[Tabe]

zomervakantie 1992. Frau Anna.

De eerste jaren dat wij op vakantie waren in Tsjechie was het eten een probleem. Het restaurantje op de camping van Nepomuk was wel aardig en gezellig maar het eten was er soms erg vet. Geen haute cuisine. En om nu elke dag op de camping te eten ???. Een wegrestaurantje voor gebakken syr (kaas), de stationsrestauratie van Nepomuk, ook niet denderend. Het hield al met al niet over.

Eind juli 1992 waren we op de terugweg van Rabi/Susice naar de camping Nepomuk. Roofvogelshow en ruine van Rabi bekeken. Via Planice terug richting Nepomuk, en onderweg zoekende naar iets wat op een restaurant leek. In Planice even de hostinec bezocht, maar het eten lokte ons daar niet. Doorgereden... naar het dorpje Blizanovy. Een echt Tsjechisch dorpje. Nog veel vervallen huisjes en boerderijtjes, maar ook woningen waar men duidelijk bezig was de boel op te knappen. Aan de kant van de weg een bordje; pension Blizanovy. Met de pijl linksaf. Mijn gevoel zei; daar naar toe ! het was 5 uur in de middag en mijn maag zei dat het voedertijd was. We parkeerden de auto bij een grote muur bij het pension. Een grote gerenoveerde boerenstulp met een terrasje. Het bord aan de deur gaf aan dat bij het pension ook een restaurant behoorde. Aarzelend naar binnen.... Pa voorop, dan de drie koters, en dan moeders.

Het zag er akelig netjes en schoon uit. Boven was het pension en beneden het restaurant. Kraakheldere kleedjes op de tafels. Bleek een klein restaurant te zijn, een tiental tafels, die ook nog aan elkaar geschoven konden worden. Het was er erg rustig. Een enkele Tsjechische gast en verder niets. Achter het houten barretje een grote Tsjech. Sprak geen Duits en ook geen Engels. De keuken grensde aan het eetgedeelte van het restaurant. De deur van de keuken stond open en een lucht van heerlijke geurtjes kwam op ons af.

En in de keuken een kokkin, een grote struise vrouw van midden in de veertig en blond haar. Schortje voor en een pollepel in de hand. Zij sprak een paar woordjes Duits. Ze stelde zich voor als Frau Anna. Ze hadden in het pension wel eens Duitse gasten, vandaar dat ze een woordje Duits sprak. Nee, Nederlanders waren hier nog niet eerder geweest. Nadat mijn vrouw onze luidruchtige kinderen tot rust hadden gemaand werd er besteld. Vanaf een Tsjechische kaart. Voor de kinderen Limo en voor ons een flesje Gambrinus 10 en een glas rode (ijskoude) wijn. Met behulp van Frau Anna het nodige besteld. Ik weet niet meer wat, maar binnen de kortste keren werd er een heerlijke maaltijd opgediend. De ijskoude wijn werd zonder problemen omgewisseld voor een wijntje op een normale temperatuur. Als toetje een ananasbecher, veel ijs met ananas en Tsjechische koffie na. Toen we de rekening kregen schrokken we ons een hoedje. Eigenlijk schaamden we ons dat we zo weinig moesten betalen voor zoveel lekker eten en drinken !!! Het spreekt voor zich dat we nog een aantal keren daar zijn geweest. Op de camping hebben we "dit adresje" rondgebazuind met als gevolg dat veel Nederlanders dit adresje hebben gevonden. Zie item DILEMMA op dit Forum.

Inmiddels zijn we daar een goede en bekende klant. De prijzen zijn wat aangepast zodat we niet meer het schaamrood op de kaken krijgen. Zeker 1 of 2 x per jaar gaan we even naar Frau Anna, ongeveer 10 kilometer van ons onderkomen in Zbyslav vandaan. De ober spreekt inmiddels Duits. De grote "invasie "van Nederlanders is wat over en het is daar dus wat rustiger geworden. Het blijft een aanrader voor vakantiegangers die in de omgeving van Klatovy/Planice/Nepomuk bivakeren. Ga er maar vanuit dat het "pension"ook goed is. En, beste forumleden, wij hebben geen aandelen of andere belangen in dit restaurant/pension Blizanovy. We wilden dit alleen maar even met u "delen", zodat u, eventueel, uw voordeel daar mee kunt doen !

[dieter]

Het station van Nepomuk ligt in het aangrenzende gehucht Dvorec en als je daar links van het station het spoor over gaat krijg je na ik denk een 50 meter aan je rechterhand een restaurant, binnen versierd met allemaal sleutels aan de wand, daar kon je ook altijd lekker eten. De naam ben ik kwijt, maar het is ook al een kleine tien jaar geleden.
In de buurt van de fabriek van de banketbakker Jan Pondelik (waarom herinner ik me die naam wel, terwijl ik niet zo'n gebakliefhebber ben?).

[Tabe]

En als je dan weer een stukje verder rijdt dan heb je het gehucht VRCEN. Ik denk dat het restaurantje nu niet meer bestaat maar daar woonde ene Eva, die een klein restaurantje had. Daar hebben we eens een spciaal aardbeienontbijt gehad. Verhaal apart. Bij haar heb ik ook de karpers in het bad zien zwemmen.

Dat andere restaurant wat jij noemt, Dvorec, kennen we niet maar dat nemen we vanaf nu, met jouw toestemming, in de route op.

Overigens, ik ben wel een buchta (gebak) liefhebber.

[Tabe]

Ik begin zo langzamerhand steeds meer op mijn tante Klaske te lijken. Ze was al op vergevorderde leeftijd of ze kon alle plaatsen aangeven waar ze lekker gegeten had. Een veelgezegde gezegde van haar op z'n Fries was: Oh, what haw wie der doe lekker iten". Ik weet niet of het zo goed is geschreven maar dat is me van deze tante bij gebleven. Merk nu het zelfde van mij in Tsjechie.

[Tabe]

Onze Freddy heeft zelfs van dit pension een internet-site aangetroffen.
Dus voor de liefhebber.

blizanovy.jpg

http://www.blizanovy.cz/

[Freddy2005]

Tabe, je moest deze plaats "geheim" houden!