[char]

Doniati, met mijn hand op mijn hart. Alles waar gebeurd!!!

[kukel]

Geweldig, ga zo door.
Dit zijn de verhalen van mensen die het allemaal meemaken.
Het gaat vanzelf.
Wie veel reist komt met de meest vreemde verhalen. Maar het vissen en beet hebben ...............................ik kan mij wat leukers voorstellen.

Groet en een prettig weekend.

[char]

We stonden weer eens op de camping in Miletin, vlak bij Horice. Kleine camping, slecht sanitair, soort vierkante "hondenhokken" waarin arme Tsjechen hun vakantie in/bij doorbrengen. Maar met een heel mooi zwembad, tennisbanen en een echt voetbalveld. Het jaar weet ik niet meer, maar het was voor 1993. Paar tenten met Tsjechen en 1 caravan met een Amsterdams echtpaar. Hij liep de hele dag op houten klompen. Op de camping is/was een soort barretje, met heeeeel weinig omzet. De Amsterdammer en ik besloten de uitbater een beetje te helpen. De eerste avond, het was vrijdag, ging dat "helpen" uitstekend !! Volgende ochtend een beetje moeite met opstaan! Het werd heel erg warm die dag, dus 's -middags begon ons "Hulpprogramma" al redelijk vroeg. Om een uur of 7, we moesten nog eten beneden in het dorp, was het bier op. Niks meer uit de tap, en flessen had die lampenkap ook niet. Zegt die Amsterdammer, tegen die uitbater, (gewoon in het Nederlands): Geen bier meer, Waarom? De goede man draait zich om, pakt 2 glazen en schenkt ze vol met rum.Hij had het verkeerd verstaan!! Waarom?=== Dwa rum. De volgende dag had hij gewoon weer bier!
Carlo.

[char]

We stonden op camping "Sport" in Roznov pod Radhostem. Vlak bij de camping is een Openluchtmuseum. Het was in het eerste jaar dat wij in Tsjechoslowakije kwamen. 1987. We hadden het goede idee, om naar dit museum te gaan. Een goed idee?.... wisten wij veel! De ochtend begon lekker zonnig. Dus wij om 11 uur naar het museum. Niels in de buggy, en kaartjes gekocht. De volgende rondleiding was om half 1. Dat werd dus wel even wachten, buiten het hek. Het werd steeds warmer en warmer. Gelukkig hadden we genoeg drinken bij ons. Klokslag half 1 gaat het hek open, en wij, met verder alleen maar Tsjechoslowaken naar binnen. We hadden een vrouwelijke gids, die ook nog een beetje Duits sprak. Het eerste houten huisje, en het 2-de t/m het 10-de waren wel leuk. Overal werd door de gids uitleg bij gegeven. Maar omdat ze, speciaal voor ons, het ook in gebrekkig Duits deed, ging het niet al te snel. En het werd steeds warmer. Wij heuvel op, heuvel af, met Niels aan de hand of in het wagentje. Helemaal tot aan de houten molen, en toen weer terug. We hebben er dik 2 uur over gedaan, in die bloedhitte! Gids nog een flinke fooi gegeven, omdat we er weer uit mochten! Ik weet niet meer hoeveel "Huisjes" we gezien hebben,(misschien wel 50, van binnen en van buiten) maar toen wij 3 dagen later verder naar het oosten trokken, stonden precies dezelfde "Huisjes", gewoon aan de kant van de weg!!!
Carlo.

[char]

Jaar 2000, ik open een bankrekening bij een bank in Trutnov. Op het plein. Een gewone kronen rekening. Ik vraag aan de bankbediende, of ik rente krijg over het geld. Nee dus. Ik stort 1500 kronen, en vraag nog even of er nog jaarlijkse kosten aan de rekening verbonden zijn. Nee dus. Ik wilde die rekening alleen maar, voor het geval dat, de pinautomaten het niet zouden doen. Nooit meer aan dat geld gedacht. Krijg ik, begin 2006, een aangetekend schrijven van die bank. In het Tsjechies. Het gaat over een achterstand van, je gelooft het niet, 10 heller!! Of ik maar even wou komen betalen! ( ik had de brief naar mijn jednatel gefaxed en hij belde mij , om te vertellen wat er in stond)..... 4 dagen later. Weer een brief!! Nu was de schuld opgelopen tot 400 kronen en die 10 heller!! Wat stond er in die brief? Of ik de kosten van het eerste schrijven + die 10 heller maar even wilde betalen!! Ik een pissigge mail. in het Engels, naar die bank gestuurd. Weekje later, weer een brief. Nu 900 kronen + die 10 heller schuld. 2 maal 400 voor de brieven en 1 maal 100 voor de maandelijkse "bankkosten". Ik werd gek! Ik stuurde weer een mail: of ze nou helemaal van de pot gerukt waren? Dat waren ze niet, en ze waren ook niet op hun achterhoofd gevallen! Wat bleek?,,, Op een bepaalde datum, zo'n 15 maanden voor deze affaire, werd ik verplicht om 100 kronen P.M. te betalen voor "bankkosten". Op de vraag, of zij mij, voor dat geld, niet een "gewoon" briefje hadden kunnen sturen, was het antwoord: nee. Ik had een rekening, waarbij bankafschriften en brieven, gewoon bij de bank afgehaald moesten worden. Mijn jednatel heeft toen met veel moeite mijn rekening kunnen opheffen. Ik was dus inmiddels wel een dikke 3000 kronen in z'n achteruit gegaan!
En, oh ja, die 10 heller?... Was een "administratiefout".....
Carlo.

[Corrie]

Geweldige verhalen Char, ga gerust verder!!!

[Freddy2005]

Van waar komt plots die schrijflust ? Doe echter gerust verder, het "leest" naar meer !

[Lina]

Leuke verhalen hoor Carlo. Maar kun je ze niet schrijven als het slecht weer is? Dan heb ik meer zin om binnen achter de pc te zitten! Want zoals Freddy al schreef: het leest naar meer.

[char]

2006. Op zo'n kleine 10 km. bij ons huis vandaan, is een verschrikkelijk goed restaurant. De Patron is een heel aardige vent, die net als ik, wel van een geintje houdt. Hij was ooit een van de prive-koks van Havel. Moest met zijn " Baas "de halve wereld over. Totdat hij kinderen kreeg. Toen had hij daar geen zin meer in. Hij begon dit restaurant, vlak bij zijn eigen woonplaats. Ik had dat jaar weer eens pindasaus meegenomen. De echte, Gado Gado, van de markt. Ik had 3 zakjes van een half pond bij me. We gingen met 8 man/vrouw/kind uit eten. Aan de grote tafel in het midden van het restaurant. Alleen mijn vriendin en ik wisten van de pindasaus. Ik liep de grote keuken in, pakte een pannetje en deed de saus (half pond) en het water erin. Vroeg aan de kok of hij het even af wilde maken, en liep weer terug naar de tafel. Iedereen zat in de menukaart te kijken, en ik zei, zo langs mijn neus weg: Ik weet niet wat jullie bestellen, maar ik weet het al. En ik neem er patat en pindasaus bij!! We waren al weer bijna 2 weken in Tsjechie, en iedereen wilde opeens ook pindasaus! Het eten stond maar net op tafel, komen daar 2 stellen met 4 kinderen binnen. Lopen langs onze tafel en zien ons eten staan. Die kinderen gelijk: Hee, dat willen wij ook! De ober wil de bestelling opnemen. Ze willen allemaal pindasaus erbij!! Maar daar had deze ober nog nooit van gehoord. Tegelijker tijd wordt bij ons een nieuwe sauskommetje gebracht. De kinderen trekken de ober naar onze tafel, 1 vader erbij. Datte, datte, willen wij ook! De ober schudt zijn hoofd. Ik schep net de laatste lepel op mijn bord, en zeg: Ik geloof dat dit net het laatste is. Die mensen, balen natuurlijk. Hoor ik, even later, een van de moeders tegen de kinderen zeggen: We gaan morgen naar die hele grote winkel, en als ze pindasaus hebben, bakken we in het huis patat!!! We gingen op het zelfde moment weg. Hun kinderen waren al buiten. Ik pak mijn jas en zij ook. Ik loop naar die moeder en zeg: dat wordt morgen patat bakken, hier neem maar mee. Ik haal een zakje uit mijn jaszak en geef het haar. En met de woorden: Maar volgend jaar wel zelf meebrengen!, verlaat ik het pand.
Ik weet het, af en toe, ben ook ik een rat.
Carlo.

[Corrie]

Ja, klopt!!!