[Freddy2005]

Wat een schrijftalent en zo'n verhaal, alleen de titel van het topic doet mij een beetje afdwalen.............

[Pelhřimov]

mayca schreef:

....'s avonds weer een kampvuur met "Het kleine cafe aan de haven" in het Tsjechisch aan de overkant....

Mayca, ik geniet van jullie belevenissen. Heel leuk
Ik kom steeds weer het liedje "het kleine café..." tegen in jouw en andere verhalen, dus ik heb even de Tsjechische songtekst erbij gezocht. Dan kan je het een volgende keer meezingen
(De zanger is Jaromír Mayer en het lied heet: Hospůdko známá)

Když po střechách večer se na město snáší
a okna jdou potichu spát,
zas dívám se do oken, do cizích tváří
a hledám, co viděl bych rád.
Už bez zájmu míjím skla výkladních skříní
tak podobná v desítkách měst.
a v duchu zas vracím se, tak jako nyní,
k nám domů tou nejhezčí z cest.

®: Hospůdko známá na návsi za můstkem,
kam chodil táta na trumpetu hrát,
s harmonikou šel bych hned zazpívat si
písničky, které já měl tolik rád.

Pak na prvním bále, když tančil jsem s mámou
a viděl tě u dveří stát,
jak spustila hudba tu písničku známou,
já všechno chtěl o tobě znát.
Tak přešlo pár pěkných let, z tebe je dáma
a věř mi, že není to zvyk,
i když jsi tak daleko a doufám, že sama,
té hospůdce posílám dík.

®:

Teď do noci ochotně kamelot hlásí
kam za ten den pokročil svět,
kdo se kde narodil a co kdo přál si,
i z fotbalu výsledků pět.
A na rohu ulice neóny vábí:
Jen pojdte dál, máte-li čas.
Kdo žil v cizím městě,
ví jak často rád by se domů rozběhl zas.
®:

[mayca]

Tabe schreef:

Mayca, neem toch maar een tom-tom, en dan 1 met een vrouwenstem, want anders komt het nog niet goed.

ooh, jij denkt dat ik niet naar mijn man luister. Nou dat klopt helemaal. Hij kan echt geen kaart lezen en hij zegt het zelf ook. Volgens hem reed ik alleen de moeilijke stukken, zodat hij de kaart niet meer kon ontcijferen. Terug heeft hij gereden waar het inderdaad moeilijk lezen was en ik reed wanneer Köln al vanaf 250 klm werd aangegeven.

	KLM Bekijk hier de actietarieven van de KLM:

[mayca]

Freddy2005 schreef:

Wat een schrijftalent en zo'n verhaal, alleen de titel van het topic doet mij een beetje afdwalen.............

Dan had ik een paar jaar eerder moeten gaan, hè, helaas is dat niet gebeurt:traan:Ach, je kunt niet alles hebben.

[mayca]

Pelhrimov, wat geweldig lief dat je dit voor me gedaan hebt.Ik ben er echt blij mee. Alleen al omdat het zoveel goede herinneringen oproept. Er werd natuurlijk heel wat meer gezongen, maar deze kwam steeds voorbij als ik lekker aan het vuur zat met mijn Gambrinus.
Nogmaals hartstikke bedankt

[mayca]

Donderdag 17 augustus deel 3

Je gelooft het niet, maar het is een zonovergoten dag. Nog niet eerder was het zo mooi als vandaag, een hele blauwe lucht. Ik zit dus al heel vroeg aan het meer met peukie en koffie. Badpak aan en de zon op mijn gezicht. Echt Goddelijk. De kinderen en Ronald komen er ook maar eens uit om het wonder te aanschouwen. Binnen de kortste keren ligt iedereen in het water.
Voor Tim en Manouk is het de laatste dag in Tsjechië, morgen moeten ze weer terug naar Amsterdam met de trein. We hebben er al drie weken op zitten. De rest blijft nog en pakken er nog een paar dagen bij. Stiekem denk ik dat het wel een week gaat worden, want ik wil niet naar huis, nog lange niet. Jaimy, Tim, Fabian en Manouk spelen Catan in de zon na het badderen. Ronald en ik liggen te lezen in de brandende zon en Rik speelt met 2 meisjes.

's middags gaan Tim, Manouk en Ik naar Majdalena. Daar is een treinstation. We moeten even 2 kaartjes Praag halen voor ze, want daar vandaan vertrekt de trein die ze geboekt hebben. Een vrouw ziet ons aankomen op het verder verlaten station. Ze kijkt niet echt vrolijk en wijst ons een wachtkamer. Dan verschijnt ze achter een loket en ik probeer in mijn mooiste Tsjechisch: Goeden dag, 2 kaartjes Praag a.u.b.! Zo dat kwam er even goed uit. Tim zegt;"Je denkt toch niet dat ze dat verstaat?" De vrouw begint te lachen (waarschijnlijk om mijn uitspraak) en typt iets in op de computer en daar staat het: 2 kaartjes, volwassenen, enkele reis, Praag. Zo, triomfantelijk kijk ik Tim aan, die niets meer zegt. De vrouw draait de route uit en laat zien hoe laat de trein vertrekt. Het is allemaal duidelijk en ik zeg nog in het Tsjechisch:"Tot ziens". De vrouw ook. Eenmaal bij de auto heb ik een heel ontevreden gevoel. Al jaren hebben ik boeken over Praag, ik heb er zelfs eentje mee en nu ga ik het niet zien, want ik wil niet met de auto. De Deense buren hebben er 3 1/2 uur over gereden en daar zie ik tegen op. Op dat moment zegt Tim;"Waarom ga je niet mee?". Je neemt gewoon een retourtje. Ja, het is zo simpel. Snel bel ik het thuisfront om te vragen wie er nog meer mee willen. Jaimy en Fabian willen ook mee, Ronald en Rik gaan de bossen in met Mazzel. Dus ik weer terug naar het loket. De vrouw is er weer en kijkt me vragend aan. Retour had ik dus niet geoefend. Begin met; 3 kaartjes Praag a.u.b. en leg twee pennen neer. De ene Majdalena, de andere Praag en wijs heen en weer aan. De vrouw doet me na, ter bevestiging en draait de computer naar me toe. Het is duidelijk. We zeggen haar weer gedag en ik maak buiten een sprongetje van blijdschap, ik ga naar Praag!! Tim reageert met;"Doe niet zo achterlijk", en kijkt om zich heen. Ik ben helemaal opgewonden en vrolijk en de lach gaat niet meer van mijn gezicht. Snel kopen we broodjes voor onderweg en drinken. Want de treinreis duurt ongeveer 3 uur, dus dan heb je wel iets nodig.

's avonds niet al te laat maken, want we moeten vroeg op, Tim en Manouk pakken hun boeltje vast in. De tassen proberen we morgen wel in een kluis te leggen. Toch gaan de grote nog naar de Disco in het dorp, voor de laatste keer met z'n allen. Ik lees mijn Praagboek van voor naar achteren en van achteren naar voor. We komen als het goed is om ongeveer 13.00 uur aan en ik moet daar navragen hoe laat fabian, Jaimy en ik weer terug moeten, maar heel veel uur zullen we niet hebben. Als ik de Karelsbrug maar heb belopen en als het nog kan De oude Joodse begraafplaats. Ik bestudeer de hele avond de plattegrond van Praag, bij het kampvuur. Het is een lekkere warme avond!

Vrijdag 18 augustus

Vroeg op, broodjes maken, rugzak in orde met allemaal vreedsels voor in de trein, boekjes, fototoestel etc. Hij word akelig zwaar. Ronald brengt ons naar Majdalena. Het is vrij druk nu op het station, veel fietsers ook. Dezelfde vrouw staat er ook en zwaait. Eindelijk vertrekt de trein richting Praag. In Veseli n. Luznia moeten we overstappen. Daar staat een hele lange trein met een gangpad aan de zijkant. We zoeken een plekje en belanden in en coupe waar al een man zit. Het is inmiddels 11.00 uur en de man heeft al meer bier op dan wij koffie. Maar hij is heel gezellig en wil gerust delen. Hij spreekt wat engels, dus het word een gezellige boel in de coupe. We rijden langs Tabor, Olbramovic en Cercant. Het weer betrekt en er vallen wat spatjes. Maar ik heb een mooi uitzicht, sta in het gangpad bij het raam. Er loopt een man op en neer met een jutte zak en ineens haalt hij er een stoel uit. Hij gaat midden in het gangpad zitten. Hij zet een zonnebril op en een gewone bril en gaat op zijn klapstoel op z'n gemak de krant lezen. Het is een hele rit en na 3 uur is daar Praag in zicht. Het is inmiddels 13.00 uur en Tim en Manouk brengen hun bagage in een kluisje. Ik ga informeren hoelaat we terug moeten. Iets voor half 8 gaat de laatste trein terug die goede aansluiting geeft met Majdalena. We hebben dus 6 uur de tijd. We lopen het station uit en met het boekje in de hand beginnen we onze zoektocht naar de Karelsbrug. Ineens ziet Fabian de straat waar we in lopen op de kaart en we weten hoe we moeten. Nog even doorlopen en dan komen we bij de Vltava, daar moeten toch bruggen zijn. En ja hoor, we lopen 1 brug voor de Karelsbrug. We besluiten de brug over te lopen en dan weer terug de oude stad in via de Karelsbrug. Ik weet niet waar ik kijken moet. Wat een schitterende stad. Het is prachtig weer. Tim is aan het filmen en ik aan het fotograferen, maar Praag laat zich niet vangen in een foto. We lopen over de Karelsbrug, een 14e eeuwse brug met schitterende beelden, het is adembenemend, heb er geen ander woord voor. We nemen ruim de tijd om over de brug te lopen. Er is zoveel te zien en ik blijf klikken. We komen langs St. Johannes Nepomuk, 1683. Diverse reliëfs op de brug gaan over St. Johannes Nepomuk. De heilige op dit reliëf glimt omdat iedereen hem aanraakt. Dat brengt geluk. Manouk raakte hem aan en meteen werd ze door een wesp gestoken, dat was haar geluk. Ik heb een boekje gekocht;"Praag, moeder der steden". Een heel mooi boekje met prachtige foto's. Als ik later de film terugzie hoor ik steeds;"Waar is ma?, heb je ma gezien?, weet jij waar moe is?"Ik loop alle kanten op om niets te missen. Dan lopen we de oude stad binnen en gaan wat drinken. Ik wil naar links want daar zag ik het bordje naartoe wijzen met de oude Joodse begraafplaats. Manouk wil nog even rechtdoor, de winkelstraat in. Dat kan natuurlijk ook.
We moeten opschieten, want het is al half 5. We lopen naar de begraafplaats, maar hij is al dicht. Dan lopen we er maar omheen en ineens ziet Tim een gat in de muur en kan ik toch nog de Joodse begraafplaats zien. Heel indrukwekkend. We lopen helemaal om de muur heen en dan staan we bij het museum of de uitgang ervan. Ik ga snel naar de w.c. en als ik weer naar boven loop, zie ik onder de afrastering de graven. Ik ga op mijn knieën om beter te kunnen kijken. Ik weet niet of ik foto's mag maken, maar ik doe het toch. Ineens word ik op mijn schouder getikt. Er staat een hele kleine vrouw naast me. Beschaamd kom ik ophoog, maar ze wenkt me en neemt me mee de trap op en duwt me zachtjes het museum in. Ik moet hier gaan kijken, gebaard ze. Ik wil betalen, maar ze schud nee en wijst op haar klokje. Ik ga kijken en als ik weer naar beneden kom, neemt ze me weer mee naar de trap en gebaard dat ik hier foto's mag maken van de begraafplaats. Ik maak een aantal foto's en ben onder de indruk van de schots en scheve graven en de enorme hoeveelheid en dan te bedenken dat er nog veel meer mensen begraven liggen. Ik ben er stil van. Meer dan 300 jaar geleden mochten joden hun doden op dit terrein begraven. Hoewel het sinds de opening in 1478 wel iets is uitgebreid, is het verschil tussen toen en nu maar klein. Door ruimtegebrek liggen de doden tot twaalf verdiepingen hoog boven elkaar begraven. Hoewel er 12.000 stenen staan wordt er geschat dat er wel 100.000 doden zijn begraven. Moses Beck was in 1787 de laatste die hier ter aarde werd besteld.
Ik probeer nog een keer te betalen, maar ze wil er niets van weten, dus we vertrekken met een hand en bedanken haar.

We komen nog langs de stadshuisklok. De klok dateerd uit het begin van de 15e eeuw. Klokkenmaker Hanus(Jan Z.Ruze) die de constructie in 1490 herbouwde, werd volgens de legende door raadslieden blind gemaakt om te voorkomen dat hij ergens anders een mooiere klok zou maken. Hoewel er sindsdien veel aan is gesleuteld, is de mechaniek nog steeds datgene dat Jan Taborsky tussen 1552 en 1572 perfectioneerde.

Ieder uur zijn de apostelen te zien. Een prachtige klok. Het is een astronomische klok. De klok werd niet gemaakt om de tijd erop te zien, maar om de rotatie van de zon en de maan om de aarde uit te beelden.

Nu moeten we opschieten, want we willen nog eten, maar waar is het station gebleven. Na een paar keer kijken en vragen komen we in de buurt en eten een hapje. We nemen afscheid van Manouk en Tim en van Praag, dat adembenemend, gigantisch en indrukwekkend is. Jammer genoeg moeten we al weg, maar ik heb wel een indruk kunnen krijgen van Praag. En ik ben er vol van!

Terug naar de trein en we vertrekken om half acht weer naar Majdalena. In Veseli n. Luznia hebben we een uur oponthoud, dus rijden 23.oo uur Majdalena binnen. Moe, maar voldaan rijden we terug naar de camping, ik kan moeilijk in slaap komen, zoveel indrukken.

[Elly]

Fantastisch mooi beschreven Mayca, wij zijn al veel in Praag geweest en zijn er ook verliefd op, je raakt niet uitgekeken...

[mayca]

Ja Elly, het smaakt naar meer. Ik wil volgend jaar proberen bij Praag te beginnen met de vakantie en dat maar zien waar we heen gaan. Ik wil Praag zeker een paar dagen bezoeken. Daar in de buurt gaan staan, zodat we ook Praag in de avond of bij nacht kunnen bekijken. Ik had nu maar een paar uur, dus konden nergens te lang bij stilstaan. Ik waande me in een sprookjes wereld. Het is moeilijk te beschrijven.

[mobydicky]

een schitterend verhaal mayca en fijn dat we er allemaal van mochten meegenieten moby

[mayca]

...en ik ben nog steeds niet klaar. Wordt wel erg lang zo, vrees ik. Nog een week Tsjechië te gaan. In ieder geval bedankt Moby