|
25-02-07, 20:15
|
#1 |
|
Volwaardig Lid
Lid sinds: mrt 2005
Nationaliteit:
Berichten: 86
|
Het beloofde land...
Ruim voor Seifhennersdorf begint het te schemeren
Magdeburg – Dresden heeft mijn humeur aangetast Van de Tsjechische grens naar ons huisje is het nog maar tweeëneenhalf uur Volgens de eigenaar De douanier bekijkt argwanend mijn auto “Autopapiere bitte?” Hij verdwijnt ermee in zijn hokje Tikt wat gegevens in op het toetsenbord Kan niets “verdachts” vinden Vraagt me om het geblindeerde raam linksachter te openen voor een inspectie van het achtercompartiment Het kost enige tijd om hem duidelijk te maken dat het een “vast”raam is “Dann öffnen Sie bitte die Klappe” Hij loopt vast naar de achterkant van mijn auto en werpt een blik naar binnen Deinst geschrokken terug Onder de indruk van de enorme boxerkop die hem vanachter het glas aanstaart “Schon gut, schon gut…” Hij heeft het al gezien, we mogen door Langs de dames van plezier Een ervan probeert, verleidelijk zwaaiend, naar binnen te kijken Ik zie zwaar opgemaakte ogen Een door het leven getekend gezicht Ze is de veertig al ruim gepasseerd Ziet mijn vrouw en trekt haar conclusie Al in Varnsdorf rijd ik verkeerd Ik keer en bestudeer argwanend het ingewikkelde verkeersbord Liberec, rechtsaf Het is inmiddels donker geworden Met moeite ontwijk ik de onverwacht diepe gaten in het wegdek Het kronkelige weggetje vergt het uiterste van mijn concentratievermogen Tot Svor blijft het zweten en schakelen op de soms sterk stijgende en dalende weg Daarna wordt het gelukkig beter, al blijft het uitkijken We hebben een routebeschrijving van de huiseigenaar gekregen Het is ons eerste bezoek aan Tsjechië dus we houden ons nauwgezet aan zijn instructies Liberec, Turnov, Jicin, Trutnov, Male Svatonovice Ik begin moe te worden Het enige dat we zien is dat wat in de lichtbundels van de koplampen oplicht We rijden we door dorpjes en steden Zien verpauperde huizen Schreeuwerige affiches Rommelige erven Het is duidelijk even wennen Het begint te miezeren Ik zet mijn ruitenwisser op de intervalstand Turnov, Jicin… Geen wegmarkering ’t glanzend zwarte wegdek brengt mijn zintuigen in de war Tegenliggers verblinden me Dan… ’t bordje “Okres Trutnov” De weg wordt verlicht We passeren de Siemens fabriek En laten na een tijdje Trutnov achter ons Na de electriciteitscentrale linksaf staat er op het papiertje We missen het onopvallende weggetje en rijden richting Náchod Beseffen na een tijdje dat we verkeerd zitten Ik ben inmiddels bekaf, rook de ene na de andere sigaret Maak een snibbige opmerking tegen mijn vrouw betreffende haar aanwijzingen Krijg het verwachte, eveneens kattige antwoord Het loopt tegen tienen We rijden voor ons gevoel in “the-middle-of-nowhere” Het smalle kronkelige weggetje maakt me hoorndol Toch nog onverwacht bereiken we onze bestemming; Male Svatonovice Hier worden de aanwijzingen op het papiertje pas echt onduidelijk We rijden drie keer op en neer Dan parkeer ik midden in het dorpje Steek met trillende vingers een sigaret op Het gezicht van mijn vrouw staat op onweer Onze boxer voelt de stemming feilloos aan Begint zachtjes te janken Het schrapen van de ruitenwissers klinkt naargeestig boven The Eagles uit Even denk ik; is dit het nu? Het land waar een gedeelte van onze toekomst zich kan afspelen? Het beloofde land? Verslagen pak ik mijn mobieltje en bel de huiseigenaar Vertel waar ik geparkeerd sta en vraag hoe ik nu verder moet Even later stopt er een auto naast de onze Het raampje gaat open, het is ’s mans zoon Of we hem maar willen volgen Tien minuten later stoppen we bij ons huisje Ik parkeer mijn Suv op een minuscuul parkeerplaatsje Hoop dat ik ‘m er morgen schadevrij weer uit kan manouevreren Nog even de sleutel ophalen We slaan vriendelijk doch zeer beslist een kopje thee af Rust, ik wil rust… Het huisje is gezellig maar sober ingericht Niet echt wat we gewend zijn Ik pak een longdrinkglas uit de kast Schenk een enorme bel Bacardi in Vul ‘m spaarzaam bij met Cola Zak met een zucht van verlichting op de bank neer De eerste paar slokjes banen zich een warme weg door mijn slokdarm Geven een heerlijk zwoel gevoel in mijn maag Brengen mijn geteisterde zenuwen tot kalmte Ik kijk uit het raam Zie hier en daar een lichtje Vage contouren van een glooiend landschap Vanuit zijn mand kijkt onze hond me lodderig aan Dan vallen zijn ogen dicht Ik neem nog een Baco, dubbele Bacardi Ga naar bed en val als een blok in slaap Ik word wakker met een vage hoofdpijn Mijn vrouw is al op Door het raam schijnt de zon naar binnen Ik was me en kleed me aan Loop de woonkamer binnen en wordt getroffen door het uitzicht Verspreid over de heuvels liggende huisjes Groene weilanden In de verte grazen koeien Kippen zoeken hun maaltje in “mijn” tuin Remi, onze hond, kijkt me verwachtingsvol aan Een snel ontbijtje met koffie Dan lijnen we hem aan en gaan naar buiten We slaan het eerste het beste zijweggetje in Belanden in een weide omzoomd met bos Ik snuif de geuren in me op Voel de beginnende kracht van de voorjaarszon Mijn bloed begint te tintelen De riem gaat af, samen rennen we door de weide Rare bokkensprongen makend Mijn vrouw kijkt het aan Met een ietwat meewarige blik in haar ogen Na een tijdje eisen de bokkensprongen hun tol Ik ga op een omgevallen boomstam zitten Kijk omlaag in het dal Remi gaat voor me zitten Schurkt zich behaaglijk tegen me aan Uit de bosrand verschijnen twee reeën Aarzelend, trillend op hun poten Klaar om bij het eerste spoor van onraad een veilig heenkomen te zoeken Aangelokt door de geur van gras Ik leg mijn beide armen om Remi’s borstkas Zijn kop gaat scheef Met wijd opengesperde, verbaasde ogen kijkt hij naar zijn vreemde “soortgenoten” Ik voel een weldadige rust over me komen Zou het dan toch…..? |
|
|
|
25-02-07, 20:28
|
#3 |
|
Volwaardig Lid
|
Geweldig geschreven en een zeer herkenbaar verhaal over de wegen in het donker. Je hebt geluk dat je je auto niet kapot hebt gereden in die gaten....:traan:
Maar wat je zegt, het is even wennen in CZ, maar als je er eenmaal bent geweest, ben je echt verkocht. En wil je de volgende vakantie weer terug.....  Wij hopen dit jaar weer te gaan en dan gaan we in de buurt van Vrechlabi verblijven
__________________
Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg.... 
|
|
|
|
|
25-02-07, 20:55
|
#5 | |
|
Legende
|
Citaat:
Komt er een vervolg ? 
__________________
zomerimpressies (klik voor bekijken) |
|
|
|
|
25-02-07, 21:14
|
#6 | |
|
Volwaardig Lid
Lid sinds: mrt 2005
Nationaliteit:
Berichten: 86
|
Citaat:
Lees tusen de zinnen door... Er is altijd een vervolg Hoe dan ook JP |
|
|
|
|
|
25-02-07, 21:48
|
#7 |
|
Forum Freak
|
Freddy, Freddy Zou het dan toch...... Het beloofde land zijn!
Heerlijk verhaal weer Jeepee
__________________
Het komt allemaal goed
|
|
|
|
|
25-02-07, 22:19
|
#8 |
|
Super Lid
|
J.P wederom bedankt, en ja ik denk het wel.
__________________
Užívej Dne 
|
|
|
|
|
26-02-07, 00:43
|
#9 |
|
Forum Freak
|
He Johannes, het is weer (zoals alle mensen voor mij ook al zeggen) een heerlijk verhaal, ik heb genoten van alle herkenningspunten.
Dank je wel dat je ons weer laat mee genieten. |
|
|
|
|
26-02-07, 01:17
|
#10 |
|
Lid
|
Prachtig verhaal, heel herkenbaar ook, zeker dat moment net na de aankomst.
Vorig jaar winter verliep de reis naar ons vakantiehuisje ook niet helemaal vlekkeloos. Net na Vrchlabi linksaf en dan een weggetje rechtsaf omhoog. Door allerlei files was het inmiddels 10 uur 's avonds Het weggetje rechtsaf omhoog was te vinden, maar daar lag een halve meter verse sneeuw (jaja vorig jaar wel) Zelfs nadat we de sneeuwkettingen omgedaan hadden lukte het niet. Dus wij aan het lopen. Een stikdonker weggetje, het zou maar 700 meter zijn, maar wat was dat een end. En de twijfel, of het wel het goede weggetje was. En toen, een lichtje, daar stond een huis, en ja hoor een buitenlicht floepte aan en de huisbewaarder deed slaapdronken de deur open. Hij had maar gewacht op ons. Dat gevoel wat je dan hebt, lekker een borrel, een warm huis en een lekker bed in het vooruitzicht. Heerlijk |
|
|
|
