Tsjechen in Nederland

Topic in 'Evenementen & Ontmoetingen' gestart door Ad Verschoor, 21-03-2018.

  1. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Dit ben ik: Markéta Kafková

    Markéta Kafková (25), die als uitwisselingsstudente de masteropleiding Media volgt, heeft Praag voor Rotterdam verruild op zoek naar inspiratie, nieuwe mogelijkheden en meer kennis op het gebied van dans.

    [​IMG]

    Grootste passie
    “Ik heb altijd al van bewegen en optreden op een groot podium gehouden. Al op heel jonge leeftijd was ik gek op muziekvideo’s. Ik nam ze op en deed alle bewegingen die ik zag na. In de kleine plaats waar ik ben opgegroeid, een uur ten noorden van Praag, waren helaas niet veel mogelijkheden om te dansen en ik was een van de weinige kinderen op de dansschool die dansen als meer dan een hobby zag. Ik heb er veel vrienden gemaakt en zeker een hoop basiskennis en -vaardigheden opgedaan, maar ik had het gevoel dat ik me daar niet verder kon ontwikkelen.

    Als ik de kans kreeg, ging ik naar danskampen om meer te leren, maar dat was altijd maar voor een korte periode in de zomer. Alles kwam in een stroomversnelling toen ik op 19-jarige leeftijd naar Praag verhuisde om mijn bachelor te gaan doen. Ik heb me toen ook aangemeld om auditie te doen bij de Dance Academy Prague. Uiteindelijk heb ik het hoogste wedstrijdteam gehaald. Ik ‘snakte’ naar nieuwe ervaringen en kansen in de grote stad en ben allerlei cursussen en klassen gaan volgen, van ballet tot streetdance. Ik begon op te vallen en werd gevraagd om te dansen, voor mode-gerelateerde opdrachten en later zelfs ook voor televisieprogramma’s en muziekvideo’s. Zo ben ik lid geworden van het professionele dansgezelschap ‘JAD Dance Company’.”

    Studente, docente en danseres
    “Tegelijkertijd deed ik ook een bachelor International Studies, een opleiding die heel erg op de opleiding Internationale Betrekkingen en Diplomatie lijkt. Hoewel ik mijn bachelor met succes heb afgerond, beviel de universiteit me niet echt. Het was een enorm brede en op de massa gerichte opleiding en ik was destijds voornamelijk met dansen bezig. Ik heb desondanks toch besloten om een master te gaan doen, omdat ik op zoek was naar een betere studie-ervaring, met een meer persoonlijke benadering. Bovendien ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in media, een branche waarin ik vanwege het dansen al de nodige ervaring heb opgedaan. Tijdens de masteropleiding heb ik geleerd om mijn tijd efficiënt in te delen, verschillende banen en studies met elkaar te combineren en daarin prioriteiten te stellen. Het was in het begin allemaal best wel lastig, aangezien ik drie maanden in Taiwan had gewoond voordat ik naar Rotterdam kwam. De mentaliteit in Taiwan is heel kalm en vredig, dus in mijn eerste maand in Nederland moest ik heel erg wennen aan een maatschappij die stressvoller en meer op concurrentie gericht is.

    In Tsjechië ben ik begeleider van het juniorenteam van de Dance Academy Prague. We trainen doorgaans voor wedstrijden en hebben vorig jaar een enorm succes geboekt door het Tsjechische nationale danskampioenschap te winnen. Maar ik probeer ook hun persoonlijke ontwikkeling en individuele dansstijl te stimuleren. Als lid van de JAD Dance Company doe ik ook commerciële optredens.”

    [​IMG]

    Dans in Rotterdam
    “Er is hier een hele goede dansstudio, ‘Hip Hop Huis’, waar enkele van de beste streetdancers van Europa lesgeven, wat me enorm fascineert. Ik ga vaak naar de evenementen die daar worden georganiseerd, maar ik houd ook heel erg van de clubscene in Rotterdam. Sinds mijn komst in januari ben ik in dansbaar café MONO en jazzbar BIRD geweest, waar ze hele goed house en funk draaien. De Suicide Club, een bar op het dak van het Groot Handelsgebouw, is ook heel erg leuk, maar iets chiquer.”

    Bron: erasmusmagazine.nl
     
    Franky, kuurgast en bruinh vinden dit leuk/interessant.
  2. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    #ikbeneengroninger - aflevering 18: Tsjechië

    Štěpánka´s avontuur in Nederland begon zes jaar geleden in Vlissingen. Ze deed daar de vierjarige bacheloropleiding Genetic Engineering. Ze verhuisde daarna naar Groningen om hier aan een project te werken, maar bovenal voor de liefde.
    [​IMG]

    “Ik heb mijn vriend ontmoet tijdens het uitgaan. Hij was er met een groep vrienden en ze hoorden dat ik hier niet vandaan kwam. Ze spraken me aan en waren nieuwsgierig. Dat is iets dat me opvalt in Nederland, mensen staan open voor ontmoetingen met buitenlanders. In Tsjechië zijn mensen veel meer gesloten. Ze gaan ergens heen met een groep en dat blijft zo, er is geen interesse voor buitenstaanders.”

    Noord versus Zuid
    Op de vraag of Štěpánka verschillen heeft opgemerkt tussen het noorden en het zuiden van nederland antwoordt ze lachend: “Ik leerde Nederlands in Zeeland, maar toen ik hier kwam moest ik overnieuw beginnen. Ik verstond niks van het Gronings accent!”

    Ze vertelt dat Groningen internationaler is dan Vlissingen: “Hier zie je dat er veel initiatieven zijn om immigranten zich hier thuis te laten voelen. Als je in de Nederlandse cultuur wilt integreren, biedt Groningen daartoe alle mogelijkheden op een heel laagdrempelige manier.”

    Štěpánka geeft haar eigen wijk als voorbeeld: “Hier in Selwert wonen de meeste nationaliteiten en mensen met verschillende religies. Ik heb niet het gevoel dat er geoordeeld wordt op basis van religie of iets dergelijks, alle mensen zijn warm en vriendelijk. Er worden feestjes georganiseerd waar iedereen welkom is en er zijn gratis taallessen.”

    Vlees en bier
    “Het heeft even geduurd voordat ik me heb aan kunnen passen aan de eetcultuur. Ik was gewend aan een warme lunch waar ik de tijd voor kon nemen en een lichte maaltijd in de avond. Hier is dat andersom. De meeste bedrijven in Tsjechië hebben een kantine. Hier moet je zelf eten meenemen of iets ophalen ergens, in het half uurtje pauze dat je krijgt. Ik ben gewend aan veel koolhydraten en vlees. Hier is het vlees duur. Een typisch Tsjechisch gerecht, een soort dumplings met vlees, kan ik daarom hier niet maken. Daarnaast eten wij vlees van bijvoorbeeld eend en konijn, wat hier ongebruikelijk en niet makkelijk te krijgen is.”

    Het Nederlandse bier is volgens Štěpánka te zoet. Ze legt uit dat er minder hop in zit dan bij de bieren uit Tsjechië, wat de smaak bitterder maakt. Afsluitend heeft ze nog iets aan te merken op de manier waarop we ons bier drinken: “jullie drinken baby-biertjes! In Tsjechië drinken we op zijn minst per halve liter”.

    Bron: datisgroningen.com
     
    Franky, PuNkEnStEiN, cor en 3 anderen vinden dit leuk/interessant.
  3. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Tsjechisch echtpaar 65 jaar getrouwd

    Feest voor Bedrich en Bozena Cernohorsky-Machacek. Het Tsjechische paar is 65 jaar getrouwd. Vijftig jaar geleden verlieten ze hun geboorteland toen na de Praagse lente het Russische leger binnenviel. Met hun twee zonen startten ze een nieuw leven in Nederland.

    Bedrich werkte bij Hoogovens in IJmuiden, Bozena – in Tsjechië onderwijzeres – was er voor de jongens. Na Bedrichs pensionering verhuisden ze naar Ysbrechtum, dichtbij hun zoon. Ze zijn zes keer dedec ek (pake) en babic ka (beppe).

    Bron: ysbrechtum.com
     
    Franky, bruinh, sador en 3 anderen vinden dit leuk/interessant.
  4. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Een betere klusser dan Sven Kramer

    Miroslav Mirek Vtipil, kent u hem nog? Ik moet bekennen dat ik hem was vergeten, maar vorige week dook de Tsjechische oud-schaatser opeens weer op in mijn gedachten.

    Hij spreekt over een in Ede wonende Tsjechische schaatser. Dat had ik wél goed onthouden

    Hoe kan zoiets? Het begon bij het verzamelen van informatie voor een foto in de krant. Het ging over skifit, een training die er voor moet zorgen dat je fit de wintersport in gaat. De skifittrainer was Bauke de Groot. Hé, is dat niet de vroegere Edese bondscoach van de Zwitserse schaatsers? Ja, dat is hij. Leuk, maar het leidt nog niet tot een link met Vtipil.

    Die kwam een paar dagen later, tijdens het jaarlijkse etentje met de jongens van de sport (zoals we de medewerkers van de sportredactie liefkozend noemen). Het ging over De Groot. En toen kwam de vraag: ‘Er was toch ook een Tjechische schaatser uit Ede?’ Ik kon het me herinneren, maar zijn naam bleef verborgen in de diepste krochten van mijn geheugen.

    Gelukkig hebben we internet. En ja, daar stond het (op Wikipedia): Miroslav Mirek Vtipil (Svratka, 27 augustus 1983) is een Tsjechisch oud-langebaanschaatser en tegenwoordig meubelmaker. Ja, dat was de naam. En die kroop snel naar de oppervlakte van mijn geheugen. Ik hoor de stem weer van Herbert Dijkstra tijdens een of ander kampioenschap. Hij spreekt over een in Ede wonende Tsjechische schaatser. Dat had ik wél goed onthouden.

    Ergens anders lees ik dat Mirek Vtipil een zelfstandig klusser is bij De Klussenier. Hij woont nog steeds in Ede en is met een Edese getrouwd. Een hoogvlieger als schaatser was hij nooit. Maar allicht dat hij beter kan klussen dan Sven Kramer. Ieder zijn specialiteit.

    Bron: gelderlander.nl
     
    Franky en kuurgast vinden dit leuk/interessant.
  5. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Zeilmaten van ver
    Bruine vloot

    Er komt veel internationaal personeel af op de chartersector. Misschien laten Zwitsers, Polen en Tsjechen zich inspireren door de romantische, zoutwaterzeilende vrachtschepen.

    Het fenomeen ‘bruine vloot’ is uniek in de wereld. Vanuit Harlingen vertrekken wekelijks meer dan zeventig passagiersschepen naar zee. Alleen in Nederland zie je commerciële zeilvaart op deze schaal.

    Toch spelen er nog andere overwegingen, zo blijkt uit gesprekken met ‘maten’ (lichtmatrozen en dekslieden) van buitenlandse afkomst. Ze willen geen dagelijkse sleur, ze willen ‘leven’.

    Nikola (Nikki) Foltýnová (26) uit Tsjechië begeleidde vakantiekampen voor kinderen met kanker. In 2017 belandde ze aan boord van de klipper Zuid-Holland. ‘Van zee en zeilen had ik geen flauw idee, maar varen vond ik fantastisch. Schipper Tossing Schroders en ik werden grote vrienden. In Tsjechië beviel het leven met de klok me niet meer. Aan boord van een zeilschip leef je bij het moment.’ Een jaar later is er iets moois opgebloeid tussen Tossing en Nikki. Samen varen ze nu met de ‘Zuid-Holland’.

    [​IMG]

    Bron: nieuwsbladtransport.nl
     
    Franky en kuurgast vinden dit leuk/interessant.
  6. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Video: Tsjechisch huwelijksaanzoek in achtbaan

    [​IMG]

    Een pretparkfan uit Tsjechië zal een ritje in de nieuwe Walibi-achtbaan Untamed niet snel meer vergeten. Via Morávek vroeg onlangs zijn vriendin ten huwelijk in de 36,5 meter hoge hybrid coaster. Dat is te zien in een YouTube-video.

    Speciaal voor Morávek werd de trein van Untamed op de liftheuvel stilgezet. Dat gaf de achtbaanfanaat de kans om zijn vriendin Štepánka Belzová te vragen of ze met hem wilde trouwen. De vrouw schrok zich een hoedje, maar zei wel 'ja'. Vervolgens kon de emotionele rit voortgezet worden.



    Bron: loopings.nl

    Het aanzoek vond eerder deze zomer plaats. De bijbehorende video werd afgelopen week gepubliceerd. "Ontzettend bedankt Walibi Holland voor deze mogelijkheid!", schrijft Morávek. "Wij wensen hen natuurlijk heel veel geluk", laat een Walibi-woordvoerder aan Looopings weten.
     
    Franky vindt dit leuk/interessant.
  7. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    “Ik winkel graag bij lokale boetiekjes; zij geven persoonlijk advies en hebben originele items”

    [​IMG]
    Fotograaf: Loraine Bodewes

    (on)gewoon
    Tereza Spustova (33, Tsjechische), masterstudent Arts and Heritage, omschrijft haar stijl als “elegant met niet te veel accessoires, altijd aan het experimenteren met verschillende kleuren, printjes, stoffen en vormen”.

    Herfst
    “Mijn outfit is helemaal afgestemd op kleuren die bij de herfst passen. Het is mijn favoriete seizoen, maar de afgelopen jaren ben ik altijd te druk met mijn werk als stewardess geweest om ervan te kunnen genieten. Ik hou erg van natuurlijke kleuren voor zowel mijn kleding als mijn make-up. Dat betekent niet dat ik nooit felle items draag. Integendeel, ik vind het op een regenachtige dag geweldig om een outfit aan te trekken met kleuren die met elkaar in contrast staan.”

    Kwaliteit over kwantiteit
    “Ik geef gemiddeld vijftig euro per maand uit aan kleding. Veel mensen denken dat je een enorm budget moet hebben om een elegante stijl te kunnen dragen, maar dat is niet waar. Je betaalt vaak voor het merk, maar niet per se voor kwaliteit. Ik winkel graag bij lokale boetiekjes in Maastricht, zoals Avanti, Maud en Maison DQ. Zij geven persoonlijk advies en hebben originele items. Meestal koop ik niet veel: ik heb liever een paar mooie kledingstukken dan veel verschillende die ik toch niet draag.”

    Ethisch shoppen
    “Ik ben tegen fast fashion. Ik koop niets van de grote, bekende merken. De kleding bevalt me vaak niet, maar ook als dat wel het geval is, wil ik het uit principe niet kopen. Het is onethisch, de winkels zijn te druk en het duurt veel te lang voordat je iets kunt passen of afrekenen. Daarnaast hou ik ook niet van bont of leer. Dat kan echt niet meer in 2019.”

    Stewardess
    “Toen ik nog als stewardess werkte moest ik me houden aan de strenge regels van de luchtvaartmaatschappij. Zo droeg ik altijd een uniform en was ik verplicht om specifieke make-up en sieraden dragen. Er bleef geen ruimte over om jezelf te uiten door middel van je kleding. Hierdoor ben ik ook niet meer zo gehecht aan kledingstukken als vroeger. Als student geniet ik weer van veel vrijheid en kan ik mijn eigen stijl dragen.”

    Zelfverzekerd zijn
    “Een eerste indruk kun je maar één keer maken. Daarom kleed ik me graag op een manier waarin je mijn persoonlijkheid terugziet. Ik vind het belangrijk wat andere mensen van mij denken. Als ik er leuk uitzie, geeft me dat veel zelfvertrouwen. Het geeft me tevens een gevoel van vrijheid om aan te kunnen doen wat ik wil. Ik zou anderen willen aanmoedigen om dit ook te doen en vooral hun eigen stijl te omarmen. Veel mensen zijn bang om zichzelf te uiten door middel van kleding, of ze blijven de huidige trends volgen.”

    Bron: observantonline.nl
     
  8. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Adriana Jelinkova skiet naar de top!

    Adriana Jelinkova is geboren in Tsjechië en opgegroeid in Nederland. Al op zeer jonge leeftijd gold ze als een groot skitalent. Om haar ski-ambities na te jagen, verhuisde ze naar een zogenaamde Skihauptschule in Oostenrijk. Inmiddels traint ze voor het derde seizoen onder leiding van Rene Rijsdijk bij Snowsports Academy Racing. Volgende week zal Adriana deelnemen aan het NK Alpine in Maria Alm.

    [​IMG]
    Adriana Jelinkova trainend op de Resterhöhe Kitzbühel

    Van jeugd Olympiër naar World Cup
    In 2012 deed Adriana voor Nederland mee aan de Jeugd Olympische Spelen in Innsbruck. Daar won ze brons op de super combinatie. In hetzelfde jaar debuteerde ze in het World Cup-circuit. In 2017 skiede ze voor het eerst in de top 30 op een World Cup: 25e op de reuzenslalom in het Amerikaanse Killington.

    Interview met Adriana Jelinkova

    Adriana is als ik (Pepijn van Schijndel - Topsport en talentherkenning) net terug van de World Cup in Killington USA, waar ze helaas net niet in de top 30 is beland.

    Ik zag dat je op de reuzenslalom met slechts 0,15 sec buiten de top 30 eindigde. Het ligt wel heel dicht bij elkaar, want met een seconde eraf zit je in de top 15. Hoe is het onderlinge niveau?
    "Ja, ik had twee fouten onderin die veel tijd kostten helaas, anders had ik er wel bij gezeten. Op de World Cup is het verschil zo minimaal, dat iedereen keihard zijn best moet doen. Er zitten weer veel jongeren bij, wat betekent dat je extra gas moet geven om ze bij te houden."

    Waar ben je ooit begonnen met wedstrijd skiën?
    "Ik vond het skiën hartstikke leuk net als mijn ouders, voornamelijk mijn moeder. Die was vroeger ook wedstrijd skiër. En ik ben toen ik drie was begonnen met skiën en vanaf mijn zesde met het wedstrijdskiën.''

    Momenteel ski je bij de Snowsports Academy Racing (SAR), maar ben je ook ooit begonnen bij de SAR?
    ''Nee, ik ben begonnen bij Skipro bij Skicentrum Moser. Die heb ik in Oostenrijk ontmoet in Hintertux toen ik zes jaar oud was. Toen ik elf jaar oud was ben ik verhuisd naar Oostenrijk en ik zat nog wel bij Skipro, maar ik skiede eigenlijk bijna geen Nederlandse wedstrijden meer, behalve het NK.''

    Dus je volgde jouw eigen programma en later ben je met Rene Rijsdijk verder gegaan?
    ''Ja, ik heb nu twee volle seizoenen gehad en ben bezig met het derde seizoen.''

    Hoe combineer je jouw studie met topsport?
    ''Ja, dat is natuurlijk hard werken, goed indelen! En ja, voornamelijk goed plannen. Het kan niet allebei perfect, maar het is vooral belangrijk om goed te plannen.''

    En doe je het plannen zelf, of word je begeleid vanuit je studie?
    ''Nee, ik heb voornamelijk zelf alles gepland en vroeger heb ik op de montessorischool gezeten en daar heb ik geleerd zelf dingen in te plannen.''

    We hadden het over je trainer Rene Rijsdijk, een van de meest ervaren trainers van Nederland. Samen reizen jullie de hele wereld over. Hoe is dat met Rene?
    ''Ja, dat is zeker spannend. Net als elk klein team erg op elkaar geplakt. Af en toe supergezellig en soms loopt je tegen elkaar, maar dat is heel normaal. Rene doet zijn best om alles super goed te plannen en ik natuurlijk ook en dat weten we van elkaar.''

    Heb je nog een leuk iets om over Rene te delen? Is hij bijvoorbeeld 's ochtends vrolijk of kan hij niet zonder koffie?
    ''Nou hij is 's ochtends zeker vrolijker dan ik. Ik ben echt geen ochtendmens. Hij kan ’s ochtends zeker praten. Nu weet hij wel dat hij 's ochtends niet tegen mij moet praten, anders krijgt hij alleen een zuur gezicht. Hij is vaak best wel open en iedereen kent hem wel een beetje als iemand die grapjes maakt.''

    Hoe ziet een World Cup dag eruit?
    ''We beginnen na het opstaan met een aantal oefeningen, voor onder andere mijn rug. Daarna gymnastiek, ontbijten en inskiën. Dan gaan we verkennen en eventueel weer inskiën. Daarna eigenlijk de wedstrijd voorbereiden en er volledig voor gaan.''

    Leg je je spullen dan 's ochtends klaar of doe je dat 's avonds al?
    ''Dat doe ik 's avonds al, zodat ik 's ochtends genoeg rust kan pakken.''

    Wat vind je zo leuk aan het wedstrijdskiën?

    ''Dat is zeker de adrenaline! Rene zegt altijd "adrianaline". Ik doe het al zo lang en het is ondertussen zo spannend geworden, omdat ik Word Cup ski. En spanning is er natuurlijk ook wel, we weten dat mentaal alles dan ook moet kloppen. Ook is het natuurlijk heel gaaf om bij de toppers te zitten.''

    Adriana, wanneer ben je voor het eerst gaan voelen dat dit de perfecte sport voor jou is?
    ''Oeh dat is een lastige... Toen ik zes was en begon met wedstrijdskiën, ging het eigenlijk al heel erg goed! Toen ik tien was moest ik beslissen tussen tennis en skiën en toen heb ik gekozen voor het skiën en om naar Oostenrijk te verhuizen.''

    [​IMG]
    Adriana Jelinkova vrijskiënd na de training

    Wat vind je de leukste discipline?
    ''Slalom, reuzenslalom. Ik vind Super-G ook heel leuk om te doen. Ik heb zelfs één keer Downhill (afdaling, red.) geskied en dat vond ik ook heel erg gaaf, maar op dit moment ski ik meer slalom en reuzenslalom. Ik vind eigenlijk alle disciplines superleuk om te doen. Wat net beter gaat, doe ik dan net iets liever.''

    Moet je veel trainen om op dit niveau te skiën?
    ''Jazeker, zowel fysiek als natuurlijk het skiën zelf. Ik ben er zeker zes of zeven dagen per week mee bezig. Bij mij is het eigenlijk meer dat ik meer rust moet nemen. Ik doe soms net wat te veel, maar het is zeker wel elke dag hard werken.''

    Heb je tips voor iemand die wil gaan beginnen met wedstrijdskiën?
    ''Nou, het zelf erg graag willen, dat is natuurlijk het belangrijkste. En vooral niet te kritisch zijn, misschien een videootje maken en vooral veel lol hebben. Stap voor stap aan technische punten werken, afhankelijk van het niveau.''

    Heb je nog een tip voor wedstrijdskiërs om harder te skiën tijdens een wedstrijd?
    ''Concentratie is heel belangrijk. Volle concentratie op de wedstrijd zelf. Er één minuut voor de start voor zorgen dat je al in het parcours zit en daarna met volle overtuiging uit het starthuisje wegskiën.''

    Hoe kijk je terug op afgelopen seizoen?
    ''Afgelopen seizoen was lastig eigenlijk. Ja, het was een lastig seizoen, maar ik had natuurlijk een hoogtepunt en dat was het WK in Åre en dat heeft veel goed gemaakt. Dat was prachtig.''

    Wat zijn je plannen voor dit seizoen?
    ''Natuurlijk top dertig skiën en de tweede runs pakken. Voornamelijk mijn trainingsruns in de wedstrijd neerzetten.''

    Wat is jouw droom als topsporter?
    ''Om op het podium te staan tijdens de World Cup!''

    Wie is jouw grote voorbeeld in deze sport?
    ''Vroeger was dat Herman Maier en ook wel Kostelić, allebei... Zowel Ivica als Janica. En Hirscher natuurlijk, ondanks dat hij is gestopt en verder Mikaela Shiffrin.''

    Misschien een hele rare vraag, maar wat zou je eventueel later na het skiën willen doen? Heb je daar al wel eens over nagedacht?
    ''Dat is nog een lastige. Ik heb heel veel verschillende interesse, dus dat weet ik nog niet. Ik denk dat ik dat beter ga weten als ik met het skiën ga stoppen. Ik ben er eigenlijk nog niet echt mee bezig.''

    Ben je nog hard op zoek naar andere sponsoren?
    ''Ja, daar zijn we eigenlijk altijd wel mee bezig. Skiën is een hele dure sport, dus we zijn daar eigenlijk altijd wel mee bezig.''

    Ja, en zoek je dan naar financiële partners? Je materiaal heb je al op orde.
    ''Ja het materiaal is super en het zijn eigenlijk financiële partners die heel hard nodig zijn.''

    Op dit moment wordt Adriana Jelinkova gesponsord door de volgende bedrijven:
    • Alcina (verzorgingsproducten voor haar en huid)
    • Ambach appartementen in regio Zell am See en Kaprun
    • Kästle ski's
    • Vola wax
    • Energiapura kleding en bescherming
    [​IMG]

    Bron: wintersport.nl
     
  9. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    [​IMG]
    Eva werkt bij City Central dat Groningers en buitenlanders met elkaar verbindt. (© Foto: Wim Masker)

    Tsjechische houdt van sfeer in Groningen

    Groningen wordt steeds meer een internationale stad. Studie, werk, de liefde of onveiligheid in eigen land brengen tal van buitenlanders naar hier.

    Eva volgde na haar middelbare school in de Tsjechische provinciestad Olomouc de studie Nederlands voor de toegepaste economie. Waarom die keus? „Ja, dat vroegen mijn ouders zich ook af. Als kind had ik wel ooit gecorrespondeerd met een Nederlands meisje, maar een keuze voor deze studie lag niet voor de hand. Ik ben Nederlands gaan studeren omdat ik tijdens voorlichtingsdagen enthousiast raakte van de sfeer op de faculteit. Bij ‘grote’ studies in Tsjechië ben je een van de velen en min of meer een nummer. Bij Nederlands waren destijds iets van twaalf studenten per jaar en was er meer persoonlijke aandacht. Iedereen kende elkaar. Dat sprak me aan.”

    Architectuurgeschiedenis
    In Olomouc - en ook in andere Tsjechische universiteitssteden - was het indertijd nog niet mogelijk om in deze studie een master te halen. Haar ouders drongen er op aan om de studie op masterniveau af te ronden. Via een Nederlands contact dat ze als skilerares had opgedaan, ging ze in 2006 in Groningen de masteropleiding Nederlandse Cultuur doen. Daarna deed Eva de instroom-bacheloropleiding kunstgeschiedenis en later rondde ze de masteropleiding architectuurgeschiedenis af. „Dat was in 2010 of 2011, midden in de crisistijd. Veel afgestudeerden konden toen moeilijk een baan in hun vak vinden. Ik had geluk dat ik in die periode een baan vond via mijn stage bij Platform Gras. Toen ik hier kwam studeren, was ik van plan om daarna terug te keren naar Tsjechië. Maar daar was weinig uitzicht op een baan in mijn vakgebied en hier had ik er al een.”

    City Central
    Zo bleef ze in Groningen waar ze nu met veel plezier werkt voor City Central waarvoor ze onder meer leiding geeft aan het project My Local Friend. Deze vrijwilligersorganisatie koppelt internationale bewoners aan Stadjers om hen zo taalondersteuning te bieden en ook om sociale contacten en integratie tussen nieuwe en ‘oude’ Groningers te bevorderen. Eva is zich echt thuis gaan voelen in Groningen. Een uitgesproken favoriete plek heeft ze niet. „Het is meer de sfeer in de stad als geheel die me aanspreekt. En de mensen zijn hier heel open. Dat vind ik heel prettig, al heb ik daar eerst erg aan moeten wennen. Zo was er een mij onbekende vrouw die me meteen toevertrouwde dat haar dochter lesbisch was en een donorkind had. Ik was in shock en dacht: wow, dat zij mij dat zomaar vertelt! En wat moet ik ermee?”

    Dat er weinig hiërarchie in de samenleving is, bevalt haar ook. „En de meeste mensen hier hebben een positieve instelling en zijn zelfverzekerd. Tsjechen hebben de neiging in de slachtofferrol te kruipen en hebben vaak een minderwaardigheidscomplex, al geldt dat minder voor mijn generatie en die daarna; die hebben veel gereisd en veel gezien.” Een minpunt van het leven hier vindt ze het individualisme en dat de agenda regeert. „Bij de meeste mensen kun je niet even spontaan langskomen en blijven eten.”

    Wat Groningers volgens haar beslist in Tsjechië moeten gaan zien? „Dan denk ik aan Jeseniky, een wandelgebied waar je dagenlang alleen kunt dwalen, of aan Kralicky Sneznik, een berg met op de top een soort voetbalveld.”

    Bron: harenerweekblad.nl
     
    Maarten en Saman vinden dit leuk/interessant.
  10. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Even voorstellen: dit is foodies' nieuwste redacteur!

    [​IMG]

    Na de komst van Roxanne in november komt er alweer een nieuw gezicht bij. 1 april sloot ik me aan bij het foodies-team als editor van recepturen en ben ik daarmee het nieuwe ‘groentje’ in het team geworden. Hoog tijd om me ook aan jullie even voor te stellen!

    Ik ben Martina en ik voel me al 8 jaar 24, alleen hoef ik niet meer mijn ID te laten zien als ik een fles wijn haal, zo heeft de leeftijd ook zijn voordelen. Ik kom oorspronkelijk uit Tsjechië waar ik ben opgegroeid en mijn hele jeugd heb doorgebracht. Pas na mijn studie Nederlands op een Tsjechische universiteit (ja, dat kan gewoon!) ben ik naar Nederland verhuisd, heb ik in Utrecht Master Taalwetenschappen gehaald en zoals het zo vaak in het leven gaat, ben ik hier lekker blijven ‘plakken’. Gelukkig maar, want ik heb hier mijn liefde gevonden, geniet van de dagelijkse fietstochtjes door de drukke straten, kan me geen leven meer voorstellen zonder bitterballen en voel me enorm verrijkt door de Nederlandse samenleving vol verschillende culturen en culinaire invloeden.

    Nederlands is inmiddels mijn tweede moedertaal geworden en ik vind het hartstikke leuk om met taal bezig te zijn, zowel in mijn werk als privé. Zo kan ik het niet laten om mensen om me heen te verbeteren of taaladvies te geven. Ik ben simpelweg een echte taalfanaat en als je mij een taalnazi noemt, zie ik het als een compliment.

    Daarnaast ben ik een enthousiaste hobbykok. Met de gedachte aan eten sta ik op en ga ik weer naar bed. In het weekend ga ik heel graag naar mijn favoriete Turkse supermarkt om grote blikken feta, emmers yoghurt en hele bossen verse kruiden te halen en me thuis vervolgens in de smaken en geuren van het Midden-Oosten te wanen. En als ik zelf niet in de keuken sta, droom ik graag weg bij het lezen van recepten, zowel in kookboeken en tijdschriften als online.

    Toen ik de vacature voor eindredacteur van recepturen bij foodies zag staan, zag ik mijn twee grote passies – food & taal – samenkomen in een baan van mijn dromen. Bij foodies kan ik van mijn favoriete bezigheden – recepten lezen en teksten bewerken – mijn werk maken en ervoor zorgen dat alles helder staat uitgelegd, zodat in jullie keukens niets in de soep loopt!

    Ik ben trots dat ik deel mag uitmaken van het leukste culinaire team van Nederland en ik hoop dat we jullie samen heel veel lees- en kookplezier kunnen bezorgen!

    Liefs, Martina

    Bron: foodiesmagazine.nl
     
    kuurgast vindt dit leuk/interessant.
  11. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    [​IMG]
    Foto: eigen foto

    Terda verhuisde voor de liefde naar onze stad: ‘Tsjechië zit in mijn hart, maar Enschede ook’

    We vinden het heerlijk om weg te zwijmelen bij romantische verhalen. In onze rubriek ‘Verhuisd voor de liefde’ spreken we met import-Enschedeërs die hun vertrouwde woonplaats verlieten om bij hun grote liefde in Enschede te zijn. Vandaag het mooie liefdesverhaal van Terda.

    In 2014 maakte de Tsjechische Terda voor het eerst kennis met Nederland, en ook met Enschede. Dat dit in de toekomst haar permanente woonplaats zou worden had ze nooit verwacht. “Voor die tijd wist ik niet eens van het bestaan van Enschede af.”

    Tweede keus
    Terda vertelt: “Ik studeerde maatschappelijk werk aan een universiteit in Tsjechië. Via het Erasmusprogramma besloot ik een half jaar in het buitenland te gaan studeren. Mijn eerste keus was Portugal. Mijn tweede Nederland.” De commissie van het Erasmusprogramma besloot dat Terda naar Nederland ging. Naar Enschede om precies te zijn.

    Enschede?!
    Dat was een verrassing voor haar. “Als ik aan Nederland dacht, dacht ik aan Amsterdam, Rotterdam of Den Haag. Van Enschede had ik nog nooit gehoord.” Samen met een vriendin die bij haar in de klas zat ging ze het avontuur aan. “We woonden bij elkaar en studeerden samen op Saxion. Een geweldige tijd!”

    Wat was haar indruk van ons kikkerlandje? “Nederland is een prachtig land! Alleen het weer is er wat minder fijn. Wat dat betreft had ik beter naar Portugal kunnen gaan”, zegt de Tsjechische lachend.

    Liefde op het terras van Friends
    Maar gelukkig heeft ze dat niet gedaan. Want in mei 2014 liep Terda Enschedeër Jan tegen het lijf. “Ik ontmoette hem bij café Friends op het terras. Er was meteen een klik. De volgende dag voegde hij me toe op Facebook.” Maar Jan bleek in scheiding te liggen en een 1-jarig dochtertje te hebben. “Dat zorgde voor twijfels bij mij en ik wilde een stapje terug nemen.”

    Na een tijdje volgde toch een date. “We hebben gepraat en ik besloot dat ik toch voor hem wilde gaan. Zijn openheid trok me aan en hij heeft een lieve uitstraling. Die wil ik wel in mijn leven hebben, dacht ik.”

    Langeafstandsrelatie
    Maar Terda moest haar studie in Tsjechië nog afmaken. “Een jaar lang hadden we een langeafstandsrelatie. Maar daardoor versterkte onze relatie wel. Om de anderhalf maand zochten we elkaar op.” En natuurlijk was Jan ook op haar diploma-uitreiking aanwezig.

    Heimwee
    Toen het papiertje eenmaal binnen was verhuisde Terda naar Enschede. “Dat was heel moeilijk. Heel anders dan tijdens mijn studie. Ik liet iedereen achter en had heel erg heimwee in het begin. Ik kende alleen Jan en zijn familie, kon geen werk vinden en sprak de taal niet.” Met dat laatste ging Terda snel aan de slag. “Ik vond het belangrijk om de taal te leren en volgde een cursus op Saxion. Een bekende plek voor mij.”

    Tekst gaat verder onder de foto

    [​IMG]

    Inmiddels zijn we zes jaar verder en is Terda helemaal op haar plek in Nederland. “Tsjechië blijft in mijn hart, maar Enschede neemt ook een groot deel van mijn hart in. Vooral fietsen vind ik hier geweldig. In Tsjechië fiets je alleen als het mooi weer is. Hier is het echt een vervoersmiddel.”

    Grootste geluk
    Ook met Jan is ze nog steeds hartstikke gelukkig. “We hebben net onze bruiloft achter de rug. Wat ben ik dankbaar dat Enschede voor mij gekozen is tijdens mij studie. Het bracht mij mijn grootste geluk: mijn fantastische man”, zegt Terda tot slot.

    Bron: indebuurt.nl
     
    kuurgast, elske en dennuzzz vinden dit leuk/interessant.

Deel deze pagina