[Johannes P.]

Ogen…
Diepe poelen in een getint kindergezichtje
Vuil, smoezelig
Omkranst door gitzwart, halflang haar
Ze kijken me nieuwsgierig aan door de spijlen van het balkon
Het flatgebouw in de buitenwijk is grijs, kil
Ik kijk terug, zwaai
Dat is teveel
Ze verdwijnt naar veiliger oorden
Ergens klinkt gehuil

Chocoladebruin, een brutaal gezichtje
Iets wat op een rastakapsel moet lijken
Ongeveer 14 jaar, een kind nog
Maar al een leven achter zich
“Yo man, wanna buy coke?”
“Wanna fuck my sister?”
Ik kijk hem ongelovig aan
Negeer hem dan
Een klodder spuug mist me rakelings
Wordt onmiddellijk opgezogen door het hete zand

Hij kijkt me doordringend aan
Komt zigzaggend op me af
Met bewegingen als van een slang
Hij heeft aan mijn camera gezien dat ik een toerist ben
Doet een uitval naar mijn lege achterzak
Spurt ervandoor als hij misgrijpt
Woedend nageschreeuwd door een dame op leeftijd
Op veilige afstand houdt het knaapje in
Staart ons aan
Ik zie een ongelooflijke kilte in zijn ogen

Gejoel, een schaterlach
Vreugdekreten
Jochies, geheel opgaand in hun voetbalspel
Een stoffig veldje
Houten hutten met rieten daken
Geen Nikes, blote voeten, een lekke bal
Ze onderbreken hun spel, ons met openlijke belangstelling nakijkend
Ik knipoog, een brede, spontane lach is mijn beloning
Even hebben we nog hun aandacht
Dan hervatten ze hun spel
Een verwarde haan begint te kraaien
Zoekt dan verkoeling onder een van de hutten


Er wordt een “traditionele” dans voor ons opgevoerd
Uiteraard na betaling van de nodige, schamele, penningen
De bevolking, jong en oud, verzamelt zich op het dorpspleintje
De kleintjes worden vooraan geposteerd
Er is een draak
Ik mag zijn, kansloze, tegenstander zijn
Algemene hilariteit wanneer die “rare witte” het onderspit delft
“Drakenman” wordt alom gefêteerd
Ik zie kinderlijke, ongecompliceerde pret in volwassen gezichten
Toch iets van ontzag in de ogen van de kleintjes
Niet te hard lachen, je weet maar nooit…

Een hagelwit strand
Vissersboten, catamarans
De stank van vis, sprot, hangt zwaar in de vochtige hitte
Tientallen vissershutjes, op de achtergrond ons luxueuze hotel
Mijn vrouw deelt Bic’s uit
We worden omringd door een menigte kinderen en een enkele volwassene
Bedelend, trekkend aan onze rijkdom
“Ma’am, Ma’am?”
Onze voorraad raakt op
We zoeken onze toevlucht tot een van de schamele hutjes
De trotse bezitter biedt ons thee aan
De kopjes vertonen barsten

Ze mist me op een centimeter na
“Fuck”, woedend knijpt ze in haar remmen
Terwijl ik toch op een stadserf loop
Ze draagt een trendy petje, schuin op haar blonde haar
Kijkt me aan met de kenmerkende arrogantie van een zelfverzekerde puber
Ik lees haar gedachten; “Stomme ouwe lul…..”
Ik trek mijn schouders op
Vervolg mijn weg door het saaie centrum van Hengelo

[Lukas15]

Indrukwekkend...

Mooi geschreven JP

[Lina]

China, India, waar was jij, behalve in Hengelo? Bijzonder geschreven JP!

[Sas]

Het verhaal heeft een heel ander einde dan ik verwachte. Jeepee, zoals altijd, helemaal geweldig en mooi geschreven

[jolanda berben]

Beschreven zoals dat maar weinige gegeven is.

[Johannes P.]

Ach, lieve Sas, het was geen verhaal, maar zoals de titel al zegt, slechts herinneringen en een blik op verschillende culturen.
En Lina, dit waren dingen die me bijbleven uit Java, Jamaica, Trutnov, Sofia, Hengelo, Sri Lanka en een dorpje in Sumatra waarvan ik helaas de naam vergeten ben...

[Sas]

Lieve Jeepee, ik vind het een verhaal . (ben maar klein beetje eigenwijs).

Maar ik heb het weer met plezier gelezen.

[Johannes P.]

As you want, my dear...

[marecha]

j.p je schrijft alles altijd op een manier dat ik alles in beelden voor me zie.
wederom bedankt.

[spookycat]

Geweldig ik ben er stil van