[Lesněnka]

Corrie,wat is het verschil tussen een hoornaar en horzel? Ik noemde dit beest altijd een horzel - misschien regionaal verschil?

[Corrie]

Nee, horzels zijn heel andere beesten, dit heb ik voor je uitgezocht op Wikipedia.

Horzels (Oestridae) zijn een familie van insecten behorende tot de orde tweevleugeligen (Diptera). Horzels worden vaak verward met de bloedzuigende dazen (steekvliegen) of met de stekende hoornaar, de grootste Nederlandse wespensoort. Het belangrijkste verschil met dazen en wespen is dat horzels niet kunnen bijten of steken, ze hebben geen bewegende monddelen en geen angel. Horzels zijn echter eveneens schadelijk omdat de larven parasiteren in levende dieren.

[Lesněnka]

Dus hoornaar = sršeň, heb ik het goed?

[hilde_kees]

We hebben de zolder tot verboden gebied verklaard en inderdaad toen onze tweede dochter was gearriveerd en er wat meer boven werd gebivakkeerd. Kregen we meer last van ze. Het maximum was 4 in de hal boven. Tegen de avond. We hoorden ze ook `s avonds luid zoemen en hebben toen besloten het raam aan die kant te sluiten en alleen het raam aan de voorzijde open te laten .


Door alle ruimen kwamen er schatten te voorschijn.
*een traditionele boodschappen kar met vering. (helaas was de foto onscherp.) Saar heeft met deze omgebouwde wandelwagen ,met de volgens Kees ideale wielen voor een kar, heel wat tijd doorgebracht.
Boodschappen halen. mag ik mijn wagen meenemen. Water neerzetten bij de brandplaats. Ik pak de kar wel. Troep verslepen. Mijn kar kost 5 kronen. etc.etc.

*heel veel zakjes met witte poeder.
*houwelen nog in de verpakking
*een schedeltje van???? In ieder geval niet iets mensachtigs.
etc.etc,waaronder allerlei plankjes, latjes etc.
P1050893onze eigen vuurplaats.jpg P1050897lekker soepi.jpg
De vuurplaats waar Kees een veilig plekje voor had gezocht komt met al die onbestemde plankjes etc goed van pas.
Soms denk ik dat ik ergens iets Tsjechisch over me heb. Ik wordt vaker aangezien voor Tsjechische in winkels etc. Totdat ik mijn mond open doe. Een tweede punt is dat ik moeilijk iets kan weggooien. En dat zie ik terug in onze voorgangers. Je weet maar nooit of iets nog van pas komt.
Een derde punt is dat er in de soep van Peppa, een van onze favourite resaurantjes ook veel aan restverwerking wordt gedaan. En die is toch lekker. En als ik soep maak ruikt het altijd zo lekker en eet de famillie thuis.

We hebben inmiddels al allerlei hulpdiensten gehoord en in de verte langs zien komen.
Politie, de ambulance ,kwam wel erg dichtbij, en heel veel brandweer.Elders op het forum heeft Ben een foto geplaatst. (kan hem natuurlijk nu niet vinden.)
Het waren flinke zwarte wolken die bij ons ook te zien waren. Toen we even naar Frydlant gingen kwamen we meerdere brandweerauto`s tegen. Toen we terugreden zagen we een van de brandweerauto`s gestrand in de berm.
Een dag later zagen we de sporen en dat er een boom om was gereden.
Nog een dag later alleen nog wat losse takken en wat sporen en
Na een week was er nauwelijks wat van te zien.
Ik had graag dit met plaatjes vastgelegd. Maar de weg van Frydlant naar Visnova is smal en vrij druk. Maar met een beetje fantasie moet het voor te stellen zijn.

Er zijn veel fiets en wandelroutes dichtbij. Een die me aanspreekt is er een waarbij er grote giganten van bomen langskomen.
Even dacht ik dat onze kastanje erbij stond. Maar deze schijnt mooier te zijn.
P1050898poustka kastanje.jpg P1050899met ondertiteling.jpg
De grootste iep van Europa staat ook op de route en de buur-Linde van een forumlid ook volgens mij.

Op een van de terugtochten van de boodschappen hebben we dan toch een rustende klusser vast kunnen leggen
P1050900toch nog even rust genomen.jpg
En wat is er mis met onze kastanje. voor mij is het een superboom.
P1050901onze eigen kastanje.jpg
Inmiddels ben ik al aan het bestuderen hoe we deze gigant zo lang mogelijk kunnen behouden. en alle tips zijn welkom.

De tweede week was er minder Nederlands bezoek. Wel bezoek van de buurvrouw met haar dochtertje. Ze kwamen Sarah ophalen om te spelen. Maar die durfde echt niet. De door mij aangeboden koffie werd afgeslagen en dan baal ik dat ik de taal niet spreek.
Ook stonden andere bijna buren op de stoep. De mensen naast het huis in Predlance hadden ons zo gastvrij ontvangen dat we hadden laten weten niet ver uit de buurt een huisje te hebben gevonden. Hij is Nederlander en zij is Tsjechisch. hele lieve mensen.
Ze gaan hun boodschappen even opruimen en komen dan terug. Natuurlijk met weer een verwennerijtje voor Saar.
Ik hoop dat ik ook via haar mijn Tsjechisch kan opkrikken. Ze spreekt ook heel goed Duits. Ze staan versteld van de ruimte die er in het huisje verborgen is. We zitten lekker buiten , bij te kletsen. Ze zullen een afspraak bij de kapper voor ons regelen. Maar wat bedoelen ze nou met. Bij het ziekenhuis.???????

Lot komt al bijna en de meidenkamer is aardig opgefleurd. Het is allemaal maar tijdelijk,omdat de kamer in ieder geval opgehoogd moet worden. Mogelijk als we het dak vernieuwen, mogelijk op een andere manier. Maar de kleurtjes zijn fris en niet meer donker en bruin. Het is nog niet af, maar het moet maar even zo.
P1050902een fris kleurtje.jpg
En Saar is er heel tevreden mee. Ze heeft ook hierbij heel hard meegewerkt.

[jan nijdam]

Wat ziet het er al allemaal anders uit......jullie komen toch ook weer in oktober??? Dan komen we langs hoor en en gezellig ( daar zag ik geen goed "poppetje" van)

[hilde_kees]

Inmiddels vliegen de dagen voorbij. We nemen afscheid van Ben. het barbecuen is er bij ingeschoten. We hebben gewoon allebei te weinig tijd. We bekijken het huis van de bijna dorpsgenoten in Dolni Oldris. Wat een paradijs. Niet alleen voor volwassenen,maar ook voor kinderen. Saar heeft het helemaal naar haar zin en is de beste maatjes. Ze wil de volgende dag weer. En wij genieten van de rust en gastvrijheid bij een kopje koffie. We praten natuurlijk over de omgeving. We horen dat onze tip van het wegbrengen de Asa heel wat werk heeft opgeleverd. En we krijgen natuurlijk een rondleiding.
Vooral de `grot` is heel bijzonder. En zo heeft dit huis een aantal zaken waar we van watertanden. De rustige ligging en een superkelder. het huis is al af en was al bijna af toen het gekocht werd. Wij hebben nog wel het een en ander te doen. We nemen afscheid. Want ook voor deze familie is het einde van de vakantie in zicht.

Zo weten we dat we best lang de tijd hebben om tot rust te komen en wat te klussen in vergelijking met anderen.
We zouden niet durven klagen. Maar een kelder?
Zou er niet toch ergens nog een kelder onder ons huis te voorschijn kunnen komen. Hadden niet alle huizen vroeger een kelder? verklaard dat die rare betonophoging onder de trap? Zit daaronder een `ingestorte kelder`


De laatste avond voordat Lot komt zitten we op ons plekje achter het huis. het voelt alsof er iemand naar me kijkt. En Kees is het niet. Ik kijk schuin naar de boomgaard en kijk recht in de ogen van de reebok. Saar had dus gewoon gelijk. Ondanks onze honden komen de reen door onze tuin naar de boomgaard.

De volgende dag wordt de container gebracht. Ik vind het een supersysteem . En daarmee bedoel ik het mechanisme waarmee zo`n gevaarte gelost en opgeladen wordt.
We gaan maar gelijk beginnen.
P1050904de caravan.jpg P1050906zooi.jpg
Er valt heel wat te sjouwen. Stiekem bedank ik de hoornaar familie. Door hun komst hebben we de zolder even helemaal kunnen vergeten.

Na een tijdje sjouwen en een rustpauze ga ik samen met Saar en haar superkar naar de dorpswinkel. We hadden natuurlijk ook met de auto kunnen gaan,maar dit is veel leuker. Alle spullen worden op de kar geladen en vastgesjord door vervoerster Saar. Maar het laatste stukje bergop vindt ze het toch iets minder leuk. Samen lukt het prima. De visite kan weer komen. Ik sta nog steeds versteld wat er in zo`n minniwinkel allemaal verkrijgbaar is. Zelfs Magister .

Lot arriveert en Kees heeft zijn roeping als taxichauffeur misgelopen. Haar vriend komt mee en zijn ouders komen hem de volgende dag weer halen. We hebben nog steeds prachtig weer.
De container wordt gehaald. We schrikken even als het lijkt of de afhaaldag verkeerd is begrepen. Maar er wordt alleen even gekeken of het goede erin gaat. We besluiten ook de kleding waar niemand interesse in heeft er maar bij te doen. Netjes in afgesloten zakken. wie weet komt het toch nog goed terecht.
De ochtend van het ophalen van de container schrikken we wakker. Wordt er geklopt? jawel.
Er wordt gevraagd of ze het metaal uit de container mogen halen. Voor ons geen bezwaar. Zeker niet als het gevraagd wordt. deze twee mannen hoeven geen fitness-school te bezoeken. Ze nemen echt alles wat metaal is mee. En we staan met ontzag te kijken naar het gemak en de handigheid die ze tentoonspreiden.
Dankzij hun zijn wij gelijk lekker op tijd wakker
Met Lot erbij herhalen we een beetje de eerste week van ons. Saar wijst de dorpswinkel, en we maken plannen .
Een paar dingen staan nog vast. Een bezoek van Paula aan ons. Uit eten op onze trouwdag , paardrijden en een bezoek aan Lina en Gorrit.
We besluiten op weg naar Gorrit en Lina langs Ludvikov te gaan om een afspraak te maken voor de meiden voor een rit. Erg enthousiast is ons kroost niet om op bezoek te gaan. Maar uiteindelijk zal het om slaan.
We zijn onder de indruk van het nieuwe `stekkie`. Wat een uitzicht. En er is over zoveel nagedacht. We voelen ons echte `beginners`als we dit vergelijken.
P1050908bezoek en uitzicht.jpg P1050909een eindje verderop.jpg

We genieten niet alleen van het uitzicht,maar ook van de gastvrijheid . Ook de meiden zijn enthousiast om samen te gaan eten. Als dan ook het eten superlekker is en de sfeer gezellig en ontspannen willen de meiden er vaker naar toe.
Dus Lina en Gorrit jullie zijn gewaarschuwd.
De terugweg willen we niet in donker de bergroute langs Billy Potok. Ergens pakken we een verkeerde afslag.Tom wil ons alsmaat naar de bergroute sturen. Dus toetsen we Liberec in. Het wordt niet helemaal de route met een stukje snelweg die we voor ogen hadden, maar we komen veilig thuis. Met twee slapende meiden op de achterbank.

We rommelen een beetje in deze periode en terugkeijkend kom ik tot de conclusie dat ik weinig foto`s heb. Onze hoofden zitten een beetje vol.
Dus af en toe nemen we bewust even een dagje rust. Het weer is soms diep droevig. En de boeken , handwerk en knutseltjes krijgen meer aandacht.
Paula komt op bezoek. Ze geeft meteen haar mening weer. En dat is heel verfrissend.
Een paar tips voor ons. De kachels waar ook kolen in kan worden gestookt. [i]Afvoeren[i]
De typische afvoerpijp van de schoorsteen in de keuken:opknappen,is super handig
De voor ons aangetaste balken Valt reuze mee, laat je niet beetnemen .iedereen wil wat verkopen
Als we haar uitleggen waarom we haar niet ook de zolder kunnen laten zien en de foto`s van het nest tonen wordt ze echt fanatiek.
Ze zal de burgemeester voor ons bellen, Ferry Dangerous komt veel voor in haar betoog. We horen dat de ambulance vlak bij ons de museumeigenaar heeft opgehaald die was aangevallen en krijgen nog een aantal voorbeelden.
We krijgen daarnaast uitleg over waar een echte slager te vinden is en waar festiviteiten en herinneringsbijeenkomsten de mooite waard zijn in het kader van de 21ste augustus.
Onze trouwdag blijkt de datum van de russische inval. Ze vertelt naar aanleiding van mijn vragen over haar persoonlijke belevenissen van toen. Een jonge moeder op het punt op een weekje zonder kind op vakantie te gaan met haar man en dan opeens uit het niets de inval. En de loop van de tank,gericht op het flatgebouw waar je woont. En de systematisch steeds meer knellende maatregelen. Heel aangrijpend.
We drinken samen wijn uit haar voorraad. Wat een bijzonder mens is dit.
De volgende dag stellen we voor naar een muziekvoorstelling te gaan die Paula heeft aangeprezen. Maar als de meiden het niet zien zitten gaan we alleen uit eten. We besluiten het grilrestaurant dat ons is aanbevolen proberen te vinden. We parkeren de auto. Ik wenk Kees dat we een andere kant op moeten,maar hij hoort muziek. We luisteren en worden door iemand uitgenodigd om binnen te komen. Ik heb zo`n spijt dat ik geen naam heb opgeschreven,of een foto heb van het aankondigingsbord. Ik vond het fantastisch. Ik ben niet zo geschoold in muziek. Voor mij was het iets tussen kamermuziek en volksmuziek. Heel vrolijk.
Mijn enthousiasme werd niet gedeeld door de jeugd. En met weemoed ging ik op weg naar het restaurant.
Daar was het lekker druk. Veel jonge mensen die hadden deelgenomen aan het jazz-festival. Een van de tafels had eigen muziek meegebracht.
Moderne Jazz is aan mij niet besteed. Ik heb steeds het gevoel dat dan de muzikanten allemaal een ander muziekstuk voor zich hebben.
Het eten was heerlijk,de serveerster waarschijnlijk overwerkt. maar wie weet als we vaker gaan dat ze bijtrekt. Zeker voor herhaling vatbaar.

P1050914fiets-wandel-route.jpg P1050912de achterhoede.jpg
We ontdekken steeds meer ons plekje. En dat ook anderen het mooi vinden blijkt als er een hele massa fietsers voorbij komt. Bij ons kiezen een aantal ervoor om er een fiets-wandelroute van te maken.

[jol@nda]

Al vanaf het begin volg ik dit topic met veel plezier.
Wat kun jij heerlijk schrijven over jullie belevenissen in
en om jullie huis.
Heel veel succes verder met de verbouwing en ik blijf graag
erover lezen.
Heel even nog over de hoornaar:
2 jaar geleden heb ik de hoornaar van dichtbij op de foto
kunnen zetten. Ze zaten toen in de nok van het pension waar
we vakantie hadden.

[Maria]

Vreten ze het hout van je dak niet weg?

[Lina]

Wat kan een mens toch wat verzamelen in zijn leven. En op zolder staat ook nog een verzameling?
Ik ben benieuwd trouwens wat er met het nest is gebeurd.

*edit* Vergeet te vermelden dat jullie uiteraard altijd welkom zijn!!
Neem de dames maar weer mee, Roy heeft zich prima vermaakt met hun.

[hilde_kees]

Maria schreef:

Vreten ze het hout van je dak niet weg?

We hebben nog geen schade van ze gevonden.

Hilde