[Krulletje]

En ik vind het wel grappig dat jullie nieuwsgierig zijn...

[hilde_kees]

Na alle aandacht voor onze dag huizen kijken sloten we de dag al vroeg af.
Mijn conditie is momenteel niet al te best en dat eiste af en toe zijn tol.
Was het deze avond dat we werden getracteerd op appeltaart van Akkelien en Sarah poffertjes kreeg voorgeschoteld. Of was dat de dag na de meeting? Ik weet het niet meer.
Ik weet wel dat ik het heel bijzonder vond.
`s Avonds bij het kampvuur huisgemaakte appeltaart en poffertjes voor de kinderen.
Het koste enige overredingskracht Krulletjes meiden onder de douche vandaan te kletsen. Achteraf bleek dat ze al pannekoeken hadden gegeten. En voor de avonturiers die zonder geld, eten en een geldig kaartje met de kabelbaan waren gegaan en een frietje hadden gescoord was Akkelien bereid de volgende ochtend opnieuw poffertjes te gaan bakken.
Misschien kunnen deze avonturiers zelf hun vakantieverhaal schrijven en ons de gang van zaken duidelijk maken.
De dag van de meeting waren we weer een stuk fitter wakker geworden. En Kees ging samen met Akkelien shoppen.
Van de meeting zelf heb ik geen foto`s. Er liepen zoveel fotografen rond. Ik weet dat ik heel veel gezichten heb gezien en van bijna iedereen de hand heb geschut
Ik heb kennis gemaak met Esther en haar mannen. Met Keesi en Cor? gepraat over het vroegere korfbal. Met Maarten gepraat over het hebben van een tweede huis .Genoten van de Tsjechische country muziek enz.enz.
En als afsluiting ook op de foto. We hadden onze hoofden nog zo vol met huizen en Sarah was ook erg moe,dus besloten we om niet mee te gaan eten. Ook niet naar Ka. We gingen dichtbij naar Drevenka. En hebben daar genoten van de plaatselijke soep en de ijshockey-wedstrijd en de reacties daarop. Verstaan deden we het niet. Maar begrijpen ging prima.
Wij lagen bijtijds weer in ons mandje.

[Esthertje]

Even een dagje geen huizen bekijken maar huizenverhalen horen hé Hilde. Dat is ook belangrijk om de verhalen te horen van mensen die de stap al genomen hebben. Er waren er heel wat. En ik lees dat jullie knap verwend werden door Akkelien, leuk hoor. Nou ik ben benieuwd of het verhaal nog verder gaat. Ja toch ...

[hilde_kees]

We naderen al aardig het einde van ons huizenweekje.
Nu we er toch zijn besluiten we op eigen gelegenheid nog een huis te gaan bekijken. En als alles lukt willen we dan daarna nog naar de dierentuin,om ook Sarah nog terwille te zijn.
Dus gaan we op weg.
Onze Vlaamse Truus heeft de route snel gevonden. Het rijden gaat een stuk minder snel. maar wat is Tsjechie toch een mooi land. En wat is het landschap op korte afstanden toch steeds anders.
Bij pension Pappillon zijn we de ruigere bergen op afstand, In Adrsbach zie je de rotsformaties,het gebied van Friedland heb je ruimte en toch zie je bergen en tussen Jicin en Ceska Lipa is het weer ruig dennenbos.
Dat hele bossige landschap met stijle hellingen en een lintvormig dorpje is ons doel. Blijkt later.
We weten niet het preciese adres. dus rijden we met de foto`s in de hand door het dorp. En zoeken tot er een volgend dorpje in zicht is.
Nee dus .We worden een beetje geirriteerd. Waarom zijn we ook op eigen houtje gegaan.
Dan maar terug rijden. He, stop !. kees en ik zien het tegelijk. Zou het dat zijn??
Ja, dus. Er stopt een auto die het erf op rijdt. Dus trekken we onze stoute schoenen aan en stappen uit.
De bewoner heeft duidelijk geen interesse in ons. En ik zie al voor me dat hij verplicht moet verhuizen als het huis verkocht wordt. Daar zou ik ook van balen. Maar wie weet heeft hij een afspraak bij de dokter waar hij niet te laat kan komen. Tsjechisch leren zal toch moeten!!!!
Bij de naaste buren wordt een totaal nieuwe houten kap op het dak geplaatst. En daar staat de timmerman met zijn honden naar zijn werk te kijken. In ieder geval zijn de honden ons goed ter wille.
En met handen en voeten, een paar woorden Tsjechisch ,ons woordenboekje en een paar woorden Duits hebben we contact.
Het huis en de omgeving zijn niet te vergelijken met huis X. Maar ook bij dit huis krijgen we een goed gevoel.
P1020097ruwe roubenka.jpg P1020110raam.jpg
Hoewel we ons hier nog niet zo welkom voelen. Maar dat kan nog groeien.
Als deze niet al snel verkocht wordt, zullen we waarschijnlijk nog eens officieel gaan kijken.
Bij het rondkijken zien we een grafsteen in de tuin. Als ik dat later aan de grote meiden vertel, zijn ze gelijk negatief.
Als huis X niet lukt, denken Kees en ik toch dat dit ook mogelijk een goede stek voor ons is.
En inmiddels heb ik al een idee hoe we het graf ongemoeid kunnen laten. En er een respectvol plekje laten blijven.
Ach ideen genoeg.
We rijden nog even verder een andere afslag in en vinden de rest van het dorp. En de aangegeven camping. De plakaten die zijn opgeplakt betekenen dat er vandaag geen stroom is. Dat weet ons de campinghoudster te vertellen. Dus haar Hospoda is gesloten en ook het toillet kan niet worden gebruikt.
Dus dat wordt plassen in de natuur. Daar is gelukkig meer dan genoeg van.
En inmiddels wordt het hoog tijd richting dierentuin te gaan.
wordt vervolgd

[charlie.v]

hoii iedereen,
mooie verhalen he van mijn moeder.
ik heb ook al me voorkeur naar 1 huis maar die zal niet zo veel mee tellen. ik zie het al helemaal zitte een groot 'schuurfeest' maar dan ook letterlijk een schuurfeest. en het zwembad dat me zusje en ik wille hebbe we ook al een plekje voor gevonden,
nog veel plezier met het veder lezen van mijn moeders verhaal
veel groetjes
charlotte

[Freddy2005]

Charlotte waarom was jij niet op de meeting ? Ik heb nog wat tegoed.

[hilde_kees]

We proberen in de directe omgeving nog een hospoda oid te vinden , maar overal de plakaten en gesloten.
Dan maar op weg terug.
Maar het verkeer zit overal tegen en we horen onze magen knorren.
Dus toch maar een dorpje in en we kwamen terecht op een terras van een wielrenners restaurant of zo.
Sarah was ook toe aan iets eetbaars en een echte wc. Dus hebben we na de lekkere koffie eten besteld . Met dierengeluiden ,want de kaart was in het Tsjechisch, en het wat en hoe voldeed niet, maakten we onze keuzes. Wij kozen de aanbevolen items en Sarah iets met kip.
Het duurde eindeloos voor het kwam, maar het was heerlijk. Bij ons aanbevolen menu waren er natuurlijk `Knedlecki` Dit was zeker het wachten waard, hoewel we de dierentuin wel konden vergeten. Dus Sarah was boos. Die stomme huizen ook.
Maar in Nederland hebben we een abonnement op Blijdorp. Dus een nieuwe belofte staat.
Helaas hadden we slecht getimed. En belanden in het drukke woonwerkverkeer rond Jicin. Weer een ervaring rijker. Ook Tsjechie kent files en aso-chauffeurs.
Het laatste stuk naar het pension (Pappillon) was de rust weergekeerd en we konden nog even genieten van onze laatste avond.
We zijn onder de indruk geraakt van de gastvrijheid van Jan en Akkelien,die geen moeite teveel is.
We hebben heel veel forum-leden live ontmoet. En met tabe, Doety en Freddy een echte kennismaking gehad.
En we hebben het eigenlijke doel waarvoor we kwamen, huizen kijken, als prettig ervaren. Astrid en Maurits van Giant hebben ons goed begeleid en dit loopt nog door.
Maar helaas aan alle mooie en goede dingen komt ook een einde.

Dus zaterdagochtend op weg naar huis via Duitse vakantie-vrienden die we jaren niet hebben ontmoet.
Dus na een lekker ontbijt vertrekken alle gasten. Met broodjes mee voor onderweg en uitgezwaaid.

Wij moeten naar Frankenberg in de regio van de Edersee dus gaan we over de Kassel -route. Nou niet alleen in Nederland wordt er aan de wegen gewerkt. Wat een ellende.
Dus `s ochtends rond 9.30 vertrokken stappen we tegen de avond pas binnen bij onze vrienden.`uitgekakt`voelen we ons. Maar ook hier is er hartelijkheid. De warme wafels staan al te wachten.
En we hebben veel bij te praten.
We bewonderen de kleine Bent die na 26 weken zwangerschap werd geboren. En die nu een `boefje`is van een jaar. Wat een kanjer.
En de volgende ochtend gaan we via de toeristische route (Winterberg) weer door. Op aanraden van onze vrienden.
Voor de Kasselroute hebben ze een speciale naam , die me ontschoten is. Het was in ieder geval niet positief.

En dan zijn we weer thuis. Ook niet verkeerd.
De honden zijn helemaal dol en de grote meiden heb ik behoorlijk gemist.
Zij willen vooral weten welk huis het wordt en hun invloed daarop.
En dan begint het opruimen en wassen.
Hoewel dit giga meevalt als je kamperen gewend bent.
En nu plannen maken voor de volgende vakantie en het tweede huis.
En voor een bezoekje aan Jan en Akkelien en misschien Tabe en Doety

einde

Dus een wel vermoeiende week, maar met enkel positieve herinneringen

[kukel]

Dankiewelvoorhetverhaal.

Het was een genot om het te lezen.

Groet en succes toegewenst door Kukel.

[Esthertje]

Het was ontzettend leuk om te lezen en Hilde, jullie zijn hier natuurlijk ook altijd welkom voor een bezoek

[hilde_kees]

Dat bakkie doen staat nog hoor ,Esther


Hilde