GEDICHT

[kukel]

Weten jullie een heel mooi Tsjechisch gedicht te vermelden, in het nederlands vertaald. Over verloren liefdes, papa die te veel drinkt, onoverkomelijke scheidingen. Je weet wel, die gedichten waar bij je gaat zwijmelen en die je leest op een gure winterdag bij de open haard onder het genot van een versnapering. Of gewoon in de zon.
Beschrijf ze hier.

Groet van een lyrische Kukel.

 

[Pelhřimov]

Jana Beranova is een bekende Tsjechische dichteres, die al weer heel wat jaren in Rotterdam woont.
Ik heb haar onlangs mogen ontmoeten op een avond, georganiseerd door onze Tsjechische lerares op de Volksuniversiteit.

Jana schrijft zelf gedichten, maar ze vertaalt ook veel werk van anderen.
Als je op internet zoekt, zul je vast wel iets vinden waar je naar zoekt.
Ik heb alvast dit voor je gevonden.

Hieronder enkele bekende teksten van Jana:

[*]"Wie een brug legt naar een ander kan altijd heen en terug".

[*]"Als niemand luistert naar niemand, vallen er doden in plaats van woorden"

[*]"Bouw me een hek van zwijgen tegen het geblaf van loslopende woorden"

Groetjes en succes met je zoektocht

Jeanne

 

[Pelhřimov]

Misschien dat je ook iets vindt bij de songteksten.
Maar mijn Tsjechisch is niet zo goed dat ik iets voor je weet te vinden.
Songteksten kun je o.a. hier (texty) en hier (=link-site) vinden

 

[dieter]

Jaroslav Seifert: 'Het lied van het afval', uit de bundel 'Waar de stilte toegedekt wordt door de stilte' Nederlandse vertaling Eva Máchová en Guus Bauer (Uitgave ex-Exuitgevers).

 

[moesti]

ik heb meegenoten van deze toffe informatie. bedankt

 

[kukel]

Dieter kan je de tekst vermelden, of mag dat niet? Alleen de tekst al, waar de stilte toegedekt wordt door de stilte, prachtig. Die van Jana zijn ook mooi. Nog meer te vermelden?

 

[Marianne]

Ook van Jaroslav Seifert:

En vaarwel!

Bij de miljoenen verzen op deze wereld
voegde ik maar een paar strofen.
Ze waren wellicht niet wijzer dan krekelliederen.
Dat weet ik, vergeef me.
Ik eindig al.

Het waren niet de eerste stappen
in het maanstof.
Als ze toch ooit schitterden
was het niet door hun licht.
Ik hield van deze taal.

En zij, die zwijgende lippen
tot beven kon dwingen,
zal makkelijk geliefden tot kussen aansporen
wanneer ze slenteren door het avondrode land,
als de zon langzamer ondergaat
dan in de tropen.

Poëzie was met ons vanaf alle begin.
Zoals beminnen,
zoals honger, zoals pest, zoals oorlog.
Mijn verzen waren soms
verschrikkelijk dwaas.
Maar daarvoor verontschuldig ik me niet.
Ik geloof dat het zoeken naar mooie woorden
beter is
dan doden en moorden

Kijk hier ook maar eens:
http://www.hetprieeltje.net/oogvanderoos/tsjechischepoezie.html
Hier staan meteen ook een aantal gedichten.