[Jos van Zetten]

omgerekend 22 euro?!?!?!?!?!!!!!

Dat scheelt niet veel met de 3 hechtingen van mijn vrouw.
Maar wij zaten dan ook in een prive kliniek

[charlotte_dita]

dat is zo vervelend als je opeens ergens niet meer tegen kan. dat had ik ook met muggenbulten, maar dan in italië. nooit ergens last van als ik gestoken was, maar dit jaar kreeg ik hele erge plekken. vreemd.... maar ik ben gelukkig nog nooit in een ziekenhuis in het buitenland terecht gekomen (even afkloppen).

[parlies]

Verbazingwekkende verhalen zeg, zoooo goedkoop die gezondheidszorg, echt ik sta paf! Ik ben in een Deens ziekenhuis geweest nadat ik door mijn jongste zoon in mijn vinger geknipt was, en daar kwam ik weg met een verzekeringspas van mijn man(de mijne was ik vergeten, lag nog thuis in NL) en een oud ponskaartje met mijn nummer erop...... Mazzel dus, maarre een eurozorgpas is daar dus wel nodig, of gewoon wat extra euro's hahahaha

[jolanda berben]

Ik weet dat het niet helemaal hetzelfde is Maar toch.
Wij zijn dit jaar drie maal met onze hond naar de dierenarts geweest in Tsjechie.We werden uitstekend geholpen, ook al begrepen we elkaar dus echt niet.Gelukkig konden wij vrij duidelijk aanwijzen waar het niet goed zat.
Uiteindelijk hebben wij 4 euro betaald, voor drie maal 'n consult, 'n tube zalf, en 'n hondje wat heeft kunnen genieten van 'n vakantie.

[nicoLAAS]

tweeweken geleden in Tsjechiën naar het ziekenhuis geweest
dik warm been gekregen naar een paar insecten beten
s'avonds naar de hulppost van een ziekenhuis gereden
niemand die echt engels of duits sprak
met gebarentaal en een vertaalboekje uitgelegd wat er aan de hand was
met zalf en medicijnen behandeld
met veel moeite gevraagd wat ik moest betalen
werd er gelachen en ik kon gratis behandeld naar huis
dit is nog eens service
kunnen wij nog veel van leren
hoe noemt men dat hier nou een warme douche

[Krulletje]

Vorig jaar met m'n dochter naar het ziekenhuis in Nachod. Na een wespensteek de volgende dag een opgezwollen kin, wang en hals. Wij konden bij de receptie linksaf gaan, en zaten 5 minuten later bij de kinderarts op consult. Medicijnen voorgeschreven gekregen. De kinderarts moesten we helaas wel kontant betalen, excuses, maar dat kon niet anders. Ja, wel 12 euro! En de medicijnen ook wel 8 euro! De bonnetjes zijn dus niet naar de verzekering gegaan, maar in het plakboek.
De zwelling was binnen een paar dagen weg. Maar dit jaar vergat ik ze mee te nemen, overigens doodnormaal, zyrtec druppels, ook gangbaar in nederland. En meiske werd weer door een wesp gestoken, gevolg een ontzettende dikke arm. Ik probeerde het meteen maar bij de lekarna. Wij konder daar zonder recept zyrtec tabletjes krijgen! En uiteraard, dat hielp weer. Overigens, smeren met fenistil deden wij ook, is ook erg fijn tegen gewone muggebeten, en kost 110 kroon.

[parlies]

Krulletje schreef:

zyrtec druppels, ook zyrtec tabletjes . Overigens, smeren met fenistil

Kijk dat zijn nou handige dingen om te weten.Bedankt. Toen ik klein was, en we waren op vacantie in Frankrijk, ging mijn moeder in de auto op een wesp zitten, :traan: dat heeft ze met drie dagen niet kunnen zitten en creperen van de pijn moeten bezuren.Had destijds heel anders kunnen zijn met dit wat ik nu weet. mooi medium toch, de computer, tsja ik heb hem nog maar een jaartje....

[kees m]

Een paar jaar geleden, zal 1998 geweest zijn of een jaar eerder stonden we op de autokemp camping in Revnice. Mijn vrouw had een zere dikke vinger. Thuis had ze de hond gewassen voordat hij naar pension ging. Waarschijnlijk had de hond met een tand haar vinger geraakt. Op de camping aan de vriendelijke jongeman die bij de receptie zat gevraagd waar een dokter was. Heel uitgebreid begon hij te vragen wat er aan de hand was. Toen hij het woord hond hoorde werd ie een beetje paniekerig. Of we eventjes de hond wilden gaan halen. Hahhaha. Hij legde ons uit dat ze daar heel bang waren voor hondsdolheid. Ik heb hier mijn vrouw erg mee lopen pesten. Sochtends tandpasta in mijn mond gedaan en laten schuimen hahahah. Uitgelegd dat ie in pension zat in Nederland. Nou dat maakte niks uit want die hond moest er maar komen. Na wat heen en weer gepraat in half engels, beetje duits en wat Tsjechisch (wat ik echt niet begreep) kregen we het advies naar het ziekenhuis in Beroun te gaan. Wij in de auto erheen, de kinderen bleven op de camping. Ne een dik half uur rijden in Beroun aangekomen en het bordje met de H gevolgd. Op de parkeerplaats stond een oudere man in leger tenue. Dat bleek de parkeerwachter te zijn, of bewaker van de parkeerplaats. 10 hele kronen kostte dat parkeren. Ziekenhuis in en gevraagd naar een dokter. Trap op en dan de wachtkamer in. Ik waande me in de jaren 50. Of zoiets. Wachtkamer zat behoorlijk vol. Iemand met hele grote brandplekken op zijn been en schaafwonden. Liep ook heel moeilijk. verder nog wat mensen met allerlei kwaaltjes. Wij op een bankje plaatsgenomen en wachten. Gaat er een deur open en ineens vloog iedereen richting die deur. Volgens mij was het wie er het eerst is wordt ook als eerste geholpen. Zelfs de man die zo gewond was rende alsof ie er een prijs mee kon winnen naar de deur.Toen wij uiteindelijk een briefje hadden gehad konden we weer wachten. Ja hoor we waren aan de beurt. 1 dokter die overigens heel gebrekkig engels sprak en verder alleen maar Tsjechisch. 3 verpleegsters die alleen Tsjechisch spraken. Kregen we een soort sloffen aangereikt die we over de schoenen moesten doen. Wij de vinger laten zien die overigens heel dik, rood was en erg klopte, en toen de arts vroeg hoe dat gekomen was(althans dat begrepen we) heb ik uitgebreid getracht te vertellen hoe. Uiteindelijk maar een blaffend geluid gemaakt op mijn tanden gewezen en de man begreep het. Nooit naar die hond gevraagd overigens. Na een uitgebreid onderzoek een spuit erin, pus eruit gehaald zwachtel erom en een recept gekregen voor peniciline. Gaat die arts aan een typemachine zitten. 2 gebruikte a-4tjes erin met carbonpapier en tikken maar op de blanco zijdes. Uitgebreid verhaal erop. Doorslag meegekregen en op een een papiertje zette de arts met pen de rekening. gewoon een stukje papier van een a-4tje gescheurd. Morgen weer terugkomen begreep ik. Dat werd dus de hele week terugkomen, uiteindelijk. Wij naar de apotheek. Recept afgegeven en de medicijnen meegekregen. Vervolgens naar een loket gestuurd waar we moesten betalen. Als ik het me goed herinner, de rekening zwerft hier nog ergens rond tesamen met het getypte verhaal van de arts, kostte dat bezoekje ons ff 300 kronen incl. medicijnen. Op naar de camping. Volgende dag weer terug. Kosten wederom 10 kronen parkeren, bezoekje ff 100 kronen. 1 zuster haalde het verband eraf, de volgende wastte de vinger en nummer 3 heeft na het onderzoek van de arts er weer een verbandje omheen gedaan. Totaal waren we voor 5 dagen bezoek en medicijnen ff 60 guldens kwijt. Bij het laatste bezoek hebben we de arts duidelijk gemaakt dat we naar het reuzengebergte wilden. kaart laten zien en Vrachlabi aangewezen. Hij begreep dat en heeft toen zijn verhaal aangevuld op het papiertje en ons duidelijk gemaakt dat we in het ziekenhuis in Vrachlabi dat maar moesten laten zien. De man een hand gegeven en vriendelijk bedankt voor de goede zorg.
Op naar Vrachlabi. Daar aangekomen eerst de caravan neergezet, tentjes voor de jongens opgezet en op naar het ziekenhuis. Aangekomen bij dat ziekenhuis keken we ons de ogen uit. hartstikke luxe, marmeren bladen op de kasten, dikke pc met laserprinter. Leek de scharzwaldkliniek van tv wel. Dokter sprak overigens perfect engels en duits. Briefje laten zien en de zaak uitgelegd. Twee dagen behandeling gehad en toen was het genezen. Hier moesten we toch wel ff wat meer betalen. Bij elkaar een kleine 25 guldens.
Thuisgekomen alle bonnetjes bij mekaar gezocht, de kilometer registratie erbij gepakt. Heen en weer naar ziekenhuis zijn tenslotte ook kostten die verband houden met het ziekenhuisbezoek he. Bleken we meer aan brandstof kwijt te zijn geweest dan aan de hele behandeling(en). Uiteindelijk alles vergoed gehad van de reisverzekering.
maar zeker een hele boeiende ervaring met het Tsjechische ziekenhuiswezen.
Jaar erop zijn we overigens teruggegaan naar het ziekenhuis in Beroun en hebben die arts een bezoekje gebracht. Flesje jenever aan hem gegeven en vriendelijk bedankt voor zijn goede hulp het jaar ervoor. briefje hadden we meegenomen waarop hij het verhaal gezet had. Hij kon het zch wel herinneren begrepen we.