[pluh]

Ook ik ben blij met het verschijnen in Nederland van het dagboek van Petr Ginz. Helaas is het dagboek niet uit het origineel (Tsjechisch) vertaald, maar uit het Duits, en met all gevolgen van dien. De vertaling wemelt van de fouten (misschien een leuke quiz voor wie de meeste fouten ontdekt). Met name waar het Tsjechische en Praagse realia betreft. Voor wie Tsjechisch kent, kan in de Nederlandse vertaling trouwens meteen al zien welke fouten er in de eerste dagboeknotitie staan (in de Nederlandse uitgave zit namelijk ook een facsimile van de originele Tsjechische dagboekpagina, dus een vergelijking is vrij eenvoudig te doen).

Ik ben uiteraard erg benieuwd naar reacties van andere forumleden over wat zij van de vertaling vinden.

[jolanda berben]

Over de vertaling kan ik niets zeggen, dus mijn oordeel is puur gebasseerd op de Nederlands uitgave.

Het is voor mij heel erg moeilijk om 'n goed oordeel te geven over dit boek, omdat het voor iedereen 'n ander gevoel zal oproepen.

Het boek begint met 'n prachtig woord vooraf door Jonathan Safran Foer.

Als je 'n goed inlevingsvermogen hebt en je leest het dagboek zelf, waan je je in Praag in de jaren '41-'42.
Heb je geen inlevingsvermogen, zijn het simpele woorden van 'n jonge jongen die schrijft wat hij die dag gedaan heeft.
De emotie moet je voelen, want bij het schrijven van zijn dagboek heeft Petr die goed weten te verbergen.

Pas als Petr in Terezin zit, beschrijft hij de laatste dagen van hem in vrijheid.
Zijn schrijfkunst komt mijn inziens pas boven als je de stukjes leest die Petr schreef toen hij in Terezin zat.
Ook het beeld materiaal is 'n prachtige aanvulling van het boek.
Al met al 'n aardig boek, wat meerwaarde heeft vanwegen de geschiedenis van toen, maar ook door de geschiedenis die vooraf ging, waardoor het dagboek uiteindelijk weer boven water kwam.

[dieter]

Jolanda, mooi beschreven. Een heel gevoelige recensie. Uit wat ik lees denk ik dat jouw inlevingsvermogen heel groot is.

Het was een gewone jongen en Terezin maakte hem - net als Anna Frank op een andere manier - helaas te vroeg volwassen.

Dank! Dieter

[jolanda berben]

Ja mijn inlevingvermogen is soms zelfs iets te groot, maar het maakt veel dingen zoals, boeken, muziek en zelfs films wel 10 keer zo mooi.

O en graag gedaan hoor, ik ben benieuwd naar meningen van anderen die het boek gelezen hebben.
Het kan trouwens ook geleend worden bij mij hoor.

[dieter]

Hoe meer je je inleeft, hoe meer je leeft!

[mayca]

Vanmiddag was ik in de boekwinkel en liep tegen het volgende boek aan
"Praags dagboek 1941-1942" van Petr Ginz.

Praag 1942. Een 14 jarige jongen maakt een tekening van en maanlandschap. Enkele jaren later wordt die jongen, Petr Ginz, naar Auschwitz gedeporteerd en daar omgebracht. Het stukje kunstwerk belandt in het holocaustmuseum Yad Vashem in de staat Israël. Zijn dagboek raakt verzeild op een zolder in een Praags huis.

Zoveel jaren later, 2003, neemt de eerste Israëlische astronaut een kopie van deze tekening mee de ruimte in. Dit ter nagedachtenis aan zijn moeder, die Auschwitz heeft overleeft, wil Ilan een symbool meenemen van de shoah het heelal in. Helaas brandt het ruimteschip bij zijn terugkeer in de dampkring op. Door die ramp verschijnt de naam van de jonge tekenaar, Petr Ginz, wereldwijd in de kranten. Zo komt Chava Pressburger, de zus van Petr, eindelijk te weten dat men de dagboeken van haar broer, die jarenlang verloren werden gewaand, heeft ontdekt. Als ze de dagboeken in bezit krijgt besluit ze deze te publiceren.

Aangevuld met aantekeningen over Terezín, tekeningen en notities van Petr, evenals persoonlijke ervaringen van Chava Pressburger, wordt dit document nu in boekvorm uitgegeven.

Petr Ginz werd op 1 februari 1928 in Praag geboren, als zoon van een Joodse vader en een Tsjechische moeder. vanaf 1941 houdt hij een dagboek bij.

Zeker de moeite waard om dit document te hebben, ik ben meteen gaan lezen het het greep me meteen aan.

Petr Ginz,
Praags Dagboek
1941-1942
ISBN 978 90 414 1131 0
uitgeverij Ambo/Anthos
Herengracht 499
1017 BT Amsterdam.

Voor België:
ISBN 978 90 223 2122 5

Er staan veel foto's in en tekeningen van Petr, ook van Terezín.

[mayca]

Dieter, ik ben blij dat ik het boek ben tegen gekomen. Een gevoelig boek en ik blijf lezen en lezen. Je voelt, ook al weet Petr zijn emoties goed te verbergen, de dreiging die hem boven het hoofd hangt.

Het voorwoord van J.F. Foer, Mirjam Pressler en het voorwoord van Chava Pressburger (zus), maken het boek compleet. Net zoals de foto's en tekeningen.

Een prachtig boek om te hebben, maakt bij mij veel emoties los.

[dieter]

Mayca,
Ik weet hoe boeken momenten van geluk kunnen geven en ik ben dan ook blij dat ik je dit heb kunnen geven.

Petr Ginz moet zo iemand zoals jij en mij zijn geweest die dat begrijpen. En met dat jij geniet van wat hij schrijft is zijn leven niet zinloos geweest. En daarvoor diepe dank.

Groet! Dieter

[mayca]

Ja Dieter, dit is een klein juweeltje! Soms kom je zo'n boek tegen dat echt iets met je doet, wat in je hoofd blijft zitten.

Een hele mooie zin van Jonathan Safran Foer:"Het dagboek dat U in handen houdt, heeft Petr niet kunnen redden. Maar ons wel".

[dieter]

En ons kan slechts redden dat we van hem leren.

De kleine Peter stierf toen hij nog een leerling was. Maar nu is hij onze leeraar. Ook al heeft hij die jaren niet gehaald.

En let, we kunnen maar een ding van de geschiedenis leren: dat de mensheid te dom is er iets van te leren.