![]() |
|
|
#133 |
|
Het is al jaren geleden.
We staan op een Tsjechische camping. Zo in de avond haal ik een lekker tappie uit de kroeg op de camping. Dan zit ik op mijn stoeltje en mijmer over de dag achter me en bekijk met een glimlach de activiteiten op de camping. De camping is rustig. De avond is warm en zwoel van de nacht die komen gaat. Het begint te schemeren en er komt nog een auto met caravan aan, die gaat zich rustig ergens te installeren. Ik loop naar de kroeg en haal nog een tappie. Finito zegt de baas en ik zeg oke, het glas zet ik morgen wel bij je neer. De kroeg gaat dicht en ik neem plaats op mijn stoeltje en bekijk het veld. Loom, heerlijk loom. De "nieuwe nederlander" zie ik naar de kroeg lopen, ik hoor een vloek. Tja de tent is net dicht. Hij loopt langs me heen en ik vraag of hij een biertje wil. Nou graag. Ik pak een halve liter voor hem. We proosten en raken aan de praat over alles en nog wat. We drinken lekkere biertjes in de donkere warme nacht. Laat duiken we het bed in. Het was heel gezellig om zo te kletsen met een volstrekt onbekend iemand. De volgende dag is de caravan alweer verdwenen. Tevreden denk ik terug aan die warme avond. |
|
|
|
|
|
|
#137 |
|
appelmoes
Mijn vriend en vriendin trouwden in 1975.
Niets bijzonders, vele mensen trouwen. Afijn, het stel is net getrouwd en zij maakt de appelmoes klaar en schept wat op een bord voor hem. Mijn moeder maakt het beter klaar, zegt hij, en schuift het terzijde. Na wat voorlichting over de appelmoesprestaties van zijn moeder wordt het na twee weken weer opnieuw geprobeerd. Smaakt nergens naar, zegt hij, en schuift de appelmoes terzijde. De echtgenote witheet. Weer uitgelegd hoe zijn moeder het maakte. Na enige tijd staat de appelmoes weer op tafel volgens receptuur van de schoonmoeder. Hij proeft, schudt afkeurend zijn hoofd en voordat hij wat kan zeggen zit de appelmoes in zijn haar. De stoom komt uit haar oren en ze rent het hele huis door, achter hem aan en maar appelmoes gooiend. De volgende dag heeft de schoonmoeder geholpen om het huis schoon te maken. Appelmoes kwam niet meer op tafel. 1994. We kamperen in Tsjechië in het dorpje Ejpovice aan het meer. Geen luxe daar, wel een klein kotje waar je bier kon drinken en een simpel maaltijdje kon gebruiken. Mijn vriend besteld een stukje vlees, wat groente en appelmoes. Hij neemt een hap van zijn appelmoes en blijft met zijn mond open zitten als het ware versteend zitten en stamelt: Dit is appelmoes van mijn moeder!!!!!!!!!!!!!!!! En zijn gezicht begint ongelofelijk te glimmen. Ik heb zelden een echtgenote zo plots stil zien vallen. |
|
|
|
|