[Noelle]

Deze heb ik inderdaad gekocht voor deze vakantie, echter dacht ik dat het maar een klein stukje was naar het kasteel, en dat is het ook, alleen een heel steil klein stukje
Dus ik had ze niet bij me dit keer....

[RoJo]

Wat een leuk verhaal. We kijken uit naar jullie verdere "avonturen".

[Noelle]

Mijn schoonzusje had aangegeven naar de brouwerij te willen. Geen probleem, wij drinken dan wel geen bier maar vind het best eens leuk om te zien zo'n brouwerij.
Echter is ze niet goed te pas, en geeft helaas pas tegen 12 uur aan dat ze niet weg wil.

Ik baal dar wel een beetje van, maar wij besluiten dan toch maar met z'n 2en ergens heen te gaan.
Het plan is om met de kabelbaan bij Klet omhoog te gaan.
Alleen dan moeten we nog een uur wachten, hij is net weg.
Helaas, een ander keertje dan maar.

Vorig jaar heeft Robert daar in de omgeving een stuk gewandeld naar een ruine toe. Ik was uiteraard geblesseerd en heb een boek zitten lezen bij het stationnetje daar in de buurt.
Hij is er toen niet geweest, want het was te ver wandelen en de schat wilde mij niet zo lang alleen laten.

Nu wil ik de wandeling wel wagen. Ik heb namelijk van die handige wandelstokken gekocht, net nordickwalkingstokken, maar dan net even anders.
We zien wel hoe ver we komen is het motto. Op het bord zijn 2 routes aangegeven, we kiezen uit voorzorg voor de kortste route.
Deze route loopt mooi beschut, met af en toe een leuk uitzicht.
Na enige tijd beginnen we te dalen. Ik ben dan wel erg blij met de stokken, want met hier en daar een wortel o.i.d. in de grond kan ik wel wat extra stabiliteit gebruiken.
Op een gegeven moment wordt het steeds steiler. Ik vind het super dit soort wandelingen, alleen omdat ik erg moet oppassen gaat het niet erg snel. Maarja, we lopen niemand in de weg daar.

Op het moment dat ik ga twijfelen of ik wel zo ver moet lopen zien we ineens de ruine al tussen de bomen door. Ik vraag me af of het me wel gaat lukken om dat eind ook weer omhoog te klimmen, maar ben nu zo dichtbij dat ik het er op waag.
Er zijn nog een paar mensen in de ruine, maar verder is er niemand.
Geweldig vind ik het dat ik het tot zo ver heb gehaald.
Robert struint wat rond daar, en ik zit even uit te puffen op een bankje, en geef mijn knieen de nodige rust. Heerlijk stil is het hier.

Gelukkig blijkt er nog een andere route terug te lopen, en op de kaart en de ervaring van Robert afgaand lijkt die vlakker te zijn. We besluiten dan ook om die route terug te lopen, misschien iets langer, maar vlak is op dit moment prettiger voor mij.
Het was behoorlijk warm en we hadden wat weinig water meegenomen. Dus na een flink eind lopen wordt ik toch wel moe, en heb dorst.
Het laatste stuk valt dan ook nog best tegen, je loopt dan ook pal in de zon.
Heerlijk als je dan eindelijk bij de auto aankomt. Er ligt 2 liter water in de auto en ik gebruik eerst wat om mijn handen te wassen.
Jee wat is dat water warm.
Toch maar een paar slokken nemen.
Even verderop is een winkeltje, dus daar halen we snel wat koud water.

Robert rijdt ons naar huis. Ik ben moe maar voldaan, dat heb ik toch maar weer gered.

's avonds gaan we lekker met z'n 4en eten in Krumlov, bij het italiaantje in het steegje aan de overkant bij het kasteel. (weet de naam niet meer.)

Wat heb ik lekker geslapen die nacht...

[Liesje]

Goh, uit al je (leuke) verhalen maak ik op dat het de eerste en de laatste keer is dat je met je schoonzusje op vakantie gaat.
Het inderdaad balen als je de halve dag verspeelt en iemand dan uiteindelijk niet weg wil. Ik vraag me vaak af bij mensen die het terrein van een vakantieoord niet afkomen waarom ze naar het buitenland gaan.

[Maria]

Vreselijk, rekening moeten houden met anderen, die dat blijkbaar niet met jou doen! Grrrrr.
Noelle, heb jij zulke zwakke knieën?

[Noelle]

Inderdaad, ik ga niet zo snel meer op vakantie met iemand.
Mijn schoonzusje heeft wat problemen, maar die leken over te zijn. Echter met vakantie kwam het er weer uit. Erg vervelend, voor zowel haar als ons.
Ach we zijn zoveel mogelijk positief gebleven en hebben er het beste van gemaakt.
Ook zij heeft erg haar best gedaan, maarja lukt niet altijd zoals je wilt.

En inderdaad, ik mis in 1 knie een kruisband en loop daar al vanaf mijn 17e mee te klooien. De andere knie is ook slecht. Een keer compleet verdraaid, kruisband uitgerekt en ook die is nooit meer helemaal normaal geworden.
zo heb ik eigenlijk bij al mijn gewrichten dat ze te soepel zijn, overstrekken met soms dus vervelende gevolgen. Maar ach, steeds weer je best doen en proberen ze te trainen, dat moet voorzichtig maar we doen ons best

[Liesje]

Ooit op vakantie geweest (in mijn eentje) met een stel dat 24 uur per dag ruzie maakte. Heb halverwege mijn biezen gepakt. Ze snappen tot op de dag van vandaag niet waarom. Gek he!

[Noelle]

Hahaha, en dat ze het dan ook nog niet snappen
Dat was bij ons gelukkig niet het geval, ze had het heel goed door en vond het erg vervelend en deed erg haar best. Maarja iemand die ongelukkig is op haar vakantie en zelf geen kant op kan is ook wel lastig.
We hebben minder kunnen doen dan ik had gehoopt maar verder heb ik me best vermaakt hoor

[Noelle]

Vandaag gaat het dan wel gebeuren. Op naar Ceske Budejovice.
Eerst even het plein laten zien, en even wat drinken, want wederom is het erg warm.

We moeten op tijd bij de brouwerij zijn dus veel tijd hebben we niet.
Als we daar zitten te wachten gebeurt het onvermijdelijke.
een bus met aziaten.
De meest bizarre petjes, hoofddeksels en zonnekleppen komen er langs.
Ze zien er niet uit...
Het duurt even voor onze gids komt, maar dan is hij daar eindelijk. Ach het blijft schattig klinken vind ik een Tsjech die engels spreekt, maar hij is toch vrij moeilijk te verstaan.

We kijken onze ogen uit. Is het niet naar de dingen die er te zien zijn, dan wel naar onze aziatische vrienden en vriendinnen.
We ontdekken een vrouw die de hele tijd met een (boeren) zakdoek voor haar mond loopt. Alsof hier het SARS virus heerst.

Als we in het "koude" deel van de brouwerij komen houd ze het doekje voor haar keel, alsof dat helpt....
We liggen in een deuk, en ondertussen proberen we de gids te volgen.
De gids is overigens ronduit slecht. Hij leest gewoon een verhaaltje voor in het engels, en al snel blijkt datzelfde verhaaltje ook op de aanwezige bordjes te staan. Ach ik vind het rondkijken al leuk en lust toch geen bier dus wat maakt het mij uit hoe het werkt.

Dan mag er bier geproefd worden, en jawel de Aziaten staan vooraan. Robert en ik willen ook proeven, dus we nemen samen een bekertje. Nee zelfs voordat het gedestilleerd wordt is dat spul niet te drinken.


En dan is er een het fatsoen verloren. Een vrouw kruipt achter het tafeltje waar het bier wordt uitgedeeld en neemt de plaats in van de Tsjech die voor ons alleen het bier tapt.
Owwwww ze moet natuurlijk op de foto. De man laat het toe en al snel volgt de rest (want we willen natuurlijk allemaal dezelfde foto).
Ik sta het met verbazing aan te zien en wordt ineens door de tsjech aangesproken. Aan een stuk rateld hij door in het tsjechisch, en ookal probeer ik in het duits of engels aan te geven dat ik er geen woordt van versta, hij rateld gewoon door. Dus praat ik gewoon Nederlands tegen hem.
En het leuke is dat we elkaar volkome begrijpen. Hij verteld me dat het altijd hetzelfde is met di aziaten, en ja dat kennen we natuurlijk over de hele wereld. Altijd en overal foto's van maken en ze kennen geen schaamte of fatsoen lijkt het wel.
Ik bedankt hem in het tsjechisch en zeg gedag. Een enorme grijns verschijnt, tja dat waarderen ze.

Bier....Pivo zoals jullie het noemen...
Ik snap er nog geen snars van, maar het was een leuke rondleiding.

[els van den Heuvel]

leuk om je vakantieverslag te lezen.