[doniati]

Goh heer Kukel je hebt wel lef zeg. Ik geloof niet dat ik de moed gehad zou om te blijven staan.

[char]

Dank, Kukel!!! Even, zomaar van jou, een openbaring, uit het hart. Dit is gewoon, kort omschreven, wat onze liefde voor Tsjechie en de Tsjechen weergeeft.
Mooi verhaal,
Char.

En de komende zomer,... een meeting bij de "sluisjes"?.... Wat zal het druk worden!!!!....
Kus voor Kukelin....
Nogmaals: Char/Carlo.

[mayca]

Een heel bijzonder verhaal Kukel, wat maakte dat je bleef staan?
Als ik dit zou doen zou ik het idee hebben niets te vrezen te hebben, maar had jij dat gevoel ?

[kukel]

Dwarsigheid, dat maakte dat ik bleef staan.
Ik had niets te verliezen als buitenlander.
Hooguit een arrestatie en het land uit gegooid worden.
Ik had, vond ik, geen reden om bang te zijn.

En ik was kwaad omdat doodnormale mensen bang waren.

het deed me ook denken aan een ex collega.
die pakte de trein naar Moskou, in de tijd van de koude oorlog.
In zijn hotel maakte hij een spandoek en ging op het Rode plein staan.
Om te ageren tegen het regime.
drie minuten duurde zijn feestje en een pak ransel.
twee weken cel en werd vervolgens Rusland uit gegooid.

En, vroeg ik bij thuiskomst, fijne vakantie gehad?
toen vertelde hij zijn verhaal.
Waarom hij het deed?
Niemand doet er hier wat aan, zei hij.
En ik heb een daad gesteld.

Ik vond hem een zeer moedig mens.
Een hele kleine grote daad van een enkel mensje.

[Aliën]

Nou Kukel,

Ik vind jou ook een moedig mens.

Ik was echt niet blijven staan..

Aliën.

[mayca]

Je had dus inderdaad dat gevoel niets te vrezen te hebben. Ik begrijp ook je gevoel van boosheid, omdat mensen bang moeten zijn. Dapper dat je bleef staan.

Je collega is inderdaad een zeer moedig mens, het doet me denken aan de "Tank Man", de onbekende student, die op het plein van de Hemelse vrede, voor de tank ging staan. Er wordt verteld dat hij niet is opgepakt, maar in veiligheid is gebracht door burgers. Ik hoop het ook.

[martimmie]

Kukel je bent een held. Ik ben trots op je!!

[Aliën]

Je had zeker een roze trui aan he ?! daarom liepen ze om je heen....

[kukel]

kukel schreef:

….?...................HONDS………..?.........

Wel, afgelopen zomer zaten we weer in onze kroeg in Krasna Lipa.
Je weet wel, die van die oude stamgasten die ontroerd waren bij de tv serie Hospoda.

Afijn, wij zitten aan de stamtafel.
Plaats voor 12 personen, even indikken en jawel er gaan er wel 20 omheen.

Nou moet ik je even vertellen over de volgende stamgast.
Hij komt binnen, neemt zijn vaste plekkie in, gooit de autosleutels voor zich en krijgt ongevraagd zijn pivo.
De man is groot, groter dan gemiddeld en zeer fors ten opzichte van de Tsjechen.
Hele lange handen, ik denk dat hij zo bij een schoorsteen van een huis kan.
Je weet wel, zo een type.
Op wie hij lijkt.
Eindelijk weet ik het: op dr Phill van een van de RTL zenders.

Afijn, we zijn ingedikt, 2 stoelen zijn nog over.
Er komt een mannetje binnen, ongeveer 65 jaren jong.
Net pak aan, stropdas om.
Hij pakt een stoel en gelijk springt het hondje van het café naast hem op de laatst overgebleven stoel.
De man steekt een hand in zijn colbertje en geeft de hond een brokje.
De stamgasten kijken toe, licht gemurmel stijgt op.
Hondje krijgt nog meer brokjes.
Nog meer gemurmel.
Dat gaat een aantal keren zo door.

Opeens staat dr Phill op, pakt de listek, ja die met die keiharde plastic kaft, buigt over de tafel heen en geeft de hond, met die enorme lange handen, een zenzaaier, zo hard dat de hond van de stoel vliegt.
Een flits en de hond was weg. Hij vloog letterlijk!

Het was even stil.
Toen brak de pleuris uit.
Jammerende vrouwen en gierende mannen.
Zeg nou zelf, een vliegende hond.
Dat zie je niet vaak.

Er is nog lang na gepraat.

Op de tekst van Manuela:


Ze liep door de nacht, de pootjes trippelden zacht
Het kon niet mooier zijn, 't leek een eeuwig refrein
Een chauffeur was verward, en reed opeens te hard
Ze blafte nog zo blij, maar toen was het voorbij
Een auto kwam eraan, het is zo snel gegaan
Wat heeft hij door zijn schuld haar aangedaan

Refrein

arm hondje, arm hondje, arm hondje, ahhhh
Gesproken: arm hondje!

U begrijpt het al: de hond is overreden.

[kukel]

Deel 24

Hoewel ik de weg naar ons huis kan dromen heb ik mijn nieuwe speeltje aan gezet: de duivelin.

Een navigatiesysteem.

De duivelin dankt haar naam aan het feit dat ze ons met een erotische stem naar het einddoel leidt.
Daar aangekomen zegt ze zwoel: bestemming bereikt.
Ik spring dan uit de auto want ik verwacht haar te zien.
Ik verwacht een spectaculaire meid die mij dan omarmd en zegt: blij u te zien heer Kukel.
Ik hoor slechts Kukelin zeggen dat de auto afgesloten kan worden.
Weer een illusie armer.

Maar afijn, de duivelin brengt ons naar de grens.
We wachten een half uur en mogen het beloofde land binnen.
Ik kijk op de duivelin en mijn geluk kan niet op.
Het kind zwijgt, het scherm heeft een mooie gelige kleur.
Geen weg meer te bekennen.

We gaan een land binnen zonder info, we kunnen dwalen en dolen.
De romantiek komt mij tegemoet.
Geen oude gebouwen die, net zoals in Nederland, direct gesloopt moeten worden.
Alles staat er al zo lang, de geschiedenis lees je er van af.

De natuur niet verziekt door natuurmonumenten, het gaat zijn gang, zoals het al eeuwen gaat.

herten, roofvogels en een vos bij ons huis gezien.

Je leest hoe mensen vroeger leefden, je ziet de beelden.
Je ziet de oude grijsaards, het leven afgetekend op de gezichten.

Jawel, wij zijn weer THUIS!!