[Esthertje]

Hé, weer zo'n heeeeeeeeerlijke dag
En Mayca vertaal 'rode kerk' eens.....

[mayca]

Ja Esther, ik heb hem door...snel toch. Wat een sukkel!!!

[Esthertje]

Nee joh lachen toch. Dat is er eentje om een becherovka op te drinken

[mayca]

Helaas is de Becherovka op, maar ik neem er nog eentje op .
Ik schrijf het zelf neer "De fantastische rode kerk". Trouwens kijk even naar de herten in de achtertuin....echt een sprookje!!

[doniati]

Macyca, het lijkt me zo heerlijk om lekker in de sneeuw te lopen en niet zoals hier in de Nederland in de bagger. Mooi maagdelijke sneeuw. Echt een droom
Knuffel van Gerda

[mayca]

Het was inderdaad een droom Gerda, Bedankt en een knuffel terug.

[Lina]

Weet je wat ik extra leuk vind aan je verhalen Mayca? Het huis wat we afgelopen zomer verkocht hebben stond in deze streek. Dat maakt het lezen nog leuker!

[Riannah]

Leuke foto mayca

[mayca]

Donderdag 29 november 2007

Alles is weer vroeg uit de veren, de oudste gaan natuurlijk op de lange latten. Ronald, Rik en ik gaan naar Esther. We vertrekken rond elf uur naar Javornik. De lucht is zwaar van de sneeuw. Rik zit achterin met zijn slee, want na het bezoek gaan we een goede plek zoeken om te sleeën en misschien nog even naar de grote om te kijken. Roy heeft beloofd dat hij even gaat sms-en als ze er zijn. De weg naar Javornik is mooi, vooral met al die sneeuw. Ineens zie ik het huis aan de rechterkant, in een ander weggetje. Ronald draait om en daar zijn we dan. Ik vind het zo bijzonder om naar Esther te gaan, dit had ik nooit verwacht.

Als Esther de deur opendoet wordt er eerst gezoend, want er zijn een aantal mensen waarvan ik een dikke zoen moet geven en een knuffel. Wat een leuk mens en een prachtig huis. We drinken een bakkie, Kryštof ligt nog lekker te slapen in zijn mooie wandelwagen. We kletsen en roddelen . (nee hoor!) We krijgen nog een bakkie en Esther haalt Kryštof erbij. Wat een mooi en vriendelijk mannetje, maar zoals ik al eerder zei, als je Esther en Lukas in het wild ziet, begrijp je dat meteen. Rik en ik hadden een boek voor hem uitgezocht en hij hielt hem stevig vast. Een boek over tien beren. Vooral Rik kreeg de aandacht van Kryštof.

Natuurlijk mocht hij ook bij mij op schoot en bij Ronald.
S7004027.JPGkrystof.jpg
Ik vind het heel gezellig bij Esther, ze laat ons haar paleisje zien, echt super mooi. Ook krijgen we de nieuwe privé verblijven in aanbouw te zien. Lukas komt naar beneden, wat een ontzettend leuke man. Het verbaast me ineens hoe goed ik hem kan verstaan. Logisch...hij spreekt hartstikke goed Nederlands. Ik zou willen dat ik zo goed Tsjechisch kon.

We maken ook kennis met Albert. Ik kan haast niet geloven dat ik hier zit. Zo bijzonder allemaal. Ik weet niet meer hoe laat we weg gingen. Maakt ook niet uit, het was Beregezellig en ik hoop zeker nog een keertje langs te mogen komen.

Onderweg terug zoeken we een goed plekje om te sleeën. Ik krijg een sms van Roy;*We zitten in Pec Pod Sněžkpou, lache hier. Moet je zien...* We overleggen wat we gaan doen, Ronald vind de lucht er erg "zwaar" uit zien en Pec Pod Sněžkou is zo'n 20 km hier vandaan. Toch zou ik ze graag hebben gezien. Ik sms terug dat hij heel veel foto's moet maken en genieten van deze geweldige dag. *Doen we meissie*, krijg ik terug.

We rijden richting huis en vinden een mooie helling om te sleeën. Rik blijft sleeën en ik ook. Ik word er even op gewezen dat er maar 35 kg. op de slee mag. Rik wijst naar de sticker en indaad, hij heeft helemaal gelijk. Volgens hem weeg ik minstens 100 kilo, dus moet eraf. Jammer, maar helaas...ik moet verder lopen.

Dat bevalt me ook goed, ik krijg het warm van het lopen, mijn wangen zijn rood en ik voel me geweldig. Geweldig omdat alles zo lekker gaat, Rik zich zo vermaakt, de jongelui zo heerlijk lache.., ik hier loop, in Tsjechië, in de sneeuw. Wat is er fijner dan dit. Ik blijf alleen maar glimlachen naar alles en iedereen. Nog 1 dag en dan gaan we weer naar huis. Dus ik wil er alles uithalen wat erin zit.

Rik is drijfnat van het zweten, hij blijft maar heen en weer lopen met de slee. Morgen gaat hij een iglo bouwen, achter het huis van Char. Nu moeten we nog even boodschappen doen, voordat we naar huis gaan. Nog maar een Becherovka en ik koop nog een kalender, maar dan eentje die je neer kan zetten met allemaal dorpjes erop. Als ik nu nog de datum vergeet, weet ik het niet meer.

Als we thuis komen, slaapt Rik. Ronald draagt hem naar binnen en ik maak de kachel aan. Als Rik wakker wordt wil hij toch wel douchen. Na het douchen eten en "Pinkeltje.." en dan slapen. Als een blok valt hij in slaap.

Tim, Jaimy, Roy en Mitchel komen rond negen uur terug. Ze hebben genoten. Zelfs Tim is beneden gekomen, vraag niet hoe..., maar het is hem gelukt. Ze hebben heel veel lol gehad en zijn helemaal op. Ze verdwijnen naar bed. Ronald gaat even daarna en ik blijf nog even naar het gevecht van de vlammetjes in de kachel kijken en naar buiten waar de verse sneeuw alweer naar beneden dwarrelt. Niemand gelooft dit, denk ik nog. Alles is zo mooi en stil. Ik weet dan nog niet dat ik de volgende morgen echt een sprookje zal zien....

[mariella]

Wat zie je dan morgenochtend??? Kom kom, vertel!