[loura]

Je hebt helemaal gelijk Sas.

[mayca]

Ik geef je gelijk Sas, waarom moet je verhaal bevestigd worden. Omdat het heel moeilijk is te geloven, wil toch niet zeggen dat het niet gebeurd is.

[noekie14]

nee iemand van 12 is best wijs genoeg om zoiets te schrijven. al was het iemand van 6 was het minder waarschijnlijk

[Luhacovicé]

loura schreef:

Dat is inderdaad wel erg jong.

heeft iemand van mijn leeftijd geen beleving ofzo?

[Maria]

Het wordt wel heel erg offtopic zo, maar de helft van de forummers vult zijn/haar profiel niet in, en daar is dus helemaal geen leeftijd van bekend. Die geloven we dan wel op hun blauwe ogen? Leeftijd is m.i. niet altijd relevant, en het bevestigen van een dergelijk verhaal zuig je niet uit je duim. Afgezien daarvan is idd geen bevestiging nodig.

[Kaca]

Ik kan niet zeggen wat 40 jaren terug gebeurde.Maar ik woonde vanaf 1978 in een dorpje waar was een huis voor mental gehandikept kinderen tot 18 jaar oud.Ze waren daar door hele week en ouders hebben ze voor weekends opgehaald.Ze hebben gewoon door een dorpje gewandeld,met andere kinderen gespeeld.Het is waar dat de regering probeerde de gehandikept mensen isoleren, mensen hadden heel weining informaties over dit problemen,en systeem hulpte ook niet veel als iemand had dit sort kinderen,dus voor ouders waren makelijker de kinderen ergens in institut laten leven.Ik herrin zelf niet meer allen dat we hadden veel contact met dit kinderen.

[Marcel]

deze kinderen werden hier in Nederland veelal ook in de jaren 50 en 60 weggestopt in tehuizen, of als je wel thuis woonden, kwamen zij amper de deur uit. een misplaatst schaamte-gevoel van de ouders ?

[doniati]

Nou Marcel hier wil ik toch wel even op reageren.
Ik heb een broer die geestelijk gehandicapt is. Hij is 10 jaar ouder dan ik dus nu 68. Hij heeft tot zijn 19-de jaar gewoon thuis gewoond en deed altijd met ons mee als wij buiten speelden of, zoals kinderen vaker doen, schooltje spelen. Ik vertelde dan altijd dat mijn broer niet zo goed kon schrijven (kan hij helemaal niet). Hij kan dus niet rekenen, lezen of schrijven, maar is een schat van een jongen die voor iedereen klaarstaat. Hij moest toen in een gezinsvervangend tehuis geplaatst worden omdat hij sexuele driften kreeg, maar hij werd iedere zondag gehaald en weer thuis gebracht. Ook toen ik verkering kreeg en met vriendjes naar hun voetbalwedstrijden ging kijken ging mijn broer altijd mee.
Zo zie je maar weer dat het niet overal gelijk is. Bij ons thuis werd er heel normaal mee omgesprongen.

[Marcel]

dat men normaal omgaat met geestelijk gehandicapten, vind ik ook normaal. het zijn, net als wij, gewone mensen. maar dan net even specialer.

en gelukkig zien geestelijk gehandicapten er ook normaler uit. in de reeds eerder aangehaalde jaren 50/60 werden vele in zeer simpele kleren gehesen en als kapsel werd de rand van een bloempot als sjabloon genomen.
sommige mensen zagen het soms als een straf van God als ze een geestelijk gehandicapt kind kregen (en waar die straf voor was, dat kon meneer pastoor je ook niet vertellen). dus reden om je te schamen.

ik zal waarschijnlijk in de jaren 60 wel opgegroeid zijn in een stad/streek waar men geestelijk gehandicapten wegmoffelde. want ik zag hen toen zeer zelden.

[loura]

ik zal waarschijnlijk in de jaren 60 wel opgegroeid zijn in een stad/streek waar men geestelijk gehandicapten wegmoffelde. want ik zag hen toen zeer zelden.

Wie weet Marcel...
Ook in Tsjechië zijn blijkbaar grote verschillen. Kaca schrijft dat zij in 1978 in een dorpje woonde waar geestelijk gehandicapte 'normaal' werden behandeld.
In 2004 werden in brussel nog vragen gesteld over de 'kooikinderen' in een plaatsje dicht bij Praag.