[Liesje]

Ik was toen twee. Een jaar later kregen wij een Slowaakse vluchteling in huis. Toen hij trouwde mocht ik eindelijk een jurkje, witte sokjes en laklaarsjes aan.... de rest van mijn jeugd - en nog - slijt ik mijn dagen in broek.

[Nathalie L.]

Ik was nog niet geboren (pas een jaar later), maar Tsjechië (en voorheen Tsjechoslowakije) heeft voor mij altijd iets magisch gehad. Ook ik hield het niet droog tijdens deze docu, die ik toepasselijk bekeek met een Becherovkaatje erbij en manlief aan de zijde, die ik in 1996 ontmoette en ook meteen besmette met het Tsjechië-virus. Verschrikkelijk die communistische overheersing. Waar ik wel blij om ben is dat de communisten als "conserveringsmiddel" zijn geweest voor de prachtige gebouwen. Tsjechië, ik ben trots op je en hééél blij dat ik een beetje bij je mag horen!