[Jan57]

Een half jaar na de omwenteling kwamen we voor het eerst in Tsjechie en natuurlijk Praag. We stonden op een camping in Revnice en pakten de trein naar Praag. Aangekomen op het eindpunt van de trein moesten we overstappen in de metro, maar ja welke lijn?

We vroegen het aan een Tsjech, Vacslavke namestí??? Hij gebaarde dat we hem moesten volgen en stapte een metro lijn in. Na een aantal stations wenkte hij ons en bracht ons naar de kruising van Vacslavke namestí en Na Prikopé. Ik bedankte hem en volgde hem met mijn ogen. Deze behulpzame man liep opnieuw het metrostation in, hij had ons speciaal naar het centrum gebracht, maar moest daar zelf dus helemaal niet zijn. Een betere kennismaking met de Tsjechen kun je je haast niet wensen.

Praag was in 1989 nog een andere stad. Veel van de westerse invloeden die je nu ziet waren er toen niet. Kippevel moment 1 was het Jan Palach monument dat bestond uit een berg kaarsvet met daarop veel brandende kaarsen en een foto van Jan Palach. Ronduit grappig was de schoenpoetser met een bordje waarop in het engels stond geschreven, On my way to become a miljonair. De stad en het land hebben een onuitwisbare indruk achtergelaten. Iedere keer dat ik er weer kom ben ik blij verast. Hoe vaak ik inmiddels vanaf de burcht de stad op de foto heb gezet weet ik niet, maar iedere keer moet ik die foto maken. De stad is veranderd, maar zeker niet alleen negatief.

Kippevel moment 2: Bij ons bezoek aan de burcht kwam tot onze grote verassing Vaclav Havél, de toenmalige president, het regeringsgebouw uit lopen naar zijn auto. Een luid aplaus en gejuich steeg op, een oudere Tsjechisch vrouw die naast ons stond begon spontaan te huilen. Niet van verdriet dat was duidelijk. Het communistische verleden was nog heel erg vers. Hij zwaaide en nam de tijd wat handen te schudden. We hebben bescheiden dit moment aan de Tsjechen overgelaten en hebben het op een afstandje bekeken.

We hebben in totaal twee weken van camping naar camping gereisd rondom Praag. Ik ben vanaf dat moment verliefd op het land en ga er regelmatig naar terug. Mazzel dat we er inmiddels familie hebben wonen en een huisje hebben gekocht .

[Corrie]

Mooi verhaal Jan, en heel herkenbaar!!

[noekie14]

mooi verhaal

[Joss]

Jan57 schreef:

We vroegen het aan een Tsjech, Vacslavke namestí??? Hij gebaarde dat we hem moesten volgen en stapte een metro lijn in. Na een aantal stations wenkte hij ons en bracht ons naar de kruising van Vacslavke namestí en Na Prikopé. Ik bedankte hem en volgde hem met mijn ogen. Deze behulpzame man liep opnieuw het metrostation in, hij had ons speciaal naar het centrum gebracht, maar moest daar zelf dus helemaal niet zijn. Een betere kennismaking met de Tsjechen kun je je haast niet wensen.

Weliswaar in 1996 maar ook wij hebben zoiets meegemaakt.
Wij waren verdwaald in Praag. Wij vroegen aan een voorbijganger waar het metrostation was en hoewel hij geen engels sprak begreep hij onze vraag wel. Hij wenkte en wij moesten volgen. Zelden zo hard gewandeld, het was bijna draven, maar hij had haast denk ik. Toen het metrostation in zicht kwam wees hij ernaar stak een hand op en was alweer op de terugweg. Wij hebben zelfs geen tijd gehad om hem te bedanken.

[Michael&Co]

Tja - Ik wens iedereeen wel het beste maar soms vraag ik mij wel af of de "wende" de mensen niet wat anders gemaakt heb. Ik heb zo'n idee dat het voor de 'wende' was - wij zijn allemaal mensen en na de 'wende' is dat meer - mag ik even vangen . Ik gebruik express wel het woord 'wende' omdat van een revolutie o.i.d was geen sprake - veel - echt veel - mensen die voor n'rots comunisten waren zijn nu keiharde ondernemers -
of gewoon in de functie - b.v. een rechter die Havel heeft veroordeeld is nu nog steeds een rechter.

[Jan57]

Michael&Co schreef:

Tja - Ik wens iedereeen wel het beste maar soms vraag ik mij wel af of de "wende" de mensen niet wat anders gemaakt heb. Ik heb zo'n idee dat het voor de 'wende' was - wij zijn allemaal mensen en na de 'wende' is dat meer - mag ik even vangen . Ik gebruik express wel het woord 'wende' omdat van een revolutie o.i.d was geen sprake - veel - echt veel - mensen die voor n'rots comunisten waren zijn nu keiharde ondernemers -
of gewoon in de functie - b.v. een rechter die Havel heeft veroordeeld is nu nog steeds een rechter.

Dat is de prijs van de vrijheid. Ik ben er van overtuigd dat er bijna geen Tsjech te vinden is die terug wil naar het communisme.

[sandra66]

Jan57 schreef:

Dat is de prijs van de vrijheid. Ik ben er van overtuigd dat er bijna geen Tsjech te vinden is die terug wil naar het communisme.

Allereerst: heel mooi geschreven Jan !
Ten tweede: er verandert ook maar weinig/langzaam aan de bureaucratie (stempeltjes voor alles...)..dat zal wellicht nog jaaaaaren duren

[Nathalie L.]

Jan, het had mijn verhaal kunnen zijn. Mijn eerste ontmoeting was in Praag in de winter van 1995: Koud, sneeuw en betoverend. Ik was op slag verliefd op die stad. Ik ging zo vaak mogelijk, organiseerde ook stedentrips naar Praag en heb er nu ook een huisje.

Praag is inderdaad veel veranderd. Ik heb er gemengde gevoelens over. Om een voorbeeld te geven: U Fleku was nog betaalbaar en er zaten nog Tsjechen. Anderzijds waren veel gebouwen grauw en ziet de stad er nu schitterend uit. Soms mopper ik wel op de hordes toeristen die de stad in beslag nemen, maar goed, toerist ben ik eigenlijk ook (hoewel ik wel een tsjechische belastingbetaler ben) en de toeristen zorgen wel voor inkomsten. het heeft zo zijn voor- en zijn nadelen. Voor mij blijft Praag altijd schitterend!