|
08-10-07, 15:21
|
#1 |
|
VIP Lid
|
Trauma's (geen móói verhaal)
Een jaar of negen geleden zit ik met 5 andere vrouwen in een gesloten restaurant ergens in het Tsjechische Paradijs.
Zij spreken een piepklein woordje Duits, nog iets minder Engels, veel Tsjechisch en natuurlijk met handen en voeten. Wij pimpelen gezellig met elkaar. Mijn Tsjechische vriendin heeft haar fotoalbum op schoot. De foto’s geven steeds richting aan het gesprek. Ik bedenk me, dat als je oppervlakkig kijkt, je het gemakkelijk met het album van mijn ouders zou kunnen omwisselen zonder dat het direct op zou vallen. Toch zijn de vrouwen rond de vijftig, net als ik. Deze gedachte echter moet ik direct laten varen als ik een foto zie van een gigantische ziekenzaal? Dat vraag ik, ‘is het een ziekenzaal’? Nee, het is een zaal van een geboortekliniek. Een immense zaal volgestouwd met bedden. Tussen de lakens vandaan wordt er in de lens gekeken door vrouwen die ik allemaal veel te oud heb geschat. Mijn vriendin wijst zichzelf aan… De sfeer is echter verandert. Ineens voelt het ongemakkelijk… Wat is er aan de hand? Ook de stem van mijn vriendin is veranderd. Hoe het werd ingeleid weet ik niet meer, maar dan vertelt ze, dat onder het communistisch bewind geen plaats was voor gehandicapten. Werd er een kind geboren met een afwijking dan werd het voor de ogen van de moeder in een emmer water verdronken. Communisten brachten alleen gezonde sterke kinderen voort. De vier Tsjechische vrouwen hebben tranen in hun ogen en wriemelen nerveus met hun handen. |
|
|
|
08-10-07, 15:32
|
#2 |
|
Actief Lid
|
Daar wordt je even stil van ...
|
|
|
|
08-10-07, 15:35
|
#3 |
|
Pivonist
|
Is dit werkelijk gebeurt, ik kan het me niet voorstellen.
__________________
Na zdravi  Dus de fles of het glas aan de getuite lippen 
|
|
|
|
|
08-10-07, 15:39
|
#4 |
|
VIP Lid
|
Wat ik heb geschreven heb ik meegemaakt. Meer kan ik er natuurlijk niet over zeggen. Wat ons (mijn man en ik) wel vrijwel direct opviel in Tsjechië was het feit dat we geen gehandicapten zagen.
Dus wat dat betreft... |
|
|
|
|
08-10-07, 15:53
|
#5 | |
|
Actief Lid
|
Citaat:
Ik sluit me hierbij aan. Als dit echt gebeurd, (ik bedoel niet het gesprek maar de praktijk) dan zijn daar geen woorden voor..... Triest.
__________________
Herinneringen zijn interpretaties, geen feiten. |
|
|
|
|
|
08-10-07, 16:52
|
#6 | |
|
VIP Lid
|
Citaat:
__________________
Je weet maar nooit .. |
|
|
|
|
|
08-10-07, 17:47
|
#7 |
|
Volwaardig Lid
Lid sinds: okt 2005
Nationaliteit:
Woonplaats: Bemmel en 7 keer per jaar in Velky Vrestov
Berichten: 78
|
Als dit soort praktijken echt plaats hebben gevonden was dit volgens mij al lang direct na de val van de muur naar buiten gekomen. Ik heb er nog nooit over gehoord. We hebben tsjechische vrienden waarmee we menigmaal hebben gesproken over de tijd van het communisme, maar over dit soort praktijken hebben we nooit iets gehoord. Wil natuurlijk niet zeggen dat het niet waar is, maar ik heb mijn twijfels.....
__________________
 It's nice to be important , but it's more important to be nice!
Laatst aangepast door Noiseboy; 08-10-07 om 20:25. |
|
|
|
|
08-10-07, 18:44
|
#9 |
|
Actief Lid
|
Ik ben ook wel gehandicapten tegen gekomen. Het zegt denk ik niets of het wel of niet gebeurt is. Veel zaken zijn niet bekend geworden na de val van het communisme. Het was een enorme hectische tijd, vooral omdat niet alleen in Tsjechië de muur viel. Maar mischien is er iemand lid van het formum die in Tsjechië is opgegroeid en oud genoeg is om het bewust mee te maken.
|
|
|
|
|
08-10-07, 20:03
|
#10 |
|
Moderator
|
De gehandicapten waren toen merendeels opgesloten in diverse inrichtingen, (b.v. in Kosmonosy, weet ik nog). De communisten wilden deze inrichtingen uit het zicht houden, dat is waar. Er waren toen geen gehandicapten op straat te bespeuren. Geen toegang was daar mogelijk voor pers, TV of iemand anders, dan familieleden. Een keer ben ik in zo'n inrichting geweest. Geen vrolijke happening, maar dat is het nooit en nergens.
Dat emmerverhaal geloof ik echt niet. |
|
|
|
