[Corrie]

Pracht verhaal Spook!!!
Daar krijg ook ik tranen van in mijn ogen!!

[spookycat]

Ja Corrie stom he maar het voelt zo goed ook al moeten we een omweg maken doordat we mischien ergens anders kamperen maar daar willen we honing kopen

[Keesi]

Mooie ervaring, Spookje!
Ik kreeg ook tranen in de ogen.

[spookycat]

Op de camping in Lodin hebben we ook zo iets bezonders,het is een dorpje van niks,een paar huizen,1 winkeltje,1hospoda
We stonden er een paar dagen en het juffie van de winkel had ons broodjes elke dag al achter de toonbank gelegd klaar om mee te nemen
De hospodabaas vertelde ons;bestel vandaag en ik maak het morge voor je klaar ook iets europees,hij sprak ook perfekt duits,niet dat het moet maar is wel makkelijk

[Rijk&]

twee jaar geleden sliep ik uit nood geboren in een hotelletje, één nacht, maar wel een onvergetelijke; In het restaurant kon ik nog net een snelle hap doen, maar ze hoopte dat ik het niet erg vond de zaal moest heel snel klaargemaakt worden voor een bruiloft, natuurlijk niet. in gedachte zag ik mijn welverdiende nachtrust in rook opgaan. Terwijl ik aan de bar een cognac dronk, stroomde de eerste gasten binnen, kort daarna een stralend stel; Bruid en Bruidegom. Ook zei namen plaats aan de bar en kregen twee koffie... Ik over enthousiaste Hollander moest natuurlijk in mijn beste Duits het jonge stel toch geluk wensen, wat blijkt de bruid is een Nederlandse en net als ik uit 't Gooi.(dialect Verloochen je niet) van het één komt het ander er wordt van me verwacht, dat ik meefeest.

Hartstikke gezellig, Tsjechische muzikanten die 'aan de voet van de ouwe wester' , 'daar was laatst een meisje loos....' spelen, Zingen kan ik alleen als er goed geolied is maar dat is die avond best gegaan, overigens heb ik het niet al te laat gemaakt, want mijn collega zou ochtends tegen 06u me oppikken.

Dus ik nam afscheid en bedankte in Nederlands en Duits het Bruidspaar, met de mededeling als jullie in het Zeeuwse komen zorg ik voor een bruidsontbijt. Yolanda, wist wat ik bedoelde en schoot heel erg in de lach...

Maar nu het gewoon doen....

vorige week, ik was net thuis uit mijn werk als er aan deur gebeld wordt, en wat denk je.....Ze zei gewoon doen, daar stond Yolanda, met man en een 'wolk' van een baby.... Nou ik kan je verzekeren het was oergezellig, en dat bruisend bruidsontbijt op bed, dat heeft gesmaakt. Voor herhaling vatbaar... zei ze...Alleen graag met dezelfde man! 's Middags moesten ze weg, familie bezoek. hun adres gekregen en een afspraak om er van de zomer een keer lekker te komen eten.......

'Gewoon doen'

[spookycat]

He Rijk,prachtig joh

[Liesje]

Een jaar of zes geleden begin juni. We houden vakantie in eigen land. Da's het mooie van Tsjechië, je bent 10 minuten onderweg en er al helemaal uit.

We rijden vlak langs de Oostenrijkse grens. F rijdt, ik lees de kaart. Zie een vaag streepje zo vanaf het gehucht waar we zijn recht naar de grens. Dat wil ik zien! We draaien de zandweg op. Na een kilometer worden we staande gehouden door een grenswachter. Onderzoekt een minuut of tien de autopapieren, paspoorten, auto en ons. Ik moet - had nog geen verblijfsvergunning - middels het tonen van mijn creditcard en baar geld bewijzen dat ik voor mezelf kan zorgen. Alles wordt gedocumenteerd in een notieblok. Uiteindelijk mogen we door.

De grens, die ca een kilometer verder ligt, wordt aangegeven door een paal die in bezit was genomen door een bijenvolk, een roestige slagboom en een scheefhangend bordje met de naam Europaplein. Een vijftigtal meter Oostenrijk in een verlepte meiboom met een spandoek: Eén Europa!

Op de terugweg. Ik zeg tegen F. doe je gordel om, die vent gaat ons weer aanhouden... en ja hoor. Het hele festijn in omgekeerde volgorde. Wat hebben wij moeite niet in lachen uit te barsten.

Wij stellen ons voor dat de man 's avonds moe van het harde werken thuis komt en tot zijn vrouw zegt: "Schat, ik had vandaag er bijna twee te pakken!"

Waarschijnlijk zijn laatste heldendaad voor Tsjechië ten prooi viel aan het verfoeide Westen.

[Jeleuw]

Rijk en Spooky, super verhalen!
Wat Spooky betreft; wat mooi dat je een heel dorp zó blij kunt maken, da's toch geweldig!?

[mayca]

De laatste avond in Tsjechië, we hebben de boel zoveel mogelijk ingepakt. De gasfles is leeg en we besluiten uit eten te gaan.

We stappen het restaurant binnen en het is gezellig druk. Recht tegenover de deur staat een grote tafel met allemaal grote glazen bier, met daarachter hun eigenaars. Achterin zitten drie mannen fanatiek een kaartspel te doen.

We zoeken een plekje en krijgen vrij snel de kaart. Het duurt even voordat we de kaart hebben ontcijferd, maar we hebben even de tijd. Eerst een lekker biertje. De mannen aan de grote tafel heffen een lied aan en worden iets te luidruchtig, want daar komt de eigenaar. Hij maant ze tot stilte, in ieder geval, zo zie ik het. En inderdaad, ze stoppen met zingen. Maar niet voor lang, daar gaan ze weer ......en daar komt de eigenaar weer. Wij moeten er wel om lachen, het is in ieder geval geen suffe boel, ik voel me er wel lekker.

Ons eten komt en ziet er heerlijk uit, we bedanken de man en ondertussen gaan de mannen aan de grote tafel er ook nog bij staan om hun lied wat kracht bij te zetten. Daar komt de eigenaar weer en maakt een verontschuldigend gebaar naar ons. Maar wij lachen en maken duidelijk dat wij het in ieder geval niet erg vinden.

Een van de mannen staat op om naar de w.c. te gaan, zijn motoriek is niet meer zo denderend, dus mijn dochter schuift iets opzij, zodat hij er makkelijker langs kan. Maar hij stopt bij onze tafel, zegt iets in het Tsjechies en begint ook hier een "prachtig" lied. Het enige wat ik kan verstaan is Moravië. Ik nam dus aan dat hij daar vandaan kwam.
De eigenaar houdt de boel op een klein afstandje in de gaten. De man begint een gesprek, maar ik onderbreek hem en vertel hem, in mijn beste Tsjechisch:"Ik kom uit Holland". Hij herhaalt "Holland" en ik denk nog, nu komt het, Amsterdam, tulpen, klompen molens, maar nee, niets van dat alles.

Hij begint, tot grote verbazing van zowel zijn vrienden als ons, tatatatatatata, jawel de vogeltjesdans. Mijn dochter fluistert nog snel:"Niet doen hoor Ma!", als hij probeert mij te verleiden om mee te doen. Maar dat gaat zelfs mij te ver, ik heb me altijd verbaasd over al die Nederlanders die overal de Vogeltjesdans doen. Toch is deze vogeltjesdans wel charmant en hij maakt de gebaren er ook bij, soms even steun zoekend aan de tafel. Zo, hij is klaar en maakt een korte buiging. We kunnen niet anders dan klappen en de eigenaar loopt hoofdschuddend weg.

[HeiDi]

hahah wat een geweldig verhaal !!!!