting Police nad Metují als we schuin voor ons de 700 meter hoge tafelberg Ostaš zien. Vanaf de doorgaande weg gaat het slingerend omhoog en na een kilometer eindigt de weg bij een parkeerplaats aan de rand van het bos.

    Omdat op zowat iedere toeristische website gemeld wordt dat als je een rots-stad hier in de buurt wil zien je beslist naar Adršpach moet gaan, maar we een beetje opzien tegen de drukte op dit soort plekken hebben we gekozen voor een minder bekende plek. Liever iets dat door de Tsjechen zelf wordt aangeprezen. Om zo dus uit te komen in Ostaš, sinds 1956 deel uitmakend van een natuurreservaat.

    Om het aankomende vochtverlies alvast te compenseren nemen we plaats op het občerstvení-terras naast de parking. Een flinke pivo en een flinke Kofola valt ons ten deel.
    Nou ja, valt.
    We moeten hem nog altijd zelf bestellen en zelf opdrinken

    Onder de overkapping vliegt een zwaluw af en aan naar zijn nest: een rieten mandje dat met tie-wraps tegen het plafond aan gebonden is en waar partner mama (of papa?) zwaluw van tijd tot tijd het hoofd over het randje steekt. Gezien de intensiteit waarmee hij naar de worst en frietjes op de tafel onder hem kijkt zou je haast gaan denken dat ie bij de keuringsdienst van waren werkzaam is.

    [​IMG]
    een wel heel apart vogelnestje onder de občerstvení-overkapping​

    Hij of zij? Van de zwaluw weten we het geslacht niet, van de berg wel.
    Ostaš is namelijk een oude Tsjechische mannelijke naam is, die oorspronkelijk afkomstig is van Eustachius of Eustach. De berg is vernoemd naar Sv. Eustachus, de patroonheilige van onder andere jagers en houtvesters. Daarom is de naam van de berg mannelijk.

    Lekker weg van de toeristische drukte kunnen we vervolgens een bewegwijzerde ronde lopen van iets meer dan 4 km. Het blijft niet bij lopen alleen, plaatselijk kunnen we ons lekker uitleven met wat klauterwerk tussen de zandstenen rotsen waarbij we tot onze verrassing nauwelijks mensen tegenkomen. Natuur optima forma.
    Soms een nauwe doorgang, dan weer wat meer ruimte met zicht op bizarre uitgesleten rotsvormen. Het is een afwisselend gebied. In de noordoostelijke uithoek zijn er enkele punten waar we van een prachtig uitzicht kunnen genieten.
    Er is zoveel te zien dat we ruim 2 uur nodig hebben om die 4 km af te leggen. Als de rond bijna ten einde is wordt onze aandacht getrokken door een onbekende zwartwit gevlekte vogel. Hij heeft ongeveer de grootte van een gaai en zit, zijn kop a en toe draaiend maar verder onbeweeglijk stil, op het uiteinde van een tak. Het lijkt alsof hij niet echt schuw is. Daardoor kunnen we van een afstand van 15 meter hem op ons gemak bekijken. En hij ons.
    Na een paar minuten vindt hij het genoeg en vliegt weg. Ook de manier waarop hij vliegt heeft iets van een gaai weg.

    Met wat google-werk weet vrouwlief ’s avonds de identiteit van deze vreemde vogel te achterhalen. Het blijkt een gevlekte notenkraker, behorend tot de familie van de kraai-achtigen.
    Na het lezen van de wiki-pagina over de notenkraker wordt ook duidelijk waarom hij niet direct wegvliegt: “Deze vogel is erg tam, omdat de soort door hun oorspronkelijke leefgebied geen ervaring heeft met mensen.”

    [​IMG]
    zoek je weg in het labyrint en geniet van...

    [​IMG]
    ...mooie vergezichten...

    [​IMG]
    ...grillige rotsformaties...

    [​IMG]
    ... en een vreemde vogel​

    Moe maar voldaan arriveren we tegen half zes terug aan de auto. De parkeerplaats is grotendeels leeg en de parkeerwachter heeft inmiddels ook zijn biezen gepakt.

    Voor ons is het nog een klein uurtje rijden en dan strijken we neer op het terras van het pension. Daar doen we ons onder het genot van een pivo en een vino tegoed aan een lekkere avondmaaltijd bij ondergaande zon en rollen we tegen negen uur het bed in.
    Nog effe googelen (die vogel hè), wat lezen en dan de oogjes toe.

    Morgen gaat het voor de verandering Zuidwaarts ipv Noordwaarts.
    Dobrou noc.

    [​IMG]
     
    Graltena, bruinh, Pelhřimov en 8 anderen vinden dit leuk/interessant.
  5. cor

    cor

    weer een super verslag.
     
    bruinh vindt dit leuk/interessant.
  6. Leo

    Leo

    Fijn om te horen dat je er plezier aan beleeft @cor :top:
    Als ik nu eens in de 6 a 7 dagen een stukje klaar heb en plaats dan zijn we misschien weer uit de lockdown als het vakantieverslag klaar is :)
     
    bruinh, Pelhřimov, hgmw en 3 anderen vinden dit leuk/interessant.
  7. Blijf schrijven, blijf komen!
    Mooi man!
     
    bruinh, Pelhřimov en Leo vinden dit leuk/interessant.
  8. Leo

    Leo

    Was wel de bedoeling :)
     
    Bewerkt door een moderator: 16-01-2021
    kukel, elske, bruinh en 3 anderen vinden dit leuk/interessant.
  9. Pelhřimov

    Pelhřimov Donateur

    Ik heb alweer genoten van jullie vakantieverslag. :wow:
     
    kuurgast, Leo en bruinh vinden dit leuk/interessant.
  10. Pelhřimov

    Pelhřimov Donateur

    Ik heb alweer genoten van jullie vakantieverslag. :wow:
     
    kuurgast, Leo en bruinh vinden dit leuk/interessant.
  11. Leo

    Leo

    Wat leuk @Pelhřimov .
    Twee keer nog wel ;)
    Ik ga door :yess:
     
    hgmw en kuurgast vinden dit leuk/interessant.
  12. Pelhřimov

    Pelhřimov Donateur

    :toppie:
     
    Leo vindt dit leuk/interessant.

Deel deze pagina