Het leven van Nederlanders in Tsjechië

Topic in 'Wonen & Werken' gestart door Ad Verschoor, 10-12-2017.

  1. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Ronald van Deelen uit Huissen woont al lang in Praag 'Geweldige stad, alleen die Tsjechische taal...'
    [​IMG]

    Vele Betuwenaren zijn de afgelopen decennia naar het buitenland vertrokken. In deze nieuwe rubriek delen ze hun ervaringen. Deze week: Ronald van Delen die al 23 jaar in Tsjechië (lees: Praag) woont en werkt. En nogal eens wat vrienden op bezoek krijgt.


    Tekst: Hans Schmeinck

    De in 1965 op het Huissense Zand ter wereld gekomen Ronald van Deelen –vader Jos is een graag geziene cameraman in het stadje- trok in 1994 vanwege werk naar Tsjechië. Naar de hoofdstad Praag, om precies te zijn. Maar de financieel specialist kreeg er een fantastische bonus bij, zijn grote liefde Sonja. Afkomstig uit het oosten van het voormalig Oostblokland. Het stel trouwde in 2000 en hun bruiloft en het feest was er een in de categorie Sissy-huwelijk. Vol pracht en praal en volop lekker zoals hoorde bij de van tv-films bekende Oostenrijkse keizerin.

    Er was een groot contingent Nederlandse gasten overgekomen en onder gebracht en dat verbaasde zich vooral over de geringe kosten van zo'n topfeest. Tja, Tsjechië is nu eenmaal geen Nederland. Al is zeker Praag –het Parijs van het oosten- qua levensonderhoud en andere kosten erg verwesterd. Van Deelen woont er in een mooi huis in het buitengebied, met 'zijn' Sonja en hun kinderen Ronnie (14 jaar oud) en Sophie (11).

    ,,Praag is geweldig! De Tsjechische taal niet'', aldus de Huissenaar, die zich toch redelijk verstaanbaar kan maken. Maar zijn kinderen ook Nederlands en soms wat Huissense woordjes leert. ,,Ik ben inmiddels zelfstandig ondernemer in de financiële wereld. Het leven bevalt me hier goed, ik zit hier nog wel eventjes.''

    Wampie en Carrousel
    Voelt Van Deelen zich inmiddels meer Tsjech dan Nederlander? ,,Nee!!'', klinkt het luid en duidelijk. ,,Ik voel me meer 'n Zandse, dan Huissenaar, dan een beetje Arnhemmer, dan Gelderlander, Nederlander en dan misschien een Pragenaar. Je opvoeding bepaalt wie je bent.''

    Die opvoeding, of zo u wilt, wortels trekken de voormalig technisch middenvelder van Jonge Kracht (6) zo'n drie keer per jaar naar Nederland of Huissen. ,,De laatste keer, afgelopen juli. Ik heb gelukkig nooit echt heimwee gehad.''

    Zijn meest dierbare herinnering aan Huissen? ,,Buiten familie en vrienden vooral plaatsen waar ik goede herinneringen aan heb. Zoals het huis van mijn opa en oma in de Bloemstraat, voetballen op 't schoolplein aan de Van Wijkstraat en bij Jonge Kracht en uitgaan in bar-dancing Wampie en discotheek Carrousel. Of ik ooit zou willen terugkeren naar Huissen? Zeg nooit, nooit.''

    Mocht het toch ooit zover komen dan zouden ellenlange files tot het verleden moeten behoren en de kwaliteit en prijs van het openbaar significant gestegen moeten zijn. In de tussentijd bezoeken diverse vriendengroepjes Van Deelen in Praag, voor het broodnodige Nederlandse gevoel. Kan hij mooi weer in zijn moerstaal spreken.

    Al komen de mannen ook om een voetbalwedstrijd te bekijken (van Nederlands elftal tot een veredeld Praags amateurteam), om bier (Van Deelen: 'Dat heet hier pivo') te drinken en om te stappen. Waarbij de –vele mooie- vrouwen in het oog springen. Om er misschien met een, net als Van Deelen, te mogen trouwen.

    Bron: lingewaard.gemeentenieuwsonline.nl
     
    JanAverink, moesti, hgmw en 2 anderen vinden dit leuk.
  2. Ik vraag me af wat ze met die foto uitgespookt hebben... :denk:
     
  3. Het enige is dat het bier pivo heet en er mooien vrouwen rond lopen, maar voor de rest gaat het helemaal niet over leven in Tsjechie. Of lees ik dat verkeerd.
     
    camyl, Kohout en PuNkEnStEiN vinden dit leuk.
  4. Erg diepgravend is het allemaal niet, nee. :stout:
     
  5. Ad Verschoor

    Ad Verschoor Donateur

    Misschien aanleiding om iets over je leven daar te schrijven ?
     
  6. En vanwaar haalt U de info dat ik daar geschikt voor zou zijn?
     
    JanAverink en Kohout vinden dit leuk.
  7. Gewoon, omdat wij daar het volste vertrouwen in hebben, Kobus! schrijven.gif
     
    Elpleij en camyl vinden dit leuk.
  8. Toch vind ik mij niet geschikt hiervoor. Om verschillende redenen waarmee ik jullie niet zal lastigvallen.
     
    JanAverink vindt dit leuk.
  9. Och jammer, was misschien wel leuk geweest!!:ja: Maar eerlijk gezegd ik ben ook geen held in schrijven, maar geniet wel van de verhalen van iedereen!!
     
  10. Het artikel is uit het jaar 2000 ...
    Maar het is nog steeds leuk om te lezen natuurlijk :)
     
  11. Vond het al raar dat starkov aangehaald werd. dat was idd rond 2000. Maar hoe dat er nu uitziet?
     
  12. Hmmm, iets over mijn leven in Tsjechie schrijven... Eens diep nadenken. Nee, volgens mij niet. Ik vind schrijven leuk, maar heb niet het idee dat mijn leven in het algemeen en alhier nu zo enerverend en boeiend is, om daar over te gaan schrijven.
    Leuk idee beste Ad, maar Kobus kan dan veel beter..:)
     
    JanAverink vindt dit leuk.
  13. Hoe komt het dat iedereen denkt dat ik in Tsjechie woon?
     
    JanAverink vindt dit leuk.
  14. Het leven van Nederlanders in Tsjechië kan soms heel dramatisch zijn.
    Afgelopen donderdag verloor een bevriend Tsjechisch echtpaar hun enigste kind bij een verkeersongeval.
    De 17 jarige jongen was met zijn brommertje op weg naar school toen hij een aanrijding kreeg met een auto.
    Hij was op slag dood, de enigste versie van het ongeval die bekend is, is de versie van de autobestuurder. Wij kennen de jongen als een rustige jongen die geen roekeloze dingen deed. Hij is dood, wiens schuld het is, is niet relevant meer. Twee mensen die leefden voor hun kind zijn hem nu kwijt. Ik kreeg het bericht op vrijdag namiddag via een sms-je. (dorps tamtam) Was net aan het eten met mijn vrouw. 10 minuten later staan de ouders aan mijn deur. Tja, natuurlijk binnengelaten, Pavel heel verdrietig, Lenka compleet in shock. Je weet niet wat je moet zeggen, je weet niet wat je moet doen. Nog nooit in een situatie geweest dat familie of vrienden van mij afscheid moesten nemen van zo'n jong kind. Het enigste wat we uit konden brengen is "mocht je ons voor wat dan ook, nodig hebben, we zijn er voor jullie". Hun omarmd, een bak thee ingeschonken. Je bent compleet de kluts kwijt. Ik heb een gevoel gehad of me de adem werd afgesneden en mijn vrouw heeft de hele nacht geen oog dicht gedaan. Op momenten als deze, ben ik blij dat ik geen kinderen heb, ik zou niet weten hoe ik zo'n verdriet zou moeten hanteren.
     
  15. Verschrikkelijk. Sterkte!
     
  16. Zoals je zelf schrijft, er voor ze zijn Jan, dat is het enige wat je kunt doen. Af en toe eens binnenlopen en vragen hoe het met ze gaat. Kijken of ze de draag van het leven, hoe wrang, grijs en grauw ook, weer een beetje kunnen oppakken. Luisteren.
    Meer kun je niet doen.
    Het leven is soms erg wreed.
     
  17. heel erg om je kind te verliezen, we hebben er zelf 2 maar ik moet er niet aandenken, veel sterkte en sta sterk voor de ouders, gr. Hans en Nelly.
     
  18. Kinderen moeten de ouders begraven en niet andersom.
    Het verdriet is onpeilbaar.
    Je hoeft niets te zeggen.
    Een hand om de schouder.
    Een arm om je heen.
    Dat is voldoende.
    Verdriet slijt zeggen ze.
    Maar als je je kind op deze manier verliest ...........
     
    Franky, bruinh en cor vinden dit leuk.
  19. cor

    cor

    prachtig geformuleerd kukel!
     
    bruinh vindt dit leuk.

Deel deze pagina