[Nathalie L.]

In mei 2006 kregen wij de sleutel van ons huis net onder Praag. We waren op zoek naar een container om te huren, omdat we flink gingen opruimen. In het dorpje vroegen wij op onze beste Tsjechisch waar we zo'n container konden huren. De conversatie verliep moeizaam, omdat ons Tsjechisch minimaal is. Totdat iemand riep : "Hé daar komt Franta aan, hij spreekt goed Engels". We zagen een echte Bohémien (maar dan in de Franse zin van het woord). Na kennis te hebben gemaakt besloot Franta dat we eerst maar bij hem thuis wat moesten komen drinken. Na wat verschillende alcoholische consumpties (het was voor 09.00 uur) en een zeer gezellige ochtend rijker, gingen we maar aan de slag. Sindsdien is Franta niet meer weg te denken uit ons leven. Hij is ook eigenlijk onze steun en toeverlaat geworden in Tsjechië en andersom geniet hij ervan dat zijn wereld, dankzij ons, weer wat internationaler wordt. Niet alleen wij hebben contact met hem, ook onze vrienden en familie. Het eerste wat we doen als we in Tsjechië zijn is hem bellen, wat afspreken en inmiddels kennen wij ook zijn hele familie. In Nederland hebben we trouwens ook regelmatig contact met hem. Franta heeft drie volwassen kinderen. Zijn zoon is zeven jaar geleden omgekomen bij een auto-ongeluk en sindsdien zijn Franta en zijn vrouw uit elkaar: Ze konden niet omgaan met elkaars verdriet. Zijn twee dochters wonen beiden in Praag, waar Franta ook lang heeft gewoond. Hij woont nu weer in Senohraby, waar hij is geboren, opgegroeid, maar weg is gegaan in de communistische tijd. Hij heeft daarna het land naast zijn ouderlijk huis gekocht, waar hij een schitterend huis heeft gebouwd (helemaal zelf).

Eigenlijk kan Franta heel veel: Hij maakt zelf hoeden, verbouwt groenten, knapt auto's op, is een goede kok, een goede muzikant... Eigenlijk te veel om op te noemen, je bedenkt het zo gek nog niet, of hij kan het wel. Het nadeel is dat Franta met alles tegelijk bezig is, waardoor hij af en toe tussen de bomen het bos niet meer ziet, maar eigenlijk maakt dat zijn huis en zijn leven ook heel gezellig.

Toen we Franta een paar maanden kenden, vertelde hij wat meer over zijn verleden. Hij had weleens verteld over zijn vroegere baan als gitarist, waar hij door een ongeluk aan zijn hand mee moest stoppen, maar nu hij zijn huis aan het opruimen was, had hij pakken oude tijdschriften gevonden. Op bijna ieder Tsjechisch popblaadje uit de jaren '70 stond Franta op de cover. Zijn band "Flamengo" was zeer populair (Petr Novák heeft hier ook ingezeten). Franta wilde de tijdschriften weggooien (af en toe is hij iets te opruimerig, gelukkig maar van korte duur). Gelukkig konden we hem hier dan ook van weerhouden.

Onlangs waren we bij een CD-winkel in het centrum van Praag. Ik vroeg de verkoper of hij weleens van Frantisek Francl (de echte naam van Franta) had gehoord. "Natuurlijk", zei de verkoper, "dat is de gitarist van Flamengo". Jee, wat waren wij trots op "onze Franta"! Uiteraard hebben we hetgeen in vooraad was direct gekocht en 's avonds aan Franta laten zien, die stiekem ook apetrots was...

[Esthertje]

Nathalie, heerlijk, mijn hart maakt een sprongetje Dit zijn ze hé, de Tsjechen waar we zo van houden!
Fijn dat je dit met ons wilde delen.

[Nathalie L.]

Ja, zulke mensen geven je inderdaad meerwaarde om snel weer in de auto richting Senohraby te stappen!

[kukel]

Geweldig verhaal.

Dank je wel

[tsjechie]

Wat een geweldig ontroerend verhaal.

[jolanda berben]

Bedankt Nathalie, voor dit mooie verhaal.
Dit zijn de mooiste vriendschappen die je kunt hebben, totaal onverwacht, maar zo belangrijk in je leven.

[noekie14]

wat een mooi verhaal

[RoJo]

Wat een mooi verhaal. We genieten iedere keer weer, als we lezen hoe ook anderen zulke fijne ervaringen hebben in Tsjechië.

[Corrie]

Nathalie, een prachtig verhaal, bedankt dat je het hebt opgeschreven, ik heb er van genoten!!

[Pelhřimov]

Ik sluit me aan bij de vorige schrijvers. Bedankt