[Joss]

Prachtig verteld Mayca en de foto's zijn prachtig. Misschien is het geheel, verhaal en foto's, iets voor het boek waar Char mee bezig is?

[mobydicky]

deze zijn voor jou Mayca
voor deze schitterende verhalen wat heerlijk dat jullie het zo naar jullie zin hebben gehad en dan kan nu het nagenieten beginnen en leuk dat je toch ook tijd heb genomen om ff bij es en de hele fam. langs te gaan.wij zijn daar met de kerst weer ik kan bijna niet wachten

groetjes moby

[mayca]

Dank je wel Moby. Wat heerlijk dat jullie weer met de Kerst langs gaan. Ga genieten van je geweldige dochter, zoon, het kleine mooie en lieve mannetje en niet te vergeten de super sympatieke Lukas.
(voor zo'n man zou ik ook wel naar Tsjechië af willen reizen)

[mayca]

Vrijdag 30 november 2007

Als ik wakker word weet ik meteen dat het vrijdag is, de laatste dag. Ik zou hier nog weken willen blijven, maar dat kan niet. Aan de andere kant ben ik heel dankbaar en blij dat ik deze week heb gehad en enorm heb genoten. Ik heb zeker eruit gehaald wat erin zat.

Ik voel me hier helemaal thuis, gek natuurlijk in iemand anders zijn huis, maar het is echt zo. Ik voel dat het nog heel vroeg is, het schemert nog iets door de ramen en het is heel koud. Rik slaapt ook nog. Het hele huis is stil.

Een goed moment om eruit te gaan en er nog een volle dag van te maken. Beneden por ik het vuur op en leg nieuwe blokken erop. De vlammen laaien op tot een vuur. Lekker zo...ik nestel mezelf op "mijn" plekje van de bank. De kofie pruttelt in de keuken.

Er is heel veel nieuwe sneeuw gevallen, ook de wegen zien er glad uit.
Dat leid ik af aan de auto's die langs rijden, het gaat allemaal wat langzamer.

Met koffie en een peuk geniet ik van de rust, geen vragen, geen t.v., geen.......helemaal niks. Ik vraag me af hoe het komt dat ik me hier zo goed voel, me zo thuis voel. Is het omdat ik vakantie heb? Niets moet, alles mag? Ik voel me zo helemaal op mijn gemak.

Als kind kwam ik veel in Italië, vond het prachtig, later veel in de Belgische Ardennen, geweldig. Ik geniet altijd wel van vakantie's, maar Tsjechië doet me wat en ik kan er niet precies achterkomen wat dat is. Ik mijmer verder en het vuur is uit.

Daar komt Rik aan en schudt zijn hoofd, als hij er toch niet was! Hij rommelt wat in de kachel en ik ga naar boven om een extra trui aan te doen.

Boven kijk ik uit het slaapkamer raam en zie ineens het mooiste wat ik ooit heb gezien. Er staan 5 herten rondom de boom. Ze snuffelen in de sneeuw en bewegen zich prachtig. Ik houd mijn adem in, bang om ze te laten schrikken.

Behoedzaam loop ik naar beneden en roep Rik, ik pak het foto toestel.
Samen kijken we naar dit sprookje. Stil. Ik durf haast geen geluid te maken, bang dat het dan weg is. Ik fotografeer door de ramen heen, maar vergeet in te zoomen. Dan doe ik heel voorzichtig de ramen open, maar ze horen me en kijken om. Ze kijken me met gespitste oren aan en staan roerloos voor enkele seconden. Ik klik en klik.....weg zijn ze.

Ik kan maar niet beseffen wat ik zag. Niemand, behalve Rik en ik hebben ze gezien. Gelukkig heb ik de foto's.

Eenmaal beneden bekijken we de foto's, er is bijna niets op te zien. Had ik nou maar ingezoomd. Maar de blijdschap overheerst en ik sms al mijn vriendinnen, Esther, Char, mijn ouders en schoonmoeder, wat ik heb gezien.

Esther sms't terug *Ja, dat is even andere koek. Tsjechië in de winter. Snap je me nu wat ik hier doe?*
Dat begreep ik al eerder.

Ik blijf opgetogen en laat iedereen die beneden komt de foto's zien en vertel het verhaal. Gelukkig kan Ronald de foto dichterbij halen en dan zien we de herten prachtig in beeld.

Ik weet met welke foto ik de kerstkaarten ga maken. Helaas is de foto een postzegel geworden door het vergroten. Maar toch hebben we het voor elkaar gekregen om er een mooi plaatje van te maken.
Er liggen nu 60 kerstkaarten klaar met de herten, grandioos!! Ronald heeft de foto gekopieerd en ik heb er met Rik samen een mooie kaart van gemaakt.

Samen met Mitchel ga ik boodschappen doen. De weg ziet er gevaarlijk glad uit. We rijden rustig naar de supermarkt om broodjes etc. te halen. Ook voor de terugweg moeten er boodschappen gekocht worden. Weer geen Aromat voor Char. Mitchel laat overal de foto op zijn telefoon zien, maar geen herkenning.

Straks komt Zdenek, uit Praag, zijn bedje halen, dus nemen we genoeg eten mee zodat hij mee kan eten. Heerlijke bollen met jam en chocolade.

Op de terugweg zegt Mitchel dat hij hier best zou kunnen leven. Hij geniet ook en dat terwijl er toch in zijn omgeving angstig werd gekeken naar Tsjechië. Allemaal vooroordelen die voor hem niet meer van toepassing zijn. Ik herken dit gevoel, zoveel mensen kwamen met verhalen over Tsjechië dat ik er serieus over dacht om niet te gaan de eerste keer. Sas zei honderde keren...GAAN!! En toen kwam ik hier op het Tsjechië net en de twijfels vielen weg. Ik reed Tsjechië binnen en ik was verkocht. Zo snel.

Als Mitch en ik terug komen is Zdenek er al. We komen binnen en er klinkt alleen gelach. Het is een vrolijke man met veel verhalen. Het is heel gezellig. We drinken koffie en de lekkere broodjes. Zdenek wil niet mee lunchen, hij moet nog 2 uur terug rijden. Toch blijft hij nog een tijdje plakken. Zdenek heeft een reuze fles Bohemia Sekt meegenomen, voor de oud&nieuw.
S7004195.JPGzdenek.jpg
Ronald, Zdenek met de fles, Rik en Jaimy.

Zdenek is een beroemd basgitarist www.wimpy.cz
Ik had de site thuis al gezien omdat zijn zus het door had gegeven.
Hij belooft om met koninginnendag in Amsterdam te komen spelen.

Als Zdenek weg is gaan we eten en Tim en Mitchel gaan naar Hradec Kralové. Ze moeten nog cadeautje kopen voor familie en vriendinnen. Roy en Jaimy blijven thuis.

Ik ga toch maar wat spullen bij elkaar zoeken. Roy en Jaimy gaan catannen en Rik verdwijnt met de slee en Ronald naar buiten.

Als ik later ga kijken heeft hij een soort iglo gebouwd. Alleen het dak moet er nog op. We blijven een hele tijd buiten, rollen ballen en sleeën. Ik mag er wel weer op van Rik. Mazzel holt heen en weer met de slee mee.

Ik zie iemand de stoep schoonmaken. Volgens mij is het Lidia en ik loop naar haar toe. Het klopt. Lidia spreekt goed Engels en ze vertelt dat ze lerares is op een basis school. Bij haar op school zitten een aantal Nederlandse kinderen, die heel snel en goed Tsjechisch leren. Dat klinkt goed! Ze vertelt dat ze het zo leuk vond dat we de eerste avond meteen mee dansten. Morgen is er weer een disco. Ik vertel haar dat we morgenavond w.s. weer thuis zijn en de disco dus moeten missen. Ze kijkt verbaast. Ze had verwacht dat we langer bleven. Ik zou nog graag een disco mee gemaakt hebben.

Als we weer binnen zijn kletsen we over Rens, wat zou hij het geweldig hebben gevonden om Zdenek te hebben ontmoet. Rens speelde ook bas in een band. Het zou toch geweldig geweest zijn. Rens zou overigens overal van hebben genoten, van de sneeuw, de kinderen, het land en de mensen. De sfeer en het gemoedelijke.

Maar Rens is er niet bij. Ook al denken we allemaal dat hij ons in de gaten houdt, dat hij er in ieder van ons wel bij is, Rens reist met ons mee. Dat voelt goed, ook al missen we hem enorm.

Het wordt later en later. Mitchel en Tim zijn er om zeven uur nog niet. Nu worden we allemaal toch wat onrustig. We krijgen ze ook niet te pakken via de mobiel. Roy blijft nuchter, volgens hem zijn ze gewoon ergens gaan eten. Om half acht komen ze binnen. Ze hebben goed gewinkeld en de weg kwijt en.....! Ze hebben de aromat voor Char gevonden!! We zijn blij dat we ze zien.

We gaan voor de laatste keer eten bij Honsa. Het is erg druk, want het is vrijdagavond. Iedereen zit gezellig bij elkaar, de werkweek zit erop.
We bestellen eten en Honsa zorgt dat er niemand zonder drinken zit. Er worden veel foto's gemaakt, gelachen en onderhandeld. Tim en Mitchel hebben jongelui ontmoet in de stad. Of ze er vanavond met z'n allen naar toe kunnen?

Wat betekent dat? Dat betekent dat de jongelui vroeg in de ochtend thuis komen, dat we dus niet vroeg weg kunnen.....
Ik kan ook geen afscheid nemen, dus ben snel om. Ronald denkt nog even na.

Vier paar ogen kijken ons smekend aan. Ik krijg weer een vaas voorgezet. Wat maakt het uit, dan maar later terug. Hoe laat dan?

Ik beslis dat we om 14.00 uur willen wegrijden. Dan rijden we nog een paar uur in het licht. Ronald knikt en gejoel stijgt op. De jongelui nemen afscheid van het dorp en Honsa. Ronald en ik blijven nog even met Rik. Ook wij hebben moeite met weggaan.

Iedereen zegt ons hartelijk gedag als we weg gaan. Honsa vraagt of ik de disco niet geweldig vond? Ja, de beste die ik ooit heb meegemaakt!!

[jolanda berben]

Nou Mayca, hier zitten we dan midden in de nacht.
Jij met je geweldige verhaal en ik bijna met tranen in m'n ogen omdat je weer naar huis toe moet.
Tsjechie, net als jij kan ik er nog steeds niet precies de vinger op leggen waarom ik dat land meteen in m'n hart sloot, maar het maakt ook niet uit.
Ik hoop dat we er met z'n allen nog heel erg lang van mogen genieten en dat je er telkens weer verslag van doet.
Heel erg bedankt dat ik door jouw verhaal ook weer even daar was.

[char]

Dank je wel, Mayca!!.. Voor de mooie verhalen.... Ik ben zo blij ,dat jullie het naar de zin gehad hebben!!
Deze week, kan niemand jullie meer afpakken.

En Rens was erbij, en veel Forumleden ook!!

Char.

[mayca]

Wat fijn Jolanda, dat je er ook even was. Ik blijf genieten.

[mayca]

char schreef:

Dank je wel, Mayca!!.. Voor de mooie verhalen.... Ik ben zo blij ,dat jullie het naar de zin gehad hebben!!
Deze week, kan niemand jullie meer afpakken.

En Rens was erbij, en veel Forumleden ook!!

Niemand neemt het meer af. Het was geweldig!! Het zit nog helemaal in mijn hoofd.

[Pelhřimov]

Mayca, bedankt dat je ons van jullie belevenissen hebt mee laten genieten.

[Maria]

Fijn dat jullie de gelegenheid gekregen hebben 'terug naar de basis' te gaan. Denk je ook niet dat de herten een groet waren?