[hilde_kees]

Zoals gebruikelijk vertrekken we vroeg op de zondagochtend voor de kerstvakantie.
Voor de deur ligt veel sneeuw. De straat ligt ook vol. Maar we gaan ervan uit dat het op de `grote`weg wel schoon zal zijn.
Niets blijkt minder waar. Wat een beetje sneeuw al kan doen. Het is een prachtig gezicht,maar als je de weg nauwelijks meer kunt zien door de vallende sneeuw en de niet geruimde autosnelweg wordt je toch minder blij.
We zeggen niet veel. En doen over de afstand door Nederland ruim 3 en half uur. We hopen op een betere aanpak van onze Duitse buren. En vestigen daar onze hoop op.
En gelukkig met succes. De grens is nog maar nauwelijks gepasserd of het witte land heeft grijze linten waarover de auto`s redelijk goed vooruit kunnen.

We stoppen bij een van onze vaste pauzeplaatsen. En gaan er toch maar van uit , dat het wel ens een lange rit kan worden. Maar terwijl we de snelheid rond de 100 120 houden schieten we lekker op. Geen ongevallen, geen echte files en slechts een paar `baustellen`.
Uiteindelijk zijn we tegen donker al aan de Poolse grens. En de zon gaat vroeg onder. De chauffeur wil het liefst doorrijden en niet nog even een hapje eten. Dat kan altijd nog. Dus staan we een klein uurtje later in het donker voor ons besneeuwde huis. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.

De stroom wordt aangezet en de rollen verdeelt. Ik mag kachels aanzetten en opstoken. En dat is geen overbodige luxe. De binnentemperatuur is -2. Niet echt behaaglijk. Dus alles wat warmte geeft wordt ingeschakeld. Eerst alle elektrische kachels op stand hoog. Dan de keukenkachel. En even later de houtkachel boven en als laatste de open haard in de kamer. De honden hebben al snel een warmte vangend plekje gevonden en wij lopen de andere zaken af. Bij vertrek hadden we geen water. Maar geen kans meer na te vragen hoe en waarom. Nu ook niet. Dus maar even afwachten en morgen is het maandag, dus kunnen we zonodig naar het waterbedrijf. We houden wel een oogje op mogelijke lekkages, maar geen druppel waar die niet hoort.

We besluiten al vroeg in ons zo goed mogelijk opgewarmde bed te kruipen. Het was tenslotte al vroeg dag.
De door Kees als onzinnige aanschaf aangeduidde electrische dekens waren nu toch misschien wel prettig geweest. Maar al gauw warmen we op en kijken naar de vlammen in de houtkachel .Even later is het enige hoorbare gesnurk en diepe ademhalingen. En misschien een verstoorde relmuis.

P1080385de eerste ochtend.jpg P1080388tuin met omgeving.jpgP1080389vanuit de tuin.jpg

De volgende ochtend is het al een stuk lekkerder in het huis. En de keukenkraan geeft water. Welliswaar alleen koud. Maar we hebben stroom. Dus op de kampeermanier afwassen. En een emmer water naast het toillet werkt prima.
Ik herinner me oude tijden. Op de camping met een emmertje water naar het toillet als je wat groots moest. In ieder geval is de wc nu binnen. Dus al een stuk makkelijker.
De eerste dag was al vol gepland. De dames naar de kapper en wat boodschappen doen en `s middags een afspraak met de burgemeester in Visnova.
P1080393bergaf.jpg P1080394rechtdoor.jpg

En gewoon genieten van de mooie omgeving en de rust. Tot nu toe kwam de sneeuw altijd na de kerst,maar nu was het er al.

wordt vervolgd

[tsjechie]

Oh, heerlijk weer een aflevering van de verhalen.
Verheug me alweer op het volgende deel

[Plank]

Leuk verhaal

[Corrie]

Heerlijk om weer een verhaal van je te lezen Hilde!

[kukel]

Best eHilde, weer lekker om te lezen.

Binnenkort, over 2 of 3 weken gaan wij weer naar Sindelova.

En weet je waar ik me nou op verheug?

Op geen sneeuw!

Ik heb al genoeg gehad in Sindelova en daarna in Nederland.

Ik verheug me op een pril zonnetje op een maartse dag.

De foto's zijn mooi.

En het thuiskomen in een koud huis komt mij bekend voor.

Tegenwoordig ontsteekt de buurman de verwarmiing 1 dag van tevoren.

Maar het ontbreken van een waterstraal is wel vervelend.

Wordt inderdaad weer een beetje kamperen.

Kijk met genoegen uit naar "" wordt vervolgd".

[Lina]

Leuk dat je er weer bent Hilde! En heerlijk om te lezen! Ik ben blij dat je de pc zover hebt kunnen krijgen dat je weer foto's kunt plaatsen.

[Baan]

Leuk er is weer een verhaal, met foto`s.

Ga door.

[hilde_kees]

kukel schreef:

Ik verheug me op een pril zonnetje op een maartse dag.

Dat is heel herkenbaar. Vooral Kees wil nu wel wat zonnestralen. Hij kijkt na al die sneeuw ,zelfs regelmatig naar vakantiemogelijkheden buiten Tsjechie.
En kijken mag.

Maar de dagen worden al weer langer ,en een plekje in de sneeuw, in de zon , uit de wind is ook niet verkeerd. Lijkt me

[Josef]

wow, wat herkenbaar! wij hebben ook altijd zo'n compleet steenkoud huisje in de winter. met kerst was het bij ons-4C, maar gelukkig waren nog met licht aangekomen. voor mijn vrouw en ik is die kou niet zo'n probleem. maar voor onze kindjes (1 en 3 jaar) is het ietsjes minder, ze kunnen niet lekker op de grond spelen enzo. Maar goed dat is alleen die eerste halve dag. als het vuur loeit gaan we dan altijd naar een restaurant en daarna is het al snel in bedje met een lekkere kruik.

papa mag dan 's nachts elke 2-3 uur opstaan om nog wat extra hout of kolen op het vuur te gooien, zodat het de volgende dag al echt aangenaam is...

we gaan over 1,5 week weer, ik verwacht weer veel kou. bijkomend probleem zal zijn dat we niet met de auto bij ons huisje kunnen komen ivm de hoeveelheid sneeuw. dus we moeten 500 meter de berg opklauteren tot aan de knieen of hoger in de sneeuw. kinderen op de rug, tassen zeulen... maar van vakantiestress geen sprake hoor. we zijn tenslotte in Tsjechie.

[hilde_kees]

Het wordt dit keer een luie vakantie. Alle ziekenhuisperikelen hebben hun tol geeist en we willen nog meer genieten van de kleine dingen. En het ons zelf niet al te moeilijk maken.

De burgemeester laat ons weten dat ze zelf niet aanwezig kan zijn op onze afspraak. En dan bekruipt je even een naar gevoel. Maar als we aankomen liggen er vele papieren klaar en we worden zo vriendelijk en behulpzaam te woord gestaan. Helemaal geweldig.
We eten lekker thuis deze dag en de ruimtes zijn goed opgewarmd. Alleen de boiler....... Nog geen warm water.

De volgende dag gaat Sarah paardrijden en ik heb in gedachten mijn toillettas en handdoeken al ingepakt, om bij Ludvikov dan maar een douche te `bietsen`. Als ik toch nog even de warmwaterkraan uitprobeer wordt ik helemaal blij. Hij functioneert weer prima. Heeeerlijk .
Bij ons kan hij alleen `s nacht opwarmen en het omzetten van deze nachtstroom naar een ander alternatief is er nog niet van gekomen.

We gaan op pad. En kletsen even later lekker bij. Gideon gaat Sarah les geven in de `bak`. En haar skikleding is uitstekend geschikt voor deze activiteit.
P1080398paardrijden.jpg
P1080402in de bak,voort eerst een sprongetje.jpg
P1080403warm aangekleed. skipak wordt paardrijtenue.jpg
Rinda is helemaal het einde .En Sarah leert weer heel wat bij. Heel trots vertelt ze dat ze een soort minisprongetje heeft gemaakt.
Na het rijden wordt er weer lekker opgewarmd. En nu het pension nog even leeg is hebben we alle tijd om bij te kletsen. De tijd vliegt.

We rijden weer over de toersitische route terug. En bij het zien van het bordje karper te koop. Wil ik het nu van dichtbij zien. Ik moet Sarah beloven dat wij dit niet gaan eten.
Maar nu zien we het van dichtbij. De verse karper.
P1080406karper te koop.jpg
P1080409een goede gekozen.jpg
P1080410wilt u hem levend of `schoongemaakt`.jpg

Er is volop keuze en er is de mogelijkheid om hem te laten slachten en fileren. Sarah `s blik ken ik. Kunnen we er niet een meenemen
en dan loslaten in het meertje. Als het niet zo hard gevroren had was ik misschien wel meegegaan in dit verzoekje. Want ook ik vind al gauw iets zielig. Maar een dichtgevroren meer was een goede motivatie om het niet te doen. Het kerstverhaal `de kerstkarper` werd met nog meer enthousiasme gelezen dit keer.

Om ons heen waren de menu`s meestal voorspelbaar. Karper als soep of gebakken en natuurlijk aardappelsalade.
Wij gingen voor de gourmet. Maar simpel. Dus ook het inslaan van de kerstboodschappen was snel klaar.

Lekker lezen, luieren, handwerken voor mij, een dutje doen, tv kijken en staren in de vlammen. Muziekje op.
En voor Sarah lekker knutselen en bv kerstukjes maken.

We waren namelijk zonder kerstboom uit Ludvikov vertrokken.
De tractor stond al te draaien om `naar achteren`te rijden voor een mooie. Maar Kees gaf aan het niet zo te zien zitten. Dus volgend jaar kijken we opnieuw. We wilden het ons tenslotte makkelijk maken. Maar Kerstsfeer moest er komen. Dus werden er in Frydlant de nodige kerstlintjes en kaarsen etc, ingeslagen.

Hilde