[martimmie]

Het lijkt me niet zomaar, dat ze je paspoort innemen en dat je het land niet uit mag. Dan heb je nog wat zaken te regelen hier (schulden afbetalen bijvoorbeeld?). Wie weet wie hij allemaal heeft benadeeld en hoe. Jammer dat we die mensen niet kennen...

[Corrie]

Nee, ik vind het niet jammer dat ik die mensen niet ken, ik hoef er verder niets van te weten maar dat hij/zij bang was/waren en hard is/zijn weggelopen is wel duidelijk.

[Maria]

Dit topic is weer vakkundig rijp voor de hospoda....sorry Punk, het vuur van de verontwaardiging...

[Sas]

Vaak zijn het mensen (en ik zeg niet dat zij het zijn) die precies weten wat ze doen en hoe ze het moeten doen. Het land uit gaan en schulden achterlaten vind ik niet zo netjes. Stel dat jezelf gedupeerd bent door hun, dan zal je er alles aan doen om je centen terug te krijgen. Maar meestal zijn dit soort mensen zo doordacht dat ze iets beginnen waardoor je het geld niet meer bij ze kan terughalen. Dit soort mensen gun ik dus niet opnieuw geluk, kunnen ze weer mensen besodemieteren.

Al zit je zo in de shit dan ga je er niet voor op de loop. Er valt altijd wel iets te regelen. En je sleurt dan zeker je vrouw en je kinderen niet mee. Alhoewel ik het ook dom van haar vind, ze is volwassen genoeg lijkt mij en ik denk dat je dan toch voor het zekere gaat. Vooral als je kinderen hebt.

[peter72932]

In Nederland kan het rechtssysteem vaak erg lang duren, en zoals in hun geval met een faisement soms wel jaren. In die tussentijd kan je geen lening krijgen of eigen zaak meer opstarten en moet je dus in loondienst het geld dat je anderen verschuldigd bent zien terug te verdienen en dat is heel moeilijk, dus ik geef zo groot gelijk dat ze uit Nederland zijn gevlucht om het in een ander land te proberen, ook kwam er in het programma naar voren dat ze wel een contact persoon in Nederland hadden die hun op de hoogte hielt hoe de zaken ervoor staan. En zoals al eerder werd gezegd ze weten in Nederland waar ze zitten en zullen dus de gedupeerden wel terug moeten betalen.

[jolanda berben]

martimmie schreef:

Wie weet wie hij allemaal heeft benadeeld en hoe. Jammer dat we die mensen niet kennen...

Dat weten we dus ook helemaal niet.

En ja, heel jammer dat zij zelf hier niet iets meer over kunnen vertellen, want dan zou er misschien wel het een en ander duidelijk zijn.

[Maria]

jolanda berben schreef:

Dat weten we dus ook helemaal niet.

daarom is de vraag ook: wie weet.....

[jolanda berben]

Niemand hier blijkbaar, dus waarom al die oordelen over mensen waar we zo weinig van weten.
We weten niet eens of het zijn schuld was dat zijn bedrijf failliet ging.Dat kan namelijk ook hoor, voor het geval dat niet bekend was.

[Corrie]

Jolanda, dan nog is hij weggelopen voor zijn verantwoordelijkheden, en daar gaat het mij om. Verder heb ik medelijden met ze.

[BerrySchut]

Bedankt voor jullie leuke (en minder leuke) reactie’s op onze uitzending.


Ik ben vandaag geattendeerd op het feit dat er veel geschreven is over ons op dit forum. Wij kennen dit forum omdat we al een paar jaar de mogelijkheden bekeken voor ons in Tsjechie. De reden dat we niet in Tsjechie zijn gebleven was dat Marjolein zich er niet zo thuis voelde terwijl ik er meer en meer in geloofde.

De indruk is gewekt dat wij hals over kop zijn vertrokken en met een grote puinhoop achterlatend. Dat klopt niet! We zijn twee jaar aan bezig geweest met voorbereiding van de reis. Het was de bedoeling om een reis van 1 jaar te maken door heel Europa maar door de trage verkoop van ons huis ging dat niet.

Ik had, doordat een aantal van mijn klanten failliet was gegaan, een groot financieel probleem. Ik was bezig het bedrijf af te bouwen en de medewerkers waren al niet meer in dienst. Ik heb uit prive middelen veel schuldeisers betaald en heb geen enkel probleem met de "achterblijvers" want die verdienen het!


Wat betreft de makelaardij; Ik ben technisch tekenaar en was werkzaam in de interieurbouw. Van gebouwen in het algemeen weet ik veel. De makelaardij heeft altijd mijn interesse gehad en was eigenlijk een kleine wens. De spontane aankoop van het kantoor in Palamós was echt een "geschenk uit de hemel".
Dus: no guts, no glorie! Zet je in op wat je wil en kijk niet naar het negatieve.

Hieronder onze update.


Wij waren zelf ook wel te spreken over hoe het uiteindelijk geworden is. Een van de mindere dingen wat ons betreft is dat de suggestie gewekt wordt dat we hals over kop vertrokken zijn, terwijl we in werkelijkheid al meer dan twee jaar met de voorbereidingen bezig waren. Maar goed, het programma wordt gemaakt om zo hoog mogelijke kijkcijfers te krijgen, dan doet een overhaast vertrek na een faillissement het natuurlijk wel lekker.

Op dit moment gaat het goed met ons alle vijf. De kinderen zitten sinds januari op een leuke school in Palamós en beginnen al nieuwe vrienden te maken. Ze zijn vorige week weer begonnen na 11 weken! zomervakantie, en moeten weer een beetje wennen, maar ze vinden het gelukkig alle 3 heel leuk, dus dat zal wel loslopen. Berry en ik zijn vorig jaar december hier op kantoor begonnen, toen Albert Stofberg, de oud eigenaar van ons kantoor, naar Marokko is vertrokken. We zijn helemaal op onze plek in het makelaarsvak. Na een wat trage start deze winter loopt de zaak nu lekker, en we hebben ook een goede verwachting voor de toekomst. Er moest veel gebeuren aan het kantoor. Zowel in fysiek opzicht als aan de professionalisering van de portefeuille. Daar hebben we de rustige periode van de winter grotendeels voor gebruikt. We hebben inmiddels onze portefeuille behoorlijk uitgebreid en hopen die trend voort te zetten de komende jaren. Binnenkort beginnen we ook met de verhuur. We zijn benaderd door een eigenaar van een appartementencomplex die wel vertrouwen heeft in “die fanatieke Hollanders”.

We hebben natuurlijk als nadeel dat we de Spaanse en Catalaanse taal niet goed machtig zijn, maar wat fanatisme winnen we het toch van de meeste Spanjaarden, en dat begint zijn vruchten af te werpen. Verder zijn met de overname van de makelaardij in een goed netwerk terecht gekomen van locale professionals die ons bijstaan in de wet-/ en regelgeving. Wat de taal betreft gaat het ons allebei niet hard genoeg. We verstaan inmiddels wel een heleboel, maar het spreken valt toch wel vies tegen. Dat komt voor een groot deel omdat we met z’n tweeën op kantoor zitten en relatief weinig Spaans spreken. Verder is op school de voertaal Catalaans, dus de kinderen leren weer een andere taal dan wij. Natuurlijk helpen we ze regelmatig met schoolwerk, waardoor de verwarring zo af en toe compleet is. (Spaans en Catalaans heeft veel overeenkomsten, maar ook heel veel verschillen!) Gelukkig hebben we nu iemand gevonden die ons privé-les geeft. Hopelijk helpt ons dat om het wat sneller onder de knie te krijgen.

Terug kijkend op onze reis/ ons avontuur kunnen we zeggen dat we alle vijf heel blij zijn dat we de stap gezet hebben. Gelukkig kunnen we inmiddels wel weer met wat warmere gevoelens naar Nederland kijken, maar we zijn wel tot de conclusie gekomen dat het voor ons geen land is waarin wij ons prettig voelen. Het was voor ons de enige weg; loslaten van alle vastigheden die we in Nederland opgebouwd hadden en weg, ons hart volgen, waar ons dat ook heen zou leiden. Gelukkig heeft het allemaal goed uitgepakt en voelen wij ons nu wel als een vis in het water.

In het programma lijkt het alsof we het heel zwaar gehad hebben tijdens onze reis in Tsjechië, maar zo was het in werkelijkheid niet. Het was geweldig om onderweg te zijn naar een bestemming waarvan we geen van allen wisten waar die lag. Het gaf ons een enorm gevoel van vrijheid en verbondenheid, en als het aan ons lag, zouden we het morgen overdoen. Het was een fantastische tijd, waar we met hele warme gevoelens aan terug denken.
Het is fijn om te merken dat het grootste deel van de kijkers dat heeft opgepikt, en dat ook kan waarderen.

Hartelijke groeten vanuit een zonnig Palamós,

Berry, Marjolein, Vincent, Marenne en Lausanne
www.costa-brava-immo.eu