[Tabe]

Beruska schreef:

Deze trams zijn namelijk bekend voor een hoge gehalte van Zigeuners dieven ..
ze trams? Die rijden langs de Praagse Burcht, een toeristische route.
Dit is geen vooroordeel, het is een feit.

Feiten en cijfers, Beruska !!
In de trein van Schiphol naar Lelylaan in Amsterdam zit altijd tjokvol met Marokkanen !!! Tja, Marokkanen zijn allemaal tasjesdieven he.

[PuNkEnStEiN]

Trouwens wel handig dat God rassen heeft geschapen, hè? Zo kunnen wij brave Europeanen direkt de criminelen herkennen, ook al zien ze er nog zo netjes uit.

[Corrie]

Dit is het verhaal van Tom en Sabine. Ik heb dit "gepikt" van een ander forum. Ik vond dit zo'n mooi verhaal dat ik het jullie niet wil onthouden.

Frantisek Lizna, pastoor van de onterfden deelt lief en leed met Tsjechische Roma

De Roma-zigeuners vormen de grootste etnische minderheid van Europa, en tegelijk de meest verguisde. De jezuïet Frantisek Lizna, die onder hen leeft, vindt dat er weinig solidariteit is met deze vogelvrijverklaarden.

Malvina was op vierjarige leeftijd een levendig meisje. Ze was het zevende kind in de rij en haar ouders konden niet voor haar instaan. Ze kreeg de diagnose ‘achterlijk’ mee en werd naar de psychiatrie gestuurd. Zo begon een kindertijd van ellendige verblijven in allerlei instellingen, gekenmerkt door fysieke straffen en gedwongen sedatie wanneer ze te energiek was naar de smaak van het personeel. Op haar achttiende werd Malvina ontslagen. Ze was toen geïsoleerd, ongeletterd, en niet in staat om dagelijkse klussen zoals winkelen tot een goed einde te brengen. Daarop werd Malvina ontvoerd en verplicht als prostituee te werken. Het droeve verhaal van Malvina lijkt op dat van vele andere Roma, vaak ‘zigeuners’ genoemd, de grootste minderheid van Europa. De Roma mogen gerust claimen dat zij een universeel geminacht en onterfd volk zijn. De Europese Unie (EU) stelt openlijk dat hun behandeling in bepaalde landen een ‘dringend mensenrechtenprobleem’ vormt. Het Europese Parlement veroordeelde vorig jaar in een resolutie de vooroordelen tegenover Roma, waaronder racistische aanvallen en systematische discriminatie. Malvina komt uit de Tsjechische Republiek, . Roma-kinderen worden daar nog altijd als ‘achterlijk’ gebrandmerkt, hoewel dat vandaag vooral dient om het gescheiden onderwijs te verantwoorden. Malvina’s verhaal legt de vinger op nog een andere wonde: de meeste sekswerkers in Tsjechiës wijdvertakte prostitutie-industrie zijn Roma.

Nadat Malvina uit de handen van haar ontvoerders had kunnen ontkomen, nam ze haar toevlucht tot een opvangtehuis van de kerk. Daar ontmoette ze Frantisek Lizna. Deze 64-jarige Tsjechische jezuïet werd haar vriend en bewindvoerder – die ‘achterlijke’ mensen wettelijk verplicht moeten hebben. Hij liet haar opnieuw medisch testen en zo werd de diagnose uit haar kindertijd ongedaan gemaakt. Vandaag is Malvina weer volledig toerekeningsvatbaar en zelfstandig. De ontmoeting met Lizna veranderde haar leven, vertelt ze. ,,Hij is als een vader voor me.’’ Lizna zelf krijgt veel kritiek van zijn Tsjechische landgenoten. Het anti-Romagevoel is er diep ingeworteld, zelfs bij katholieken. ,,Roma worden als uitschot beschouwd. Ik voel het aan de manier waarop je wordt aangekeken of behandeld.’’ De kritiek bekoelde zijn passie voor de armsten van de armen niet. Integendeel, ze zette Lizna tot nog radicalere keuzes aan: zo nam hij uit solidariteit zelf de Roma-nationaliteit aan.

Ik ontmoet de pater ergens in Moravië in zijn parochiehuis, dat altijd openstaat voor thuislozen. In de chaotische woonkamer ontwaar ik een luchtfoto van de Mirov-gevangenis, waar hij verschillende jaren als aalmoezenier werkzaam was. Daarnaast een beeldje van Ceferino Gimenez Malla, een Roma die tijdens de Spaanse burgeroorlog de marteldood stierf en door Johannes Paulus II zalig werd verklaard. Buiten zijn werk als parochiepastoor geeft Lizna ook ignatiaanse retraites voor religieuzen en leken. Fundamentele christelijke principes schragen zijn inzet en pastoraal werk onder de Roma. ,,Ik zou het evangelie verraden als ik iets anders deed.’’ Hij steekt zijn liefde voor de Roma niet onder stoelen of banken. ,,Mijn werk is geen opoffering, het is een privilege, een geschenk dat ik in vrijheid geef.’’ Ook zijn eigen levensverhaal speelt een rol. Ten tijde van het communisme stond hij geboekstaafd als ‘gevaarlijk’ politiek dissident. Vier jaar zat hij gevangen. In de cel ontmoette hij voor het eerst Roma. Hij was onder de indruk van het feit dat ze bijna allemaal zeer open voor hem als priester stonden. ,,Als ik niet vervolgd was geweest, had ik hen wellicht nooit ontmoet. Misschien zou ik hen op dezelfde manier bekijken als de anderen, die weigeren mensen te aanvaarden die anders zijn. Dat is de erfenis van het communisme.’’

De communisten verboden Lizna zijn priesterlijke taak uit te oefenen. Na de val van het regime in 1990 werd zijn verlangen zich aan de Roma te wijden, gedwarsboomd door hogere kerkelijke orders. De pater koos daarom een dienst als aalmoezenier in de Mirov-gevangenis. Het aantal Roma daar is volgens hem buiten alle proportie. Gestimuleerd door de herinneringen aan zijn eigen gevangenschap – ‘ik weet wat het is zelfs geen postzegel te hebben’ – begon hij schrijfgerief en voedsel uit te delen. Hij hoorde de biecht en doopte gevangenen. Sommigen vroegen hem hun familie te gaan opzoeken. Zo ging hij naar de overbevolkte getto’s waar de meeste Roma huizen. Die worden in de officiële rapporten beschreven als ‘behuizing die niet aan de standaarden voldoet’. Weinig buitenstaanders komen nog maar in de buurt van die afgelegen woonblokken en priesters al helemaal niet. Dat is des te erger, omdat de Roma, ondanks hun gebrek aan religieuze vorming, er een sterk traditioneel godsgeloof op nahouden. ,,Een gave van de Heilige Geest,’’ noemt Lizna dat. Tot zijn verdriet zorgt de gebrekkige katholieke aanwezigheid ervoor dat veel Roma hun toevlucht zoeken tot sekten die hen wel regelmatig opzoeken. De pater begon een evangelisatiecampagne, waarbij hij zelf personen begeleidde en hen de sacramenten gaf. Halverwege de jaren 1990 werd hij aangewezen als diocesaan coördinator voor de pastorale zorg voor de Roma, waardoor hij allerlei gemeenschapsinitiatieven, zoals bedevaarten, kon organiseren.

Lizna is er zich van bewust dat zijn inspanningen en die van een handvol andere priesters tekortschieten. Hij heeft een duidelijke visie op een radicale strategie: ,,De weg voorwaarts voor de kerk is het leven met de Roma te delen, hun de sacramenten te verstrekken en hun cultuur en noden beter te begrijpen.’’ Zijn voortdurende pleidooien bij zijn oversten, zowel de diocesane als die van de orde, om meer geestelijken te sturen, vielen evenwel in dovemansoren. ,,De kerkelijke autoriteiten hebben nu niet meer visie dan vijftien jaar geleden bij de val van het communisme.’’

Als de kerk de Roma niet opzoekt, komen ze niet uit eigen beweging naar haar toe. Zij voelen zich er eenvoudig niet welkom. Een interview in een tijdschrift met een bekende Roma-zangeres spreekt boekdelen: ,,Ze zegt dat ze uiteraard in God gelooft – ze is immers een zigeunerin –, maar ze gaat niet langer naar de kerk, omdat de laatste keer niemand haar de hand wilde drukken om haar de vrede te wensen.’’ Lizna wordt zelf ook als een ‘rare’ priester beschouwd. ,,De meeste katholieken willen niets van mij en mijn ideeën weten.’’ Gezien de negatieve stereotypen waarmee het woord ‘zigeuner’ wordt omgeven, hoeft dat niet te verwonderen. Toch boekt de pater succes in zijn pogingen de mythes en de onwetendheid over de Roma te doorbreken. Hij vertelt het verhaal van een dokteres die een van zijn retraites bijwoonde: ,,Nadien schonk ze me geregeld geld voor mijn werk. Ze schreef me dat ze haar schuld ten opzichte van de Roma-kinderen wilde aflossen. Ten tijde van het communisme was zij namelijk verantwoordelijk voor hun plaatsing in instellingen.’’

De historische onrechtvaardigheden die de Roma ondergingen – vooral de genocide door de nazi’s en de systematische onderdrukking onder de communisten – verklaren in grote mate de enorme sociale problemen waarmee ze kampen. Want hun gemeenschap is onmiskenbaar ernstig in crisis: er is veel huiselijk geweld, echtbreuk en armoede en velen leven van een uitkering of criminele activiteiten. Uit de spiraal van armoede en uitsluiting treden, is uiterst moeilijk. De discriminatie is overal. De kinderen gaan naar minderwaardige gettoscholen of verblijven in instellingen. De werkloosheid is torenhoog: ,,Wanneer Roma telefonisch solliciteren, krijgen ze een onderhoud. Maar vanaf het moment dat ze zich laten zien, krijgen ze te horen dat de job al is benomen.’’ Lizna tracht hen vooral te laten leven als vrije mannen en vrouwen, zoals Malvina, nu een fiere moeder van dertig. Door de deuren van zijn huis te openen voor alle soorten mensen aan de rand, werd de pater ook al meermaals bestolen. Maar er is geen rancune in zijn stem als hij dat vertelt: hij vergeeft de daders en zet zijn deur opnieuw open. Het doet denken aan Les Misérables van Victor Hugo. De bisschop Myriel vergeeft het hoofdpersonage, Jean Valjean, wanneer die zijn zilverwerk steelt, omdat hij weet dat de jongeman anders niet kan overleven. De ultieme wens van Lizna voor de Roma kan worden samengevat in de woorden van Myriel: ,,Jean Valjean, jij behoort niet langer tot het kwade, maar tot het goede. Ik trek je ziel af van de geest van verderf, en geef haar aan God.’’ Zijn niet-aflatende inzet voor de Roma leverde de pater ook lof op. De voormalige president Vaclav Havel gaf hem in 2001 een van ‘s lands meest prestigieuze onderscheidingen voor de mensenrechten. Maar lof of kritiek, het is Lizna om het even. Wat telt, is dat hij er uiteindelijk in slaagt de Roma een plaats te geven in de katholieke kerk, waar hun waardigheid als kinderen Gods wordt gerespecteerd.

Danielle Vella, voormalig medewerkster van de Jesuit Refugee Service, is freelance journaliste.

Bron: Tertio, christelijk opiniieweekblad-februari 2006

[PuNkEnStEiN]

Esthertje schreef:

.....discussies voeren hier op het forum is schijnbaar niet mogelijk ..... Gelijk zie ik een beschuldigend vingertje (en het maakt niet uit van wie of naar wie) dat er gediscrimineerd word.

Je zegt: het maakt niet uit wie, maar tegelijk noem jij de groep met het beschuldigende vingertje als oorzaak dat er niet gediscussieerd kan worden. Kan er volgens jou dan alleen maar gediscussieerd worden als er vrijelijk allerlei discriminerende dingen gezegd mogen worden, zonder dat iemand daar bezwaar tegen maakt?

Ik vind dat men in een discussie eerlijk moet zijn: wie discriminerende dingen wil zeggen, moet dat vooral doen. Maar ik begrijp die verontwaardiging en ontkenning niet als iemand dan zegt dat je discrimineert. Of zijn de mensen zo afgestompt dat ze niet eens meer zien wat ze schrijven?

Esther, je kan toch niet ontkennen dat het discriminerend is om over een hele bevolkingsgroep te beweren dat ze onbetrouwbaar, asociaal, crimineel, lui, vies, dieven, zakkenrollers, fraudeurs, dierenbeulen, beroepswerklozen, oplichters, en weet ik veel wat nog meer zijn, en dat dat ze in het bloed zit? Jawel, dat is discriminerend, zelfs al heb je een (paar) keer iets negatiefs met zigeuners meegemaakt.

Zullen we het ook eens gaan hebben over wat we aan ellende meemaken met onze eigen groepsgenoten? Eens kijken of die er in de praktijk beter vanaf komen... Ik betwijfel het.

[Marcel]

als Punk nu eens een jaartje of 10 in Tsjechie gaat wonen ... in een volkswijk en dan met de tram naar zijn werk toe.
want volgens mij huppel je er een beetje te licht overheen.
hier in nederland hoor ook nog steeds de verhalen van dat een vrouw/meisje aan de voordeur aanbelt en dat vervolgens de mannelijke handlangers via de achtedeur binnen sluipen. 9 van de 10 keer gaat het dan om donkere midden europees uitziende mensen ...
als ik zo de verhalen en ervaringen lees van mensen die in tsjechie wonen of gewoond hebben, dan lees je daar toch een bepaalde angst/vrees uit. lijkt mij dat dat niet voor niets is.
oke, ik heb nooit in tsjechie gewoond, maar mijn gevoel geeft (helaas) de ervaringsverhalen gelijk.

[Marcel]

om weer on-topic te gaan :

bron Prague Daily Monitor

http://www.praguemonitor.com/ctk/?id...s-well-as-Jews

er zijn plannen om een holocaust museum te maken in de synagoge van Pisek, dat "gedeeld" moet worden door de Joen en de Roma's.

NB : wellicht zullen de Roma's ook meer hun best gaan doen om in te "burgeren" als ze meer en meer gevoel krijgen dat ze erbij horen en dan uit zichzelf dat gevoel dan ook weer uitstralen naar andere Roma's en de Tsjechen. in plaats van de visieuze cirkel of neerwaartse spiraal, wordt het dan een rimpel op het water of opwaartse spiraal.

[Gorrit]

Sorry mensen maar ik vind veel van de hier geponeerde stellingen over Roma's wel wat (te) kort door de bocht. Bovendien dragen ze niet echt bij aan verbetering van hun positie.
OK; ze hebben een enorm imagoprobleem en er zal een kern van waarheid inzitten want de criminaliteit binnen deze bevolkingsgroep is onevenredig hoog (ook al heb ik daar geen harde cijfers van).
Zelf heb ik nooit een probleem met Roma's gehad, niet in Praag en ook niet in Trutnov waar veel diefstallen en inbraken door Polen gepleegd worden. Ook onze autoradio en camera hebben nu een Pools baasje, da's bekend. Maar daarmee is nog niet iedere Pool een dief. De enige Roma die ik ken (Samuel) is overigens gewoon een hardwerkende stucadoor.

Wat ik het jammerste vind is dat de discussie volledig afdwaalt van het onderwerp en dat het nu meer een wedstrijd is geworden wie het laatste woord krijgt.

Ik zou graag zien dat de discriminerende en verwijtende posts hier uitgekieperd worden en dat we verder praten over de inhoud.

[Marcel]

zullen we Gorrit Aspirant Filisoof gaan noemen ??

[Corrie]

Gorrit, je bent een man naar mijn hart, trouwens Punk ook hoor!!!

[spiderman]

Als Nederlander met een Surinaamse achtergrond en uiterlijk ben ik bekend met het fenomeen vooroordelen, discriminatie en racisme. Er zijn reageerders in dit topic die zich minimaal bezondigen aan het hebben van vooroordelen. Vooroordelen zijn veelal gebaseerd op onwaarheden en of een negatieve ervaring. Dit soort vooroordelen worden gevaarlijk wanneer de vooroordelen als feiten worden neergezet.
Zij die ooit slachtoffer zijn geweest van een crimineel feit oid hebben bijvoorbeeld geen idee wat voor een impact het heeft om slachtoffer te zijn van vooroordelen, discriminatie of racisme of alledrie at the same time. Feit is dat ik persoonlijk doordat ik slachtoffer werd van vooroordelen e.d zelf vooroordelen ging ontwikkelen naar diegene die vooroordelen had richting mij. De houding van de Roma's richting de "discriminator" valt hierdoor al gedeeltelijk te verklaren. Ze weten wie ze moeten aanpakken. Ik weet nog de 1e keer dat iemand tegen mij zei dat ik moest oprotten naar mijn eigen land. Of die keer dat een meisje op de lagere school tegen mij zei dat ze niet met mij mocht spelen van haar vader omdat ik bruin ben. Later heb ik ook wel meegemaakt dat ik naar een uitgaansgelegenheid ging en de lokale kaaskoppen zich hardop afvroegen of er een uitbraak uit Artis was en of iedereen wel een verblijfsvergunning bij zich had. Gelukkig heb ik later ingezien dat dit soort figuren zelf slachtoffer zijn van de indoctrinatie van hun ouders en of omgeving en vaak ook nog laag op de sociaal-maatschappelijke ladder vertoeven. Zo is de cirkel rond..


Hoe beter de mensen opgeleid zijn, hoe minder racisme je zal tegenkomen.

Ik ken geen Roma's en ben nog nooit lastiggevallen door ze. Misschien komt dat omdat zij weten dat ik weet wat zij ook weten.