09-02-06, 12:52
|
#1
|
|
Legende
Lid sinds: nov 2003
Nationaliteit: 
Berichten: 5116
|
Typisch Vlaanderen in Praag
Citaat:
Het moest er van komen, in 1988 zat ik zonder werk in Vlaanderen. Tijd zat dus om er eens op uit te trekken en ik bleef niet bij de pakken zitten. Richting Ceskoslovensko Socialistic Republice ( de vroegere Tsjechisch-Slovaakse Socialistiche Republiek), achter het ijzeren gordijn. Ik had al evaringen gemaakt in Polen en de USSR een paar jaar daarvoor. Met een kleine camion, zak en tas ben ik dan vertrokken richting Praag. Aan de Duits–Tsjechische grens stonden de tanks in rij op gesteld aan beide zijden van de grens overgang op Tsjechisch grond gebied. Het was November 1988 en ijskoud, de soldaten waren maar al te blij met de fles vodka en sigaretten die ik hun gaf om ons beider leven en korte samen komst te vergemakkelijken. Op weg naar Praag maar spoedig zonder benzine vlak voor Pilzen, gelukkig een klein bezine stationnetje stond daar naast de baan. Maar de dame in kwestie nam geen dollars nog D-marken aan, je kon alleen maar betalen met Tuzex bonnetjes. Die moest je kopen in de bank en er was mijlen ver geen bank te zien. De eerste tegemoet koming van de sociaslistische staat, ik kreeg gratis benzine met de belofte later de bonnetjes langs te brengen. Heb ik ook gedaan twee weken later.
Een jaar later op één van mijn veelvuldige bezoeken aan Praag heb ik dan mijn huidige echtgenote leren kennen en ondertussen zijn we met vijf. Zeventien jaar later woon ik er nog steeds met mijn echtgenote en onze drie kinderen. In 1990 heb ik dan het eerste Belgische architecten en ingenieurs kantoor opgericht in Praag en het bestaat nog steeds. Wij geven service aan vele Belgische bedrijven gaande van het zoeken van grond of gebouwen tot volledige planning en design services, maar ook aan andere buitenlandse bedrijven die iets willen bouwen in Tsjechië, Slovakije en de Ukranie.
Het was niet altijd even gemakkelijk in het begin, zeker als je één van de eerste bent, maar waar een wil is een weg. Met het in kontakt komen met de geweldige corruptie die er heerste in de begin jaren negentig is het water toch een paar keer hoog in mijn schoenen gekomen. Ik dacht er aan terug keren naar Vlaanderen, maar daar was de situatie op werk niveau ook niet zo geweldig.
Gebleven en geen spijt van gehad, in 1995 hebben we dan een voormalig klooster van de Jezuiten gekocht dat gebouwd was in 1685. Juist buiten Praag tussen de velden en toch zo dicht bij die wondermooie stad. Daar hebben we dan ook 8 jaar aan gwerkt om die ruine te herstellen in zijn oorspronkelijke staat. In het dorpje stonden ze te hun krom tge lachen met die domme belg die een staplel bakstenen had gekocht en daar elke vrije minuut stond te werken. Maar op de duur werden ze een beetje nijtig dat een buitenlander het grootste en mooiste gebouw aan het verbouwen was. Ondertussen komen ze langs om een goede pint Belgisch bier te drinken. Hun verdiet was van korte duur. Daar het historisch was geklasseerd was het niet zo gemakkelijk maar het was een enorme uitdaging.
Die uitdaging is nu verleden tijd en het staat daar in zijn volle pracht en glorie. Er is een familie hotel in onder gebracht 'The house of Jezuits' en een restaurant 'Auberge de Provence' waar heerlijke Frans-Belgische gerechten worden geserveert. Het is een hele taak om een familie hotel en restaurant te runnen, maar we hebben er ook vele vrienden aan over gehouden: Jef Nijs van Jommeke, Johan Verminnen, Raymond Van het Groenenwoud, de eigenaars van brouwerij De Koninck, Fancois de Harenne die Directeur General is van de brouwerij Orval enz….zelf een club van baronnen en baronnesjes zijn hier komen eten.
Ondertussen zijn we ook begonnen met het importeren van Belgische bieren naar Tsjechië en Slovakije, en geloof het maar de Tsjechen lusten ons bier wel degelijk. Vooral de Trappist bieren en de overheerlijke fruit bieren van Lindemans slaan bij hun in.
Ondertussen wonen er een paar honderd belgen in Tsjechië en van tijd tot tijd komen we samen om eens door te praten in het Vlaams. We komen niets te kort en zo zijn enkele land genoten er zelfs in geslaagd om Johan Verminnen en Raymond Van het Groenenwoud naar hier te halen. Vollen bak en dan een goede portie mosselen met fritten en je waant je niet zo ver van Vlaanderen. De kinderen spreken ondertussen Nederlands, Slovaaks, Tsjechisch en Engels en eentje spreekt zelfs Frans, een toren van Babel aan de tafel soms.
In 2005 ben ik dan benoemd tot Adviseur voor de Buitenlandse Handel door de Federale regering, een hele eer maar ook een beetje erkenning voor het pioniers werk dat we hier hebben verricht. Een benoeming die me nu de af gelopen weken toch wel kopzorgen heeft gegeven, daar ik mijn eerste report moest klaar stomen voor de Federalen. Het is me gelukt met vallen en opstaan maar het ligt er. Volgend jaar beter…
Het is goed om hier te leven en te werken, we zijn gelukkig dat we het gedaan hebben. We hopen dat nog vele vlamingen ons komen bezoeken en dat we met hun dit wondermooie land mogen delen.
Ludo E.E.Van den Bergh
The House of Jezuits
itic@iol.cz
www.tuchomerice.cz
|
Bron: HLN.BE
|
|
|
. Als ik in de buurt ben wil ik ook eens langs. 
Ludo E.E.Van den Bergh
