Re: Verstandelijk gehandicapten in Tsjechie Hoi Kees Je hebt helemaal gelijk, meer heb ik er niet aan toe te voegen. Ik kijk er zeker anders naar dan mensen die weinig met gehandicapten te maken hebben. En maar goed ook dat niet iedereen gelijk is. Jelle
Midden in een woonwijk Ik werk met verstandelijk gehandicapten (autisten) en de instelling staat midden in een woonwijk. Ik woon zelf ook in deze wijk en ik weet nog dat er veel protesten kwamen vanuit de wijk. Mensen vonden het eng en het was voor de meeste onbekend. Nu 14 jaar later zijn we goed op weg. We hebben een zwembad op het terrein wat ook gebruikt word door kinderen uit de buurt, restaurant en een kinderboerderij. Er worden regelmatig feesten georganiseerd, waar ook buurtgenoten bij betrokken worden. Onze instelling heeft zo'n 200 bewoners van allerlei niveau's. Het was even wennen voor de buurt, maar nu gaat het gemoedelijk samen. Natuurlijk was het even wennen, maar samen kun je veel bereiken gelukkig.
We zijn al weer heel wat jaartjes verder. Iemand die weet hoe het er nu voor staat met de zorg voor mensen met mogelijkheden (weer eens een nieuwe benaming).
Integratie verstandelijk gehandicapten. In Olomouc wonen de eerste twee verstandelijk gehandicapten zelfstandig in een appartement. Ze gaan s'ochtends naar hun werk en lunchen in de dagopvang waarna ze naar huis gaan. Ze krijgen 2 á 3 uur per dag begeleiding van maatschappelijkwerk. Er staan nog twee verstandelijk gehandicapte mannen te wachten op een appartement om ook zelfstandig te wonen. Momenteel wonen de meesten in kleinere woongroepen en werken op beschermde werkplaatsen. Dit is weer een volgende stap naar integratie in de samenleving. Bron:idnes.cz
Voor veel nederlanders zal dit klinken als "waar heb je over?" In Tsjechie is dit echter een doorbraak hoe over gehandcapten gedacht wordt. Er zijn nog steeds veel tsjechen die geesteljk / sociaal handicap ontkennen.
Semabyt daarom heb ik dit artikel ook geplaatst en eerdere berichten hierover op het forum waren erg veroudert. In NL is dit al heel gewoon en in Tsjechië is dit een nieuw begin. Als je de reacties die onder het betreffende artikel staan leest,vond ik die wel positief zover als mijn vertaling gaat.
In Pržno (Frýdeckomístecko) is een centrum voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten waar men sociaal-therapeutische workshops geeft in oa schilderen,aardewerk produceren,houten poppen en kaarsen maken. Voor de integratie en in de toekomst een baan te kunnen krijgen in de samenleving. Ook komt er binnenkort een boerderij-winkel met plantenkas die ze mogen verzorgen. Bron:CT24.cz met video.
In Hradec Králové is op de school voor speciaal onderwijs een snoezelruimte gemaakt en een nieuw lokaal met fitness apparatuur. Deze school is voor verstandelijk gehandicapten van de voorschoolse leeftijd totdat ze volwassen zijn. De nieuwe ruimte is oa voor de zintuig- en communicatie-ontwikkeling en gedragsstoornissen terugdringen. Helaas is er geen foto van deze school.
De Tsjechen gebruiken inderdaad het woord "snoezelen". Het snoezelprincipe is het creëren van een omgeving waarin sprake is van een sfeer van veiligheid en vertrouwen. De speciale school in Hradec Kralove biedt een uitgebreid aanbod van educatieve programma's voor verstandelijk gehandicapte studenten van voorschoolse leeftijd tot volwassenheid en de diagnose in een speciaal educatief centrum. Een deel ervan is een kleuterschool, voorbereidende klas, praktische lagere school, Bijzondere basisschool, praktische school en jeugd centrum. Hier staan een aantal foto's: hradecky.denik.cz En dit is de website van bewuste school: sshk.wz.cz
In Nederland is het woord snoezelen/snoezelruimte ook het woord voor dit soort activiteiten/ruimtes en ze bestaan al jaren. Verstandelijk gehandicapten zijn vooral lichamelijk ingesteld, zintuigen activeren en inspireren, maar inderdaad ook de rust en het vertrouwen bieden houvast. Wie wel eens contact heeft met verstandelijk gehandicapten, weet hoe ze regelmatig dit lichamelijk contact zoeken. Ik maak dagelijks gebruik van dit soort snoezelactiviteiten op mijn werk en vind het geweldig dat er in Tsjechië ook vooruitgang wordt geboekt op dit gebied. In onze huidige maatschappij, waar lichamelijk contact tussen mensen onderling, elkaar vriendschappelijk aanraken, (bij iets simpels als een schouderklopje kijkt men soms al vreemd ) steeds meer als vreemd wordt gevonden, zijn dit soort ruimtes broodnodig!
Freddy het begint afgezaagd te worden,maar dank voor de links met foto's. Het begint hier een soort goed-nieuws topic te worden. Zo zie je dat er veel aan het veranderen is in de goede richting. Lina als je in Tsjechië zo rond kijkt vind ik dat ze daar best veel lichamelijk contact hebben of is dat plaatselijk?
Voor een verstandelijk gehandicapte (niet allemaal natuurlijk) is het gebruik van zintuigen zoals voelen, luisteren, zien en aanraken zo essentieel voor hun dagelijkse welzijn, dat kunnen wij ons als gezonde mensen bijna niet voorstellen. Dit uit zich vooral in alles willen aanraken, pakken, voelen etc. maar ook veel knuffelen of aan je zitten. In onze maatschappij (niet speciaal Tsjechië hoor Kuurgast) verdwijnt het lichamelijke aspect in ons dagelijkse leven, men is afstandelijker wat lichaamstaal betreft en dat vind ik jammer. Deze taal is zo belangrijk (en niet alleen voor een verstandelijk gehandicapte), het zegt soms meer als duizend woorden. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld oa een schouderklopje, even een aai over de bol, een hand vasthouden… gewoon iedere lichamelijke aanraking in "normale proporties" als je begrijpt wat ik bedoel. Een snoezelruimte is geen vervanging hiervan uiteraard, maar wel een fantastische toevoeging aan de beleving- en gevoelswereld van een verstandelijk gehandicapte.
Twee werelden ontmoeten elkaar in de "kosmos": Café „Vesmírna“. Heeft u angst voor contact in de omgang met mensen met een handicap? Ja of nee - u kunt het eenvoudig controleren. Als u de komende tijd in Praag bent, maak dan eens een ommetje naar het Cafe "Vesmírna", of de kosmos. Daar jongleren namelijk mensen met een handicap met de dienbladen. De Praagse stadsdrukte kent men hier niet, alhoewel we slechts in een zijstraat van het Václavské náměstí zijn, namelijk in de Ve Smečkách. Op nummer 5 bevindt zich het café Vesmírna opgericht in 2002. Telkens worden er zo'n zes tot zeven opgeleid en iedereen heeft er een persoonlijke assistent. "Ons doel is om het publiek te laten zien dat mensen met een verstandelijke handicap kunnen werken en geven hen ook de gelegenheid om dat te doen. Onder het communisme en nog vele jaren later, was er de mening dat de verstandelijk gehandicapten niet in staat zijn om te werken of om een sociaal leven in de normale samenleving te leiden. We wilden het stereotype doorbreken." zegt Jana Hrazdilová. Volledig Duitstalig bericht: radio.cz vesmirna.cz
Hier een link naar Domov Petra te Mackov bij Blatna, zover ik weet worden daar zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapten gehuisvest en begeleid. Kom ze regelmatig tegen in Blatna en daar kijkt niemand er van op, gewoon medeburgers!!!! http://www.domovpetra.cz/o-nas/
Leven met een handicap Hier nog een link http://www.rferl.org/section/Living With Disability/1002.html
Ik heb tijdens mijn verblijf een bezoek gebracht aan deze zaak en een gesprek gevoerd met een van de verantwoordelijken. Deze was verrast met mijn buitenlandse belangstelling en mijn kennis over het project. Het zag er zeer verzorgd uit, er waren meerdere klanten aanwezig en de bediening en het kontakt verliep vlot. Eén van de verstandelijk gehandicapte meisjes wenste mij een "Na shledanou en kom nog eens terug", aldus de verantwoordelijke, want dat laatste begreep ik dan weer niet.
Freddy,.. ik vind dit zo goed, dat jij daar na toe gaat!!.. Petje af!!.. Eigenlijk zou jij een visitekaartje moeten hebben van dit Forum!!.. In plaats van stickers.... Jammer dat er geen andere klanten waren,.. dan krijg je toch een positiever beeld. Maar zo lang de boel daar blijft draaien,.. en ik hoop dat er nog wat Forumleden naar toe gaan,.. blijft het een zinnige onderneming!!.. Char.
Er waren wel meerdere klanten maar deze heb ik niet op de foto gezet. En men ziet het positief, er wordt verder gewerkt en nieuwe mensen krijgen steeds een kans om iets zinnigs te doen. Het is overigens voor iedereen die in Praag is heel gemakkelijk te vinden.
Leuk dat je even een bezoek hebt gebracht Freddy. Het taboe lijkt inderdaad doorbroken te zijn, wij treffen de gehandicapte medemens nu veel vaker in het openbare leven. Zo sprak ik bv op deze farm een meisje met het downsyndoorm die met veel plezier de stallen onderhield.
