Aan sneeuw geen gebrek

Zoals gebruikelijk vertrekken we vroeg op de zondagochtend voor de kerstvakantie.
Voor de deur ligt veel sneeuw. De straat ligt ook vol. Maar we gaan ervan uit dat het op de `grote`weg wel schoon zal zijn.
Niets blijkt minder waar. Wat een beetje sneeuw al kan doen. Het is een prachtig gezicht,maar als je de weg nauwelijks meer kunt zien door de vallende sneeuw en de niet geruimde autosnelweg wordt je toch minder blij.
We zeggen niet veel. En doen over de afstand door Nederland ruim 3 en half uur. We hopen op een betere aanpak van onze Duitse buren. En vestigen daar onze hoop op.
En gelukkig met succes. De grens is nog maar nauwelijks gepasserd of het witte land heeft grijze linten waarover de auto`s redelijk goed vooruit kunnen.

We stoppen bij een van onze vaste pauzeplaatsen. En gaan er toch maar van uit , dat het wel ens een lange rit kan worden. Maar terwijl we de snelheid rond de 100 120 houden schieten we lekker op. Geen ongevallen, geen echte files en slechts een paar `baustellen`.
Uiteindelijk zijn we tegen donker al aan de Poolse grens. En de zon gaat vroeg onder. De chauffeur wil het liefst doorrijden en niet nog even een hapje eten. Dat kan altijd nog. Dus staan we een klein uurtje later in het donker voor ons besneeuwde huis. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.

De stroom wordt aangezet en de rollen verdeelt. Ik mag kachels aanzetten en opstoken. En dat is geen overbodige luxe. De binnentemperatuur is -2. Niet echt behaaglijk. Dus alles wat warmte geeft wordt ingeschakeld. Eerst alle elektrische kachels op stand hoog. Dan de keukenkachel. En even later de houtkachel boven en als laatste de open haard in de kamer. De honden hebben al snel een warmte vangend plekje gevonden en wij lopen de andere zaken af. Bij vertrek hadden we geen water. Maar geen kans meer na te vragen hoe en waarom. Nu ook niet. Dus maar even afwachten en morgen is het maandag, dus kunnen we zonodig naar het waterbedrijf. We houden wel een oogje op mogelijke lekkages, maar geen druppel waar die niet hoort.

We besluiten al vroeg in ons zo goed mogelijk opgewarmde bed te kruipen. Het was tenslotte al vroeg dag.
De door Kees als onzinnige aanschaf aangeduidde electrische dekens waren nu toch misschien wel prettig geweest. Maar al gauw warmen we op en kijken naar de vlammen in de houtkachel .Even later is het enige hoorbare gesnurk en diepe ademhalingen. En misschien een verstoorde relmuis.



De volgende ochtend is het al een stuk lekkerder in het huis. En de keukenkraan geeft water. Welliswaar alleen koud. Maar we hebben stroom. Dus op de kampeermanier afwassen. En een emmer water naast het toillet werkt prima.
Ik herinner me oude tijden. Op de camping met een emmertje water naar het toillet als je wat groots moest. In ieder geval is de wc nu binnen. Dus al een stuk makkelijker.
De eerste dag was al vol gepland. De dames naar de kapper en wat boodschappen doen en `s middags een afspraak met de burgemeester in Visnova.


En gewoon genieten van de mooie omgeving en de rust. Tot nu toe kwam de sneeuw altijd na de kerst,maar nu was het er al.

wordt vervolgd

Oh, heerlijk weer een aflevering van de verhalen.
Verheug me alweer op het volgende deel

Leuk verhaal

Heerlijk om weer een verhaal van je te lezen Hilde!

Best eHilde, weer lekker om te lezen.

Binnenkort, over 2 of 3 weken gaan wij weer naar Sindelova.

En weet je waar ik me nou op verheug?

Op geen sneeuw!

Ik heb al genoeg gehad in Sindelova en daarna in Nederland.

Ik verheug me op een pril zonnetje op een maartse dag.

De foto's zijn mooi.

En het thuiskomen in een koud huis komt mij bekend voor.

Tegenwoordig ontsteekt de buurman de verwarmiing 1 dag van tevoren.

Maar het ontbreken van een waterstraal is wel vervelend.

Wordt inderdaad weer een beetje kamperen.

Kijk met genoegen uit naar "" wordt vervolgd".

:hart: Leuk dat je er weer bent Hilde! En heerlijk om te lezen! Ik ben blij dat je de pc zover hebt kunnen krijgen dat je weer foto's kunt plaatsen.

Leuk er is weer een verhaal, met foto`s.

Ga door.

Dat is heel herkenbaar. Vooral Kees wil nu wel wat zonnestralen. Hij kijkt na al die sneeuw ,zelfs regelmatig naar vakantiemogelijkheden buiten Tsjechie.
En kijken mag.

Maar de dagen worden al weer langer ,en een plekje in de sneeuw, in de zon , uit de wind is ook niet verkeerd. Lijkt me

wow, wat herkenbaar! wij hebben ook altijd zo'n compleet steenkoud huisje in de winter. met kerst was het bij ons-4C, maar gelukkig waren nog met licht aangekomen. voor mijn vrouw en ik is die kou niet zo'n probleem. maar voor onze kindjes (1 en 3 jaar) is het ietsjes minder, ze kunnen niet lekker op de grond spelen enzo. Maar goed dat is alleen die eerste halve dag. als het vuur loeit gaan we dan altijd naar een restaurant en daarna is het al snel in bedje met een lekkere kruik.

papa mag dan 's nachts elke 2-3 uur opstaan om nog wat extra hout of kolen op het vuur te gooien, zodat het de volgende dag al echt aangenaam is...

we gaan over 1,5 week weer, ik verwacht weer veel kou. bijkomend probleem zal zijn dat we niet met de auto bij ons huisje kunnen komen ivm de hoeveelheid sneeuw. dus we moeten 500 meter de berg opklauteren tot aan de knieen of hoger in de sneeuw. kinderen op de rug, tassen zeulen... maar van vakantiestress geen sprake hoor. we zijn tenslotte in Tsjechie.

Het wordt dit keer een luie vakantie. Alle ziekenhuisperikelen hebben hun tol geeist en we willen nog meer genieten van de kleine dingen. En het ons zelf niet al te moeilijk maken.

De burgemeester laat ons weten dat ze zelf niet aanwezig kan zijn op onze afspraak. En dan bekruipt je even een naar gevoel. Maar als we aankomen liggen er vele papieren klaar en we worden zo vriendelijk en behulpzaam te woord gestaan. Helemaal geweldig.
We eten lekker thuis deze dag en de ruimtes zijn goed opgewarmd. Alleen de boiler....... Nog geen warm water.

De volgende dag gaat Sarah paardrijden en ik heb in gedachten mijn toillettas en handdoeken al ingepakt, om bij Ludvikov dan maar een douche te `bietsen`. Als ik toch nog even de warmwaterkraan uitprobeer wordt ik helemaal blij. Hij functioneert weer prima. Heeeerlijk .
Bij ons kan hij alleen `s nacht opwarmen en het omzetten van deze nachtstroom naar een ander alternatief is er nog niet van gekomen.

We gaan op pad. En kletsen even later lekker bij. Gideon gaat Sarah les geven in de `bak`. En haar skikleding is uitstekend geschikt voor deze activiteit.



Rinda is helemaal het einde .En Sarah leert weer heel wat bij. Heel trots vertelt ze dat ze een soort minisprongetje heeft gemaakt.
Na het rijden wordt er weer lekker opgewarmd. En nu het pension nog even leeg is hebben we alle tijd om bij te kletsen. De tijd vliegt.

We rijden weer over de toersitische route terug. En bij het zien van het bordje karper te koop. Wil ik het nu van dichtbij zien. Ik moet Sarah beloven dat wij dit niet gaan eten.
Maar nu zien we het van dichtbij. De verse karper.




Er is volop keuze en er is de mogelijkheid om hem te laten slachten en fileren. Sarah `s blik ken ik. Kunnen we er niet een meenemen
en dan loslaten in het meertje. Als het niet zo hard gevroren had was ik misschien wel meegegaan in dit verzoekje. Want ook ik vind al gauw iets zielig. Maar een dichtgevroren meer was een goede motivatie om het niet te doen. Het kerstverhaal `de kerstkarper` werd met nog meer enthousiasme gelezen dit keer.

Om ons heen waren de menu`s meestal voorspelbaar. Karper als soep of gebakken en natuurlijk aardappelsalade.
Wij gingen voor de gourmet. Maar simpel. Dus ook het inslaan van de kerstboodschappen was snel klaar.

Lekker lezen, luieren, handwerken voor mij, een dutje doen, tv kijken en staren in de vlammen. Muziekje op.
En voor Sarah lekker knutselen en bv kerstukjes maken.

We waren namelijk zonder kerstboom uit Ludvikov vertrokken.
De tractor stond al te draaien om `naar achteren`te rijden voor een mooie. Maar Kees gaf aan het niet zo te zien zitten. Dus volgend jaar kijken we opnieuw. We wilden het ons tenslotte makkelijk maken. Maar Kerstsfeer moest er komen. Dus werden er in Frydlant de nodige kerstlintjes en kaarsen etc, ingeslagen.

Hilde

Leuk verhaal weer

Hilde, leuk om weer een verhaal van jou te mogen lezen

Kersfeest zonder een echte kerstboom. Dat is nieuw voor ons. Maar het scheelt een boel `gedoe`.
Want onze fretten hebben de plaats ingenomen die zo handig was voor de boom. Maar ook zonder boom kunnen we ons uitleven.
Sarah maakt de kerststukjes. Sparrentakken volop in de tuin en een tas vol versierselen uit de bloemenwinkel.
De frettenkooi wordt gepimpt, de gevel krijgt een snoerverlichting en de lampjes


en kaarsen doen de rest.

Vooral de kaars met glitters(door sarah uitgezocht) maakt het af.

En als dan er opeens een jongeman voor de deur staat met een doosje , die vraagt of we Engels spreken en uit naam van zijn ouders kerstkoekjes komt brengen,

Dan voelt het als de echte kerstsfeer. Gastvrij en vrijgevig. Daar worden we pas echt blij van.

Er is natuurlijk veel te zeggen voor een grote kerstboom

Maar het gaat er tenslotte om hoe mensen met elkaar omgaan.

Hilde
wordt vervolgd

Een leuk verhaal. Bedankt daar voor. Ja, de lekkere kerstkoekjes. Die ziet erg smakelijk uit. Waren ze leker? gr. Eva

Heerlijk die sfeer en dan de kerstkoekjes. Wij zijn afgelopen kerst thuisgebleven maar dit jaar gaan we ook weer naar Tsjechië met de kerst en ook wij krijgen ieder jaar weer een grote doos kerstkoekjes van onze Tsjechische vriendin om met kerst te eten. Als we weer naar Nederland vertrekken staat er weer zo'n doos klaar voor de kids in Nederland. Geweldig die Tsjechen.

Trouwens Hilde, je schreef ooit zo'n leuke serie over de verbouwing van je huis. Is dat nu klaar?

Eva, de koekjes smaakten heerlijk. Maar samen met al die andere lekkernijen waar we mee worden volgestopt misschien een beetje veel.

Onze verbouwing gaat in slakkentempo. Zeker nu er aan Kees zijn vaatstelsel het nodige is verbouwd. Maar we hebben geen haast.

Nu in de winter doen we helemaal weinig. Maar plannen maken daar zijn we goed in.

Nog even verder over de sneeuwrijke kerstweken.
Aan het eind van het jaar wordt er van ons als sro verwacht dat we onze boekhouding inleveren. En al stelt het allemaal weinig voor . Liberec is dan zo`n verplicht uitje. Dit keer combineren we het met een ritje naar Praag.
Maar eerst spullen afgeven en dan op naar de Mac op speciaal verzoek. Daar is het echter zo gigantisch druk dat we Sarah weten over te halen en zo uitkomen bij dit restaurant.
En zonder spijt. sarah`s Pizza was heerlijk, mijn pasta ook en Kees zijn broodje met ....Veel van alles ook. aan te bevelen wat ons betreft.

Na ook nog de bank bezocht te hebben ivm met Kaartperikelen genieten we van het prachtige uitzicht bovenaan de trappen op weg naar de parkeerplaats.

En dan op weg om twee dames op te halen. De afstand naar Praag is niet zo ver,maar naar het vliegveld moet je ook nog eens aan de andere kant van Praag zijn. Gelukkig is Kees al zeer ervaren in het halen. Onderweg vallen ons de vele reklameborden op van de rose getinte prijsvechter, waar ook `onze `meiden mee reizen.
Sarah legde hun aankomst vast en ik het aankomstbord

en zij en ik zaten om de tijd te doden ook naambordjes te maken.En hielden die bij aankomst omhoog. Een bijna verlaten aankomsthal en dan meerdere halers met naambordjes en vooral veel taxichauffeurs. Een speciale ervaring als je het vergelijkt met schiphol.

We stellen het natje en droogje uit tot wat dichter bij huis. helaas is de keuken van onze eerste keus vanaf half 8 of al eerder gesloten. Maar we verhongeren zeker niet.
Na een voorgerecht en een hoofdgerecht past er echt geen dessert meer. Wat later op de avond worden de kerstkoekjes geproefd. En wordt de huiskamer omgebouwd tot grote meiden slaapkamer. Wat rijk kan een mens zich voelen.

De volgende ochtend heeft Sarah weer een paardrij-ervaring gepland en de meiden willen graag nog iets op internet afmaken voor school. een mooie combi. Zij internetten terwijl wij genieten van het mooie weer en uitzicht met een heerlijk kopje thee.
Sarah geniet het meest. wat een prachtige dag voor een buitrenrit



Aanvankelijk kijkt ze een beetje verstoord dat ze niet alleen is, maar dat is zo weer achterhaald. Met een groepje op pad. En terugkomen met verhalen over sneeuwhellingen en wild dat je gespot hebt. SUPER!

En dan gaan we een kleine 10km verder een afspraak maken bij de Poolse skischool. Want zoals ik al zei. In plannen maken zijn we goed.

Hilde

Wat geef je me weer een fijn gevoel met het lezen van je verhalen Hilde! :hart:

sneeuw

zal er in de eerste week van maartnog veel sneeuw liggen en kan je nog skieen

Blijf doen wat ik lees: GENIETEN.

We rijden door naar Polen en maken daar een afspraak voor een skiles. Het is druk dus het wordt aan het eind van de middag. Weer een missie volbracht. De in de herfstvakantie zo rustige resturatie is nu overvol. Dus rijden we een stukje terug. Een heel klein stukje. En daar kijken we of het wat is.
Het uitzicht is prachtig

Het is inmiddels ruim lunchtijd en de pizza`s ruiken heerlijk. En dat niet alleen ze smaken ook goed. En er is een vriendelijke bediening. Of dat komt door jonge meiden in het gezelschap weet ik natuurlijk niet.
De middag gaan de grote meiden aan het appelflappen maken. Van bladerdeeg. we hebben inmiddels besloten de oliebollen en gefrituurde appelflappen maar achterwege te laten. Het resultaat van een middagje kokkerellen mag er zijn. En zo hebben ook wij nu wat uit te delen.

De volgende dag gaat het dan echt gebeuren. Natuurlijk zijn we veel te vroeg. Maar wat een slapstick , het passen van skischoenen.

Eindelijk past het en kan de trap bestegen worden. nu nog de skileraar vinden. Als dat ook gelukt is kan de echte instructie beginnen.


De dames hebben geen behoefte aan nog meer skilessen. maar storten zich op een poging mijn creatieviteit in vogelvoeders te overtreffen.



Jammer dat we het zelf niet zullen zien. Want ook deze vakantie vliegt voorbij.