[Lina]

Maar goed dat hij ondertussen geen bier in zijn handen had.
Leuk verhaal Mayca!

[mayca]

Inderdaad, hij had geen bier in zijn handen, hij had er wel genoeg op....waarvoor hij niet kon betalen. Dat heeft nog een hele tijd geduurd. De ober ging niet bij hem vandaan. Uiteindelijk heeft iemand anders voor hem betaald. We zaten echt vol spanning te kijken hoe het werd opgelost, maar het kwam uiteindelijk toch allemaal goed.

[mayca]

Toen ik met de oudste kinderen naar Praag ging, namen we de trein. De treinreis zou ongeveer 3 uur duren. Het maakte mij niet uit, als ik maar in Praag kwam en we zouden onderweg genieten van het uitzicht. Toen we moesten overstappen in Veseli n. Lužnici zagen we de trein naar Praag al klaarstaan, een grote trein met een gangpad aan de zijkant. Er was weinig plek, toen we de trein in gingen. Alleen in een coupe waar normaal zieken of lichamelijk gehandicapten vervoerd konden worden, was nog ruimte. We mochten van de conducteur daar plaatsnemen, Er was maar 1 bank en in de hoek aan het raam zat een man die al aan het bier zat, precies mijn "merk" Gambrinus. We zeiden elkaar gedag en zochten een plekje. De kinderen gingen op hun tassen zitten en naast de man. Ik bleef in het gangpad om de omgeving te kunnen zien.

Na enige tijd raakte we aan de praat met de man, die zijn Gambrines graag wilde delen met ons. Voor mij was het toch iets te vroeg. (11.00 uur). De "treinman", zoals we hem later noemde, kon redelijk goed engels spreken en wij zaten druk te bladeren in ons Tsjechische woordenboekje. Het werd heel gezellig in de coupè. Ik nam toch maar een slokje Gambrinus.

Tim filmde de omgeving en ons allemaal, de man wilde ook even filmen en na het terug zien van de film was zijn voorkeur duidelijk het vrouwelijk schoon. De reis vloog om en de man vroeg ons een e-mail adres of msm. We wisselde deze uit. 1 Halte voor Praag ging hij er uit, hij was Thuis! We zeiden elkaar gedag en hij bleef nog een tijdje op het perron staan zwaaien.

En weg was hij. We genoten die dag van Praag, de stad die hij zo goed kent en zo vaak bezoekt.

Eenmaal thuis in Amsterdam hadden we het nog over onze "treinman", helaas was Tim het papiertje kwijt geraakt waar zijn e-mail op stond.
En ja hoor, ineens een e-mail met prachtige foto's van Praag van Josef. Zo heet hij dus. Dagelijks krijgen we foto's van hem, van zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen en heel veel mooie foto's van Praag. Omdat hij inmiddels weet dat ik op Tsjechische les zit, schrijft hij vaak iets in het Tsjechisch en daarna in het Engels. Of hij vraagt iets in het Tsjechisch en wil dan dat ik antwoord in het Tsjechisch. Hij houd het gelukkig wel simpel voor me.

Ik vind het geweldig dat een ontmoeting in de trein, tot zoiets kan leiden. Ook zijn vrouw Eva reageert op mijn mail.
Misschien is dit verhaal voor andere mensen niet zo bijzonder, maar voor mij wel. Ik heb het gevoel er een vriend bij te hebben.

Deze ontmoeting en ook "de bloemenman" en de "vogeltjesdans" heb ik al eens opgeschreven bij mooie verhalen, maar omdat er toch heel wat nieuwe mensen zijn leek het me toch leuk om ze hier bij te zetten.

[C.Berendse]

Het zijn inderdaad leuke verhalen Mayca. Meestal wissel je adressen uit en raakt het in het slop, leuk dat er dan toch op zo'n spontane manier "pen" vrienden ontstaan. Nou ja nu heet dat natuurlijk mail.

[Lina]

Hoe een "gewone" ontmoeting bijzonder kan worden. Ik ben niet nieuw en ken de verhalen, maar het is leuk om ze nog een keer te lezen.

[Riannah]

wat een leuk verhaal!
ondanks de taalbarrière (misschien nu niet zo erg meer) heb je dan nog contact! super

[noekie14]

het was volgens mij juli 2004 en we gingen voor het eerst naar tsjechie. we zaten in de buurt van beroun en we zouden naar een of andere burcht gaan waar een markt was. de eigenaar van ons huisje had gezegd hoe we moesten rijden, maar natuurlijk gingen we verkeerd. dan komt er een tsjechische auto naast die van ons en die vraagt in het duits waar we heen moeten wij zeggen het en hij verteld ons de weg en uiteindelijk zijn we er gekomen.

[mayca]

Juist...dat zijn de mooie ontmoetingen, Noukie!!

[mayca]

De zon schijnt!!

Ik ben zo blij als en kind, ze schijnt!
Ik loop driftig heen en weer met mijn stoel, elk straaltje
wil ik meepikken.
Na dagen regen, maakt het me niet meer uit waar ik zit,
als ik maar in de zon zit.
Ik pak mijn boek en verplaats me naar de plek naast me.
Na een half uurtje lezen val ik in slaap en word weer wakker van een ronkende auto.

Ik zit duidelijk verkeerd, midden op de plek van de nieuwe buren.
De vrouw stapt monter uit en gebaart dat ik mag blijven zitten.
Maar het voelt niet meer zo lekker.
Ik schuif naar voren, de schaduw in.

Vanuit mijn nieuwe positie gluur ik over de rand van mijn boek.
Wat gebeurt hier?
De vrouw en een man, op leeftijd, verkennen het terrein. Een jonge man komt de auto uit en kijkt verveeld om zich heen.

Of de vader en moeder brengen hun kind op zijn vakantie bestemming..
Of de zoon brengt zijn vader en moeder op hun vakantiebestemming.

Het wordt snel duidelijk. De zoon pakt een stoel en gaat zitten, terwijl pa en ma (denk ik) een tent tevoorschijn halen. Een heel
klein tentje. Ik begin weer te twijfelen, maar de jongen blijft zitten
en valt in slaap.
Pa en ma maken het gezellig. Een tafeltje, een kleedje, mandje met fruit. De jongen snurkt door.
Er wordt een waslijntje gespannen tussen de bomen voor onze tent.
De vrouw steekt haar duim op of het goed is.
Natuurlijk is het goed, ik geniet van deze vrouw.
De boel staat en de vrouw duikt het water in en joelt. Ik kijk en
zie de buurman met een groot glas bier aan de kant ziten. Tikt tegen zijn voorhoofd. Ik lach en schut "nee"! Dit is genieten.

De jongen rijdt de auto een stukje naar achteren en gaat slapen op de achterbank.

's morgens word ik wakker van het gegiebel van de vrouw. Daar gaat ze, om acht uur in de morgen, alleen zwemmend door het meer.
De auto is weg. Ik bedenk me geen minuut en trek mijn badpak aan. Deze vrouw was voor mij heel bijzonder, ze ging iedere morgen zwemmen en riep me dan....we konden geen woord wisselen, maar het maakte niets uit. Kleine gebaren of oogcontact was genoeg om te begrijpen wat we bedoelden. We hadden heel veel gemeen.
__________________________________________________ ___
Kijk niet veelbetekenend.....maar beteken veel!

[Corrie]

Weer een leuk echt "Mayca" verhaal, dank je wel!!