[Christine MB]

Maar toch lekker 4x kunnen BBQ-en.

[Maria]

Nee joh, zo warm werd-ie niet eens (zeer helaas!!). Moesten 't vlees gewoon in een pannetje doen, jak.

[loura]

Pomost, pomost! (hoop maar dat ik het goed schrijf).
Wat is het heet - de hele week al. Doodmoe word ik er van. Dan heb ik toch liever 9 graden... Maar ja, dat zal niemand met me eens zijn.
Mijn man heeft me vanmiddag 'de berg ' opgejaagd. Zodoende zit ik nu op het terras. Heerlijk klimaatje hier - wel warm, maar niet heet.
Morgen gaan we hier weg.
We weten nog niet waarheen.
Maar dat maakt niets uit.
Weer even ergens anders kijken...
Nostalgie trekt aan me om naar campings te gaan waar we jaren geleden al eens zijn geweest. Maar ik zal flink zijn en nieuwe 'wegen bewandelen'.
We moeten wel een nieuw vignet kopen. Dat kan nog wel eens moeilijk zijn, is de ervaring.
Misschien lukt het me niet meer om op internet te komen.
Tot de volgende keer!

[Maria]

goede reis verder Loura!

[nicvanderheyden]

ubytovaniskoly.beskydy.cz

Hartelijk dank voor al die informatie die jij doorgeeft, Freddy!
Heb deze site bekeken en vind die heel interessant.
Nogmaals dank !
Vele groeten,
Nicole

[Esthertje]

Ja Loura, wat is het heet hé, hier ook hoor. Ik moet zeggen ik ben ook niet zo gek op die hitte, zo'n 20-22 graden vind ik lekker, maar dit niet Dus je bent niet de enige. Wij halen overigens ons vignet meestal bij het postkantoor, daar heb je meestal meer succes dan bij benzinepompen is mijn ervaring. Ik wens je een goede reis naar jullie volgende plekje, wat kunnen jullie heerlijk genieten zeg!

[hilde_kees]

Heerlijk om zo alvast met je mee te liften.
Helaas moeten we nog wachten tot de scholen onze jongste mup vrij geven.
Maar door jouw verhaal kunnen we alvast meegenieten.

Wij laten onze honden dit jaar enten tegen teken ,op advies van onze dierenarts.

Nog heel veel plezier en laat je ons verder meegenieten?

[Lina]

loura schreef:

Misschien lukt het me niet meer om op internet te komen.
Tot de volgende keer!

Waarschijnlijk niet dus, het is "al" meer dan twee weken geleden dat Loura hier was. Krijgen we straks drie a4tjes vol belevenissen?

[nanja]

Hallo Loura,

Leuke verhalen, ben benieuwd naar het vervolg.

groetjes!
nanja

[loura]

2juni. Voor vertrek kregen we van de campingbeheerder ieder een flesje slivovitsj!

We waren er nog steeds niet uit welke kant we op zouden gaan… besloten voorlopig richting Brno te rijden en onderweg nog eens goed na te denken…
Na een poosje had ik een keuze gemaakt. Mijn oog was op camping Taboriste gevallen in het romantisch klinkende plaatsje Zeliv, aan het riviertje Zelivka. Zeliv ligt ca. 15 km. ten zuidoosten van Humpolec.
Inmiddels had men Brno van de verkeersborden geschrapt…
Daar kwamen wat geschrapte plaatsen bij maar wij reden stug door ook toen we het bord met de alternatieve route tegenkwamen. Ik ben niet echt eigenwijs (nou ja…) maar ga er altijd van uit dat er een korter weggetje is dan men ons wil laten rijden. Dat heeft dan naar mijn idee met het vrachtverkeer te maken. Op een zeker moment lachten ons borden toe met daarop het doodloopteken en een km. stand erbij. Ja en toen was het zover. Inmiddels had ik een klein stukje van de detailkaart uit mijn hoofd geleerd… hup, weggetje ingeslagen. Maar ja, het zou misschien wel een heel raar stukje weg worden, toch maar even vragen. Mijn man vroeg aan een oudere dame naar uitkomst. Zij sprak alleen haar moederstaal, maar deed dit met overtuiging! Ze ging meer praten, toen harder en toen ge-scan-deerd… Hoewel ik haar de plaatsen hoorde noemen die ik uit mijn hoofd had geleerd wisten we nog niet of het een veilige weg was voor een auto met een toch wel wat grote caravan… Ze zag onze onzekerheid, trok mij aan mijn arm het gemeentehuis binnen, praatte druk en veel tegen een geschrokken dame die ook geen woord over de grens bleek te kennen. Kaarten werden tevoorschijn getoverd en de route die wij zelf al hadden bedacht werd vingergewijs over de kaart bewandeld, maar ja, die vraag over veiligheid, daar kwam maar geen antwoord op. Er kwam een jongeman binnen die direct bij de discussie betrokken werd. Hij sprak wel wat Engels en toen volgde al snel het verlossende antwoord: veilig.
Inderdaad hoor, niets aan de hand, we genoten, het was een prachtige route!
In Humpolec vonden we al snel de 129 naar Zeliv…
Maar toen we eenmaal in Zeliv waren, ja toen… konden we het niet vinden. Nergens een bordje met een verwijzing naar een camping, nergens een camping te ontwaren…
We zagen wel dat het een bijzonder mooie omgeving was, een verrassingspakketje.
We zouden hoe dan ook die camping vinden – in een restaurant de weg gevraagd…
Vaag dacht ik te begrijpen wat er werd bedoeld, maar na een poosje rijden… niet gevonden. Weer voor de vuist weg zoeken en toen weer terug naar het restaurant.
Dit keer met z’n tweeën naar binnen… nu werd de route voor ons getekend…
Nou eh, om een lang verhaal kort te maken, hoewel niet gladjes: we zijn er gekomen.
Maar wat een paradijs! Zeer de moeite waard. We staan dus aan de Zelivka, die toen we kwamen hoog stond en wild en woest stroomde… Na een paar uur was het een lieflijke rivier met zeer veel forel, moedereenden met kuikens in alle maten en soorten.
Er stond slechts één andere caravan met bijzonder aardige Tsjechische mensen die ons direct wegwijs maakten. De campingbeheerster komt namelijk 1 of 2 keer per dag in de tijd dat de douche toegankelijk is (van 8 tot 10 en van 18.00 tot 20.00 uur).
Voordat we ons al neerlegden bij het feit dat we niet voor 18 uur stroom zouden hebben was de medekampeerder al druk in de weer om dit provisorisch voor ons te regelen.
Hij drukte met onze stekker in zijn hand onderlangs naar boven trok hard aan het afgesloten deurtje, ontwikkelde daarbij diepe groeven in zijn pols maar kreeg de stekker in het stopcontact!
Mevrouw vertelde deze camping een paar jaar geleden te hebben ontdekt. Sinds die tijd gaan ze hier twee keer per jaar twee weken naar toe. Tussendoor gaan ze een week naar huis en dan 3 weken vakantie vieren in Kroatië, hetgeen ze al 15 jaar lang doen!
Het sanitair is oud. Onze medekampeerster noemt het vies. Dat is overdreven – vies is het zeker niet. De douche is vreselijk beweert ze. Die hebben we nog niet gezien er schijnt een water probleem te zijn. “Wij wassen ons in de rivier” vertelde meneer. “Schoon water – er is verder niemand – wat maakt het uit – het is heerlijk”. Hm… tja, dat weer ik zo net nog niet. We kunnen ook in de caravan douchen. Vanavond dus ook maar gedaan. Morgen zien we wel verder. De douche zou dan in orde zijn.
Het Tsjechisch echtpaar wast zich inderdaad in de open lucht. Wij kijken beleefd een andere kant uit.
De beheerdster komt iedere dag vragen of we willen douchen, maakt dan de douche schoon en houdt vorstelijk de deur van een soort rommelhok voor ons open.
De douche is minimaal ‘bijzonder’: geëmailleerde douchebak in een asbest kast, nou ja drie asbestwanden en een plafond, met een groezelig douchegordijn. Maar het water is schoon en zo warm als je het wilt hebben. Wij worden er niet alleen schoon maar ook vrolijk van.

Toen wij aan de Zelivka stonden
Werden we een met de natuur
Er sliep een eendenechtpaar tussen onze honden

Dansvliegend vlogen vrije vogels
Onder de luifel achter de insecten aan


De diesel is duur, vandaag betaalden we 35 kronen per liter. Maar het kan nog duurder zagen we onderweg.

Als het weer het toelaat (niet te heet is) rijden we mooie routes op weggetjes die nog het meest met een fietspad zijn te vergelijken. We zijn vaker in deze omgeving geweest. Maar niet precies aan deze kant en kijken onze ogen uit.

Vandaag (12 juni) Telc bezocht. Ook niet voor de eerste keer, maar het blijft een sprookje. De weg er heen was weer heel anders dan de vorige keer. Zo reden we nu door Nová Buková en zagen daar prachtige metalen beelden. In Tabor is ook een dergelijk beeld. Ik zal er een foto van plaatsen misschien weet iemand wie deze beelden maakt.

Telc

Ik wandel door een prentenboek
en neem de gevels in me op
de zoete kleuren en de ornamenten
de Sgraffiti en de schilderingen

Struikelend over overbodige handelswaar
kom ik vanzelf weer met mijn voeten op de grond.


De overkant van ons plekje aan de rivier blijkt een drenkplaats voor reeën. We zagen er al vaker een ree die ons minutenlang aanstaarde. Vanavond kwam er een ree (misschien wel dezelfde) met twee jongen! Zij ging eerder uit het water dan haar twee kinderen… Zó dichtbij had ik nog nooit jonge reeën gezien, ze waren echt nog heel klein… Ze dronken, liepen een beetje onhandig door het water, deden een paar keer nog onhandiger een plas! Keken naar ons en toen het water ging stijgen (dat gebeurt hier heel snel) gingen ze gelukkig op tijd naar de kant.

13 juni: aan het einde van de ochtend was de zon verdwenen… het was koud! Prima weer om op stap te gaan, hetgeen we dan ook deden. Mooie route gereden, veel gezien…
Tegen zes uur weer terug op de camping. Die liep ‘vol’, d.w.z. de huisjes zijn vrijwel alle 11 bezet en er is een campertje en een tentje bijgekomen. De temperatuur bleef echter dalen en om een uur of 11 was het nog slechts 5,5 graden C! Dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt. De kachel is aan… binnen is het warm. Wel jammer voor de mensen in het tentje en de huisjes. Het is dan ook heel stil.

De volgende morgen scheen de zon: heerlijk weer. We hebben de camping vast betaald en besloten om hier pas woensdag weg te gaan. Het is hier ook zó mooi. We zouden eigenlijk nog wel langer willen blijven, maar nee, de laatste dagen (ca. twee weken) willen we naar het ‘glasgebied’.

De meest opmerkelijke verandering in Tsjechië vind ik het aantal auto’s. Zo vind je hier maar moeilijk een parkeerplaats als je, op wat voor uur dan ook, in plaatsen als Ledec n. Sas, Svetla n.Sas, Havlickuv Brod en Jihlava bent. Terwijl we hier nog geen toeristen hebben gezien! Ook overal files.

21 juni
In Zeliv zijn we uiteindelijk langer gebleven. We zijn er pas 18 juni weggegaan en zijn sindsdien in Jablonné v. Podjestedi.
Op deze camping komen wij al jaren. Dat heeft dus vooral te maken met de ligging t.o.v. van alles wat met glas te maken heeft. Hetzelfde geldt voor Mala Skala. Normaal verdelen we de laatste dagen of weken over deze twee campings. Voor Mala Skala hebben we nu geen tijd maar het is wel de bedoeling dat we nog even naar ‘Zelezny Brod’ gaan.
Of het lukt is niet zeker want volgens de voorspellingen wordt het erg heet.

We hebben nu veel minder tijd om de ons bekende glasblazers te bezoeken en dat is goed te merken. Het is een beetje haasten en we kunnen lang niet langs de blazers die we eigenlijk zouden willen bezoeken.
Vorig jaar overkwam ons hetzelfde. Maar toen kwam het doordat de vogelgriep was uitgebroken en ik zo snel mogelijk de grens over wilde.
Galerie Ajeto is nu uitgebreid met ondermeer een prachtig restaurant. Binnen lijkt het alsof je in dezelfde ruimte bent als een aantal glasblazers die aan ’t werk zijn.
Tot twee keer toe was ik mijn fototoestel vergeten maar als het lukt gaan we er nog een keer eten en zal ik er foto’s maken.

We zijn gistermiddag thuisgekomen. Iets eerder dan de bedoeling was. Het was zó heet, we konden geen kant uit. Weinig glasblazers bezocht. Wel nog op de laatste avond bij AJETO gegeten. Helaas hadden de aanwezige glasblazers pauze maar het eten was echt verrukkelijk!

We hebben heel erg genoten en veel om aan terug te denken.

De foto’s komen nog…