|
12-10-04, 12:11
|
#32 |
|
Legende
|
’Ik pluk alleen paddestoelen die ik ken’
Dinsdag 12 oktober 2004 - Paddestoelen plukkende Polen liepen dit weekend in Tilburg tegen de lamp. Dat zal de gemiddelde Nederlander niet snel overkomen: die is als de dood voor het eten van wilde paddestoelen. De Tilburgse is een grote uitzondering in dit land, waar paddestoelen in de keuken in een kwade reuk staan. Geregeld gaat ze met de hond het bos in en als ze dan toevallig stuit op eekhoorntjesbrood of cantharellen, dan neemt ze er een paar mee in een papieren zakje. Niet veel, want voor eigen gebruik is maar weinig nodig. De vrouw is zeker van haar zaak: „Ik pluk alleen wat ik ken: cantharellen en eekhoorntjesbrood.“ Ze weet dat die twee soorten althans in Nederland beschermd zijn. „Ik pluk niet veel en ik vind het zo zonde om ze te laten staan. Wordt er gemaaid, zijn ze weg.“ Ze heeft de kunst afgekeken in Zwitserland, waar hele gezinnen eropuit trekken om paddestoelen te plukken. De Tilburgse gaat er elke herfst naar toe. Niet alleen in Zwitserland, ook in België, Duitsland, Italië, de voormalige Oostblok-landen zijn zelfplukkers actief. „In Polen plukken ze alles, zelfs de dodelijke groene knolamaniet“, weet John Kap, amateur-mycoloog in Vlijmen. Sterker nog: de Polen komen hier plukken. In Tilburg betrapte de politie zondag twee Polen (51 en 29 jaar) en een Dongense (53) op het plukken van eekhoorntjesbrood. Ze hadden twee kratten met de delicatesse verzameld. Een klein kapitaal, want een beetje eekhoorntjesbrood is al voldoende om een maaltijd smaak te geven. Het drietal kreeg een bekeuring. John Kap geeft paddestoelenexcursies in de Loonse en Drunense Duinen. Hij plukt zelf ook. Alleen voor wetenschappelijk onderzoek, bezweert hij: „Ik lust geen paddestoelen.“ Eekhoorntjesbrood en cantharellen staan op de lijst van beschermde soorten. Ze zijn bovendien niet te kweken, zoals dat met oesterzwammen, shiitake en morieljes wel kan. „De biotoop van die twee paddestoelen is zo specifiek. Vergelijk het met truffels, die zijn ook niet te kweken“, legt ing. Edwin Blaak uit. Hij is paddestoelen-consulent in Scheemda en verkoopt ’broed’, de grondstof om paddestoelen te kweken. Wat hier aan paddestoelen te koop is, komt uit de buitenlandse bossen. Vooral Italië is een groot leverancier. De Tilburgse zelfplukster koopt ze nooit in de winkel: „Veel te duur.“ Bron: Brabants Dagblad |
|
|
|
09-10-05, 18:35
|
#33 |
|
Actief Lid
|
die hříb hnědý heb ik gisteren uitgebreid gezocht in de bossen rondom zdar nad sazavou.
maar moest toch ook regelmatig vragen of ik de goede had.s avonds werden ze klaargemaakt door mijn schoonmoeder maar na 1 hap genomen te hebben heb ik toch gepast.  |
|
|
|
|
15-11-05, 18:21
|
#35 |
|
Legende
|
Tilburger lijdt dankzij Tsjechen aan paddestoelenkoorts
’Ik heb een hekel aan het woord hobby“, valt Reinoud van den Broek (44) uit Tilburg met de deur in huis. „Het klinkt zo kinderachtig. Alsof je naast je werk prullaria verzamelt op zolder. Terwijl het vaak veel belangrijker is.“
Van den Broek noemt zijn fascinatie dan ook liever een levenswijze. „Ik pluk paddestoelen in de vrije natuur. En ik eet ze vers op, of ik droog ze voor later. Dat is wat je mijn hobby zou kunnen noemen. Maar het is veel meer dan dat. Ik hou van de natuur en wandel graag in het bos. Bovendien ben ik dol op lekker eten. Met de paddestoelen komt dat mooi samen. En het is nog goedkoop ook je hebt alleen een goed mes nodig. Een geroosterd broodje met eekhoorntjesbrood en parmezaanse kaas is toch heerlijk.“ Vooral in deze tijd van het jaar zijn er veel paddestoelen te vinden in het bos en langs de kant van de weg. Onder goede weersomstandigheden kun je vanaf half augustus tot in het voorjaar zwammen vinden. De Tilburger is dit deel van het jaar dan ook regelmatig op pad. Met zijn ogen op de grond gericht, speurend naar lekkernijen als kastanjeboleten, eikenboleten en eekhoorntjesbrood. „Als ik vertel dat ik paddestoelen zoek en die ook opeet, gruwelen de meeste mensen. Dat is toch levensgevaarlijk, is vaak de reactie. Nederlanders zijn wat dat betreft echt angstboeren. Er heerst hier een mycofobie, een angst voor paddestoelen. Alles wat met de schimmels te maken heeft, is behekst. Kijk maar naar de namen als duivelsei en satansboleet. Terwijl het helemaal niet eng is, het is gewoon een natuurproduct. Maar een kind wordt hier opgevoed met een vrees voor de zwam.“ Van den Broek leerde zelf als kind juist van de dingen in het bos te genieten. „Als negenjarig jongetje ging ik op vakantie naar wat toen nog Tsjecho-Slowakije was. Ik zocht samen met Tsjechen naar paddestoelen, want er heerst daar echt een paddestoelenkoorts. Net als in Italië. Als het daar herfst wordt, duikt iedereen het bos in, op zoek naar de lekkerste paddestoelen. Door die wandelingen leerde ik waar ik de paddestoelen kon vinden. En welke eetbaar én lekker zijn.“ „Het plukken is eigenlijk zo simpel als wat", legt Van den Broek uit. „Ik heb er veel boeken over, maar de basis is in een halve dag wel te leren als je gewoon rustig door het bos loopt. Er zijn altijd wel eetbare boleten te vinden. Die hebben geen lamellen, maar buisjes onder de kap. Die kun je eten.“ „Eigenlijk zijn er in Brabant maar een paar giftig. Maar als je de boleten met rode sponslaagjes vermijdt, dan is er weinig aan de hand. Want die kunnen giftig zijn. Al is de kans dat het echt dodelijk is, is toch wel klein. Je moet gewoon een beetje oppassen. Zo mag je de beschermde en bedreigde soorten niet plukken. Cantharellen bijvoorbeeld. Die waren er vroeger veel, maar die zijn echt zeldzaam geworden.“ Vrienden Zo’n twee keer in de week wandelt de Tilburger door de bossen. Hij maakt wandelingen van drie tot vier uur. Meestal gaat hij alleen, maar steeds vaker waait hij uit samen met vrienden. „Ik ga regelmatig met een Italiaanse vriend op pad. Maar ook andere vrienden willen graag mee. Zij willen weten hoe dat zit met die paddestoelen. Ik leg hen dan uit wat ze kunnen plukken. Bij de eerste hap eigengeplukte zwam moet ik altijd lachen om hun angstige blik. Maar eenmaal geproefd, zijn ze verkocht.“ uit het Brabants Dagblad |
|
|
|
|
15-11-05, 18:38
|
#36 |
|
Super Lid
|
Ehmm... paddestoelen rauw eten? Nou, dat vind ik toch wel weer wat ver gaan. In de regel zitten er toch wel heel wat kleine beestjes in, dat zou ik toch wel graag eerst willen koken.
Hij stelt dat je alleen een paar beschermde soorten niet mag plukken. Maar eerder hadden we toch al vastgesteld dat je in het geheel niet mag plukken in NL? |
|
|
|
|
15-11-05, 18:55
|
#37 | |
|
Legende
|
Citaat:
|
|
|
|
|
|
15-11-05, 23:10
|
#38 |
|
Pivonist
|
Ik eet wel eens een champion op, als er beestjes in zitten heb ik extra vlees!!!!!!Nog nooit lastgehad daarna, nazdravi!!!!!
|
|
|
|
|
17-11-05, 09:32
|
#39 |
|
VIP Lid
|
Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom sommige paddenstoelen beschermd zijn en niet geplukt mogen worden ..
Want het enige wat men plukt is de "vrucht" van de paddestoel, dus niet dat veel belangrijkere gedeelte dat onder de grond zit en dat zorgt dat er volgend jaar weer paddestoelen boven de grond komen. Het enige regeltje: zorg dat het onderste deel van de paddestoel in het bos achterblijft (de wortels dus) en dan komt het goed. Het is alsof je appels plukken zou verbieden - als je de boom niet zou beschadigen komen de appels elk jaar weer, toch? |
|
|
|
|
21-11-05, 09:22
|
#40 |
|
Super Lid
|
Ik ben geen mycoloog, maar is het niet zo dat de sporen van de paddestoel (onderkant van het hoedje) behoren uit te waaien en dan in de directe omgeving zo weer zaadjes laten vallen? Dan is het plukken van paddestoelen wel een onderbreking van de biologische kring.
Op verzoek van m'n zwager heb ik deze zomer een megagrote hrib/eekhoorntjesbrood, die ik zelf had gevonden maar al overrijp en aangetast was (snik), een flinke schop gegeven met als doel om de sporen grondig over de omgeving te verspreiden. Enige dagen later had dat nog niet gelijk positief gevolg, maar wellicht duurt dat langer. |
|
|
|
