Praag is werkelijk een topstad

Topic in 'Praag' gestart door Ad Verschoor, 07-11-2018.

  1. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    [​IMG]

    In deze rubriek delen we verhalen. Verhalen die ons raken en inspireren. Om inzichten te delen en vaak ook om elkaar een hart onder de riem te steken. Alma Botiç was in de herfstvakantie in Praag en kreeg uit onverwachtse hoek inspiratie.

    Praag, het is werkelijk waar een topstad. Elk detail draagt hier aan bij: de 19e-eeuwse architectuur tot aan de vele pleinen. De rivier met de beroemde Karelsbrug, de cultuur en kunst die daar nog steeds in stand worden gehouden en de Praagse Burcht met haar mooie uitzicht op de stad. Kortom: adembenemend.

    John Lennon Wall
    Van al de bijzonderheden die deze stad mij bood, raakte ik door één geïnspireerd, de John Lennon Wall. Deze muur wist een massa aan mensen te verzamelen om te komen kijken. Niet alleen kijken, maar deze muur draagt bij aan creatieve expressie in kunst waar iedereen, ja dus jij ook, zelf op mag schrijven. Iets wat je voor altijd achter wil laten op deze aardbodem.

    Gitaarjongen
    Naast de muur zelf draait het om meer dan dat, en juist dat is het gedeelte wat mij inspireerde. Weet je nog, die massa mensen die ik noemde? Tussen die grote groep toeristen die met hun fotocamera’s de beste foto’s wilden schieten van de muur vergaten ze een heel belangrijk onderdeel hiervan, want daar stond een Tsjechische jongen te zingen. De zang werd door een aantal geluisterd, waaronder ikzelf. Het was geen alledaagse HipHop, Rap of R&B, maar een oud nummer, namelijk ‘Stand by me’ van Ben E. King, maar dan de versie van John Lennon. Heel toepasselijk natuurlijk zul je denken, maar die jongen koos hier niet voor om die reden. Hij zong dit uit zijn hart en kreeg mijn aandacht als onderdeel van zijn publiek.

    Kleingeld
    Toen de jongen klaar was met zingen stapte ik op hem af, eerlijk gezegd, alleen om hem wat losgeld te geven. Toen ik me voorover boog om het geld in zijn gitaarhoes te gooien, zag ik de tekst staan: “I need money to repair my time machine to go back tot he 60’s”. Dit was voor mij de aanleiding om aan hem de reden hiervoor te vragen. Toen hij vertelde dat hij vond dat de wereld waarin wij leven te lelijk was geworden en we onze menselijkheid zijn verloren, dacht ik: ja, je hebt gelijk. Hij zocht zijn inspiratie en rust in de muziek van toen, maar inspiratie is niet alleen muziek.

    Stand by me
    Terwijl ik hem bedank voor het gesprek en het nummer wat hij zong, werp ik een blik naar mijn moeder. Ik bedenk me dat mijn grootste kracht en inspiratiebron al die tijd naast me stond en ik kan alleen maar aan de tekst van het liedje denken wat hij net zong;
    “No I won’t be afraid, No I won’t be afraid, just as long as you stand, stand by me”.

    Bron: smartconnecting.nl
     
    Saman vindt dit leuk.

Deel deze pagina