Tsjechen in Nederland

Topic in 'Evenementen & Ontmoetingen' gestart door Ad Verschoor, 21-03-2018.

  1. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Dit ben ik: Markéta Kafková

    Markéta Kafková (25), die als uitwisselingsstudente de masteropleiding Media volgt, heeft Praag voor Rotterdam verruild op zoek naar inspiratie, nieuwe mogelijkheden en meer kennis op het gebied van dans.

    [​IMG]

    Grootste passie
    “Ik heb altijd al van bewegen en optreden op een groot podium gehouden. Al op heel jonge leeftijd was ik gek op muziekvideo’s. Ik nam ze op en deed alle bewegingen die ik zag na. In de kleine plaats waar ik ben opgegroeid, een uur ten noorden van Praag, waren helaas niet veel mogelijkheden om te dansen en ik was een van de weinige kinderen op de dansschool die dansen als meer dan een hobby zag. Ik heb er veel vrienden gemaakt en zeker een hoop basiskennis en -vaardigheden opgedaan, maar ik had het gevoel dat ik me daar niet verder kon ontwikkelen.

    Als ik de kans kreeg, ging ik naar danskampen om meer te leren, maar dat was altijd maar voor een korte periode in de zomer. Alles kwam in een stroomversnelling toen ik op 19-jarige leeftijd naar Praag verhuisde om mijn bachelor te gaan doen. Ik heb me toen ook aangemeld om auditie te doen bij de Dance Academy Prague. Uiteindelijk heb ik het hoogste wedstrijdteam gehaald. Ik ‘snakte’ naar nieuwe ervaringen en kansen in de grote stad en ben allerlei cursussen en klassen gaan volgen, van ballet tot streetdance. Ik begon op te vallen en werd gevraagd om te dansen, voor mode-gerelateerde opdrachten en later zelfs ook voor televisieprogramma’s en muziekvideo’s. Zo ben ik lid geworden van het professionele dansgezelschap ‘JAD Dance Company’.”

    Studente, docente en danseres
    “Tegelijkertijd deed ik ook een bachelor International Studies, een opleiding die heel erg op de opleiding Internationale Betrekkingen en Diplomatie lijkt. Hoewel ik mijn bachelor met succes heb afgerond, beviel de universiteit me niet echt. Het was een enorm brede en op de massa gerichte opleiding en ik was destijds voornamelijk met dansen bezig. Ik heb desondanks toch besloten om een master te gaan doen, omdat ik op zoek was naar een betere studie-ervaring, met een meer persoonlijke benadering. Bovendien ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in media, een branche waarin ik vanwege het dansen al de nodige ervaring heb opgedaan. Tijdens de masteropleiding heb ik geleerd om mijn tijd efficiënt in te delen, verschillende banen en studies met elkaar te combineren en daarin prioriteiten te stellen. Het was in het begin allemaal best wel lastig, aangezien ik drie maanden in Taiwan had gewoond voordat ik naar Rotterdam kwam. De mentaliteit in Taiwan is heel kalm en vredig, dus in mijn eerste maand in Nederland moest ik heel erg wennen aan een maatschappij die stressvoller en meer op concurrentie gericht is.

    In Tsjechië ben ik begeleider van het juniorenteam van de Dance Academy Prague. We trainen doorgaans voor wedstrijden en hebben vorig jaar een enorm succes geboekt door het Tsjechische nationale danskampioenschap te winnen. Maar ik probeer ook hun persoonlijke ontwikkeling en individuele dansstijl te stimuleren. Als lid van de JAD Dance Company doe ik ook commerciële optredens.”

    [​IMG]

    Dans in Rotterdam
    “Er is hier een hele goede dansstudio, ‘Hip Hop Huis’, waar enkele van de beste streetdancers van Europa lesgeven, wat me enorm fascineert. Ik ga vaak naar de evenementen die daar worden georganiseerd, maar ik houd ook heel erg van de clubscene in Rotterdam. Sinds mijn komst in januari ben ik in dansbaar café MONO en jazzbar BIRD geweest, waar ze hele goed house en funk draaien. De Suicide Club, een bar op het dak van het Groot Handelsgebouw, is ook heel erg leuk, maar iets chiquer.”

    Bron: erasmusmagazine.nl
     
    Franky, kuurgast en bruinh vinden dit leuk.
  2. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    #ikbeneengroninger - aflevering 18: Tsjechië

    Štěpánka´s avontuur in Nederland begon zes jaar geleden in Vlissingen. Ze deed daar de vierjarige bacheloropleiding Genetic Engineering. Ze verhuisde daarna naar Groningen om hier aan een project te werken, maar bovenal voor de liefde.
    [​IMG]

    “Ik heb mijn vriend ontmoet tijdens het uitgaan. Hij was er met een groep vrienden en ze hoorden dat ik hier niet vandaan kwam. Ze spraken me aan en waren nieuwsgierig. Dat is iets dat me opvalt in Nederland, mensen staan open voor ontmoetingen met buitenlanders. In Tsjechië zijn mensen veel meer gesloten. Ze gaan ergens heen met een groep en dat blijft zo, er is geen interesse voor buitenstaanders.”

    Noord versus Zuid
    Op de vraag of Štěpánka verschillen heeft opgemerkt tussen het noorden en het zuiden van nederland antwoordt ze lachend: “Ik leerde Nederlands in Zeeland, maar toen ik hier kwam moest ik overnieuw beginnen. Ik verstond niks van het Gronings accent!”

    Ze vertelt dat Groningen internationaler is dan Vlissingen: “Hier zie je dat er veel initiatieven zijn om immigranten zich hier thuis te laten voelen. Als je in de Nederlandse cultuur wilt integreren, biedt Groningen daartoe alle mogelijkheden op een heel laagdrempelige manier.”

    Štěpánka geeft haar eigen wijk als voorbeeld: “Hier in Selwert wonen de meeste nationaliteiten en mensen met verschillende religies. Ik heb niet het gevoel dat er geoordeeld wordt op basis van religie of iets dergelijks, alle mensen zijn warm en vriendelijk. Er worden feestjes georganiseerd waar iedereen welkom is en er zijn gratis taallessen.”

    Vlees en bier
    “Het heeft even geduurd voordat ik me heb aan kunnen passen aan de eetcultuur. Ik was gewend aan een warme lunch waar ik de tijd voor kon nemen en een lichte maaltijd in de avond. Hier is dat andersom. De meeste bedrijven in Tsjechië hebben een kantine. Hier moet je zelf eten meenemen of iets ophalen ergens, in het half uurtje pauze dat je krijgt. Ik ben gewend aan veel koolhydraten en vlees. Hier is het vlees duur. Een typisch Tsjechisch gerecht, een soort dumplings met vlees, kan ik daarom hier niet maken. Daarnaast eten wij vlees van bijvoorbeeld eend en konijn, wat hier ongebruikelijk en niet makkelijk te krijgen is.”

    Het Nederlandse bier is volgens Štěpánka te zoet. Ze legt uit dat er minder hop in zit dan bij de bieren uit Tsjechië, wat de smaak bitterder maakt. Afsluitend heeft ze nog iets aan te merken op de manier waarop we ons bier drinken: “jullie drinken baby-biertjes! In Tsjechië drinken we op zijn minst per halve liter”.

    Bron: datisgroningen.com
     
    Franky, PuNkEnStEiN, cor en 3 anderen vinden dit leuk.
  3. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Tsjechisch echtpaar 65 jaar getrouwd

    Feest voor Bedrich en Bozena Cernohorsky-Machacek. Het Tsjechische paar is 65 jaar getrouwd. Vijftig jaar geleden verlieten ze hun geboorteland toen na de Praagse lente het Russische leger binnenviel. Met hun twee zonen startten ze een nieuw leven in Nederland.

    Bedrich werkte bij Hoogovens in IJmuiden, Bozena – in Tsjechië onderwijzeres – was er voor de jongens. Na Bedrichs pensionering verhuisden ze naar Ysbrechtum, dichtbij hun zoon. Ze zijn zes keer dedec ek (pake) en babic ka (beppe).

    Bron: ysbrechtum.com
     
    Franky, bruinh, sador en 3 anderen vinden dit leuk.
  4. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Een betere klusser dan Sven Kramer

    Miroslav Mirek Vtipil, kent u hem nog? Ik moet bekennen dat ik hem was vergeten, maar vorige week dook de Tsjechische oud-schaatser opeens weer op in mijn gedachten.

    Hij spreekt over een in Ede wonende Tsjechische schaatser. Dat had ik wél goed onthouden

    Hoe kan zoiets? Het begon bij het verzamelen van informatie voor een foto in de krant. Het ging over skifit, een training die er voor moet zorgen dat je fit de wintersport in gaat. De skifittrainer was Bauke de Groot. Hé, is dat niet de vroegere Edese bondscoach van de Zwitserse schaatsers? Ja, dat is hij. Leuk, maar het leidt nog niet tot een link met Vtipil.

    Die kwam een paar dagen later, tijdens het jaarlijkse etentje met de jongens van de sport (zoals we de medewerkers van de sportredactie liefkozend noemen). Het ging over De Groot. En toen kwam de vraag: ‘Er was toch ook een Tjechische schaatser uit Ede?’ Ik kon het me herinneren, maar zijn naam bleef verborgen in de diepste krochten van mijn geheugen.

    Gelukkig hebben we internet. En ja, daar stond het (op Wikipedia): Miroslav Mirek Vtipil (Svratka, 27 augustus 1983) is een Tsjechisch oud-langebaanschaatser en tegenwoordig meubelmaker. Ja, dat was de naam. En die kroop snel naar de oppervlakte van mijn geheugen. Ik hoor de stem weer van Herbert Dijkstra tijdens een of ander kampioenschap. Hij spreekt over een in Ede wonende Tsjechische schaatser. Dat had ik wél goed onthouden.

    Ergens anders lees ik dat Mirek Vtipil een zelfstandig klusser is bij De Klussenier. Hij woont nog steeds in Ede en is met een Edese getrouwd. Een hoogvlieger als schaatser was hij nooit. Maar allicht dat hij beter kan klussen dan Sven Kramer. Ieder zijn specialiteit.

    Bron: gelderlander.nl
     
    Franky en kuurgast vinden dit leuk.
  5. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Zeilmaten van ver
    Bruine vloot

    Er komt veel internationaal personeel af op de chartersector. Misschien laten Zwitsers, Polen en Tsjechen zich inspireren door de romantische, zoutwaterzeilende vrachtschepen.

    Het fenomeen ‘bruine vloot’ is uniek in de wereld. Vanuit Harlingen vertrekken wekelijks meer dan zeventig passagiersschepen naar zee. Alleen in Nederland zie je commerciële zeilvaart op deze schaal.

    Toch spelen er nog andere overwegingen, zo blijkt uit gesprekken met ‘maten’ (lichtmatrozen en dekslieden) van buitenlandse afkomst. Ze willen geen dagelijkse sleur, ze willen ‘leven’.

    Nikola (Nikki) Foltýnová (26) uit Tsjechië begeleidde vakantiekampen voor kinderen met kanker. In 2017 belandde ze aan boord van de klipper Zuid-Holland. ‘Van zee en zeilen had ik geen flauw idee, maar varen vond ik fantastisch. Schipper Tossing Schroders en ik werden grote vrienden. In Tsjechië beviel het leven met de klok me niet meer. Aan boord van een zeilschip leef je bij het moment.’ Een jaar later is er iets moois opgebloeid tussen Tossing en Nikki. Samen varen ze nu met de ‘Zuid-Holland’.

    [​IMG]

    Bron: nieuwsbladtransport.nl
     
    Franky en kuurgast vinden dit leuk.
  6. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Video: Tsjechisch huwelijksaanzoek in achtbaan

    [​IMG]

    Een pretparkfan uit Tsjechië zal een ritje in de nieuwe Walibi-achtbaan Untamed niet snel meer vergeten. Via Morávek vroeg onlangs zijn vriendin ten huwelijk in de 36,5 meter hoge hybrid coaster. Dat is te zien in een YouTube-video.

    Speciaal voor Morávek werd de trein van Untamed op de liftheuvel stilgezet. Dat gaf de achtbaanfanaat de kans om zijn vriendin Štepánka Belzová te vragen of ze met hem wilde trouwen. De vrouw schrok zich een hoedje, maar zei wel 'ja'. Vervolgens kon de emotionele rit voortgezet worden.



    Bron: loopings.nl

    Het aanzoek vond eerder deze zomer plaats. De bijbehorende video werd afgelopen week gepubliceerd. "Ontzettend bedankt Walibi Holland voor deze mogelijkheid!", schrijft Morávek. "Wij wensen hen natuurlijk heel veel geluk", laat een Walibi-woordvoerder aan Looopings weten.
     
    Franky vindt dit leuk.
  7. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    “Ik winkel graag bij lokale boetiekjes; zij geven persoonlijk advies en hebben originele items”

    [​IMG]
    Fotograaf: Loraine Bodewes

    (on)gewoon
    Tereza Spustova (33, Tsjechische), masterstudent Arts and Heritage, omschrijft haar stijl als “elegant met niet te veel accessoires, altijd aan het experimenteren met verschillende kleuren, printjes, stoffen en vormen”.

    Herfst
    “Mijn outfit is helemaal afgestemd op kleuren die bij de herfst passen. Het is mijn favoriete seizoen, maar de afgelopen jaren ben ik altijd te druk met mijn werk als stewardess geweest om ervan te kunnen genieten. Ik hou erg van natuurlijke kleuren voor zowel mijn kleding als mijn make-up. Dat betekent niet dat ik nooit felle items draag. Integendeel, ik vind het op een regenachtige dag geweldig om een outfit aan te trekken met kleuren die met elkaar in contrast staan.”

    Kwaliteit over kwantiteit
    “Ik geef gemiddeld vijftig euro per maand uit aan kleding. Veel mensen denken dat je een enorm budget moet hebben om een elegante stijl te kunnen dragen, maar dat is niet waar. Je betaalt vaak voor het merk, maar niet per se voor kwaliteit. Ik winkel graag bij lokale boetiekjes in Maastricht, zoals Avanti, Maud en Maison DQ. Zij geven persoonlijk advies en hebben originele items. Meestal koop ik niet veel: ik heb liever een paar mooie kledingstukken dan veel verschillende die ik toch niet draag.”

    Ethisch shoppen
    “Ik ben tegen fast fashion. Ik koop niets van de grote, bekende merken. De kleding bevalt me vaak niet, maar ook als dat wel het geval is, wil ik het uit principe niet kopen. Het is onethisch, de winkels zijn te druk en het duurt veel te lang voordat je iets kunt passen of afrekenen. Daarnaast hou ik ook niet van bont of leer. Dat kan echt niet meer in 2019.”

    Stewardess
    “Toen ik nog als stewardess werkte moest ik me houden aan de strenge regels van de luchtvaartmaatschappij. Zo droeg ik altijd een uniform en was ik verplicht om specifieke make-up en sieraden dragen. Er bleef geen ruimte over om jezelf te uiten door middel van je kleding. Hierdoor ben ik ook niet meer zo gehecht aan kledingstukken als vroeger. Als student geniet ik weer van veel vrijheid en kan ik mijn eigen stijl dragen.”

    Zelfverzekerd zijn
    “Een eerste indruk kun je maar één keer maken. Daarom kleed ik me graag op een manier waarin je mijn persoonlijkheid terugziet. Ik vind het belangrijk wat andere mensen van mij denken. Als ik er leuk uitzie, geeft me dat veel zelfvertrouwen. Het geeft me tevens een gevoel van vrijheid om aan te kunnen doen wat ik wil. Ik zou anderen willen aanmoedigen om dit ook te doen en vooral hun eigen stijl te omarmen. Veel mensen zijn bang om zichzelf te uiten door middel van kleding, of ze blijven de huidige trends volgen.”

    Bron: observantonline.nl
     

Deel deze pagina