[Fera]

Wat een hartverwarmende topic is dit. Met een grote glimlach op mijn gezicht heb ik alle berichtjes gelezen. Ik ben heel blij dat jullie dit met iedereen hebben willen delen.

Dank je wel.

Fera

[Maria]

Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,

ik zou je
nooit

anders dan
anders willen.

- Hans Andreus

[mayca]

Zo Maria, dat is een mooi gedicht!! Prachtig!!

Vrijdagmorgen komt Ria binnen, ze geeft me een hand en wenst me een goedemorgen. Ria heeft het liefste gezicht met de mooiste ogen die ik ooit heb gezien. Ze kijkt me aan en vraagt of ze even bij ons mag zitten.

Natuurlijk mag dat....vinden we gezellig! Ria zit op haar praatstoel, ze verteld over haar moeder, die is overleden. Nog niet zo lang geleden...haar mooie, zachte ogen vullen zich met tranen. We zijn stil en luisteren......

Haar begeleidster kijkt even om een hoekje en kijkt vragend naar mij...ik knik, het is goed...ze kan haar verhaal kwijt. Greetje houdt haar hoofd schuin en luistert aandachtig. Zelfs Co'tje is stil, dat wil wat zeggen.

Als Ria haar koffie op heeft, geeft ze ons allemaal een hand en gaat weer terug naar haar eigen groep. Bij ons is het nog een tijdje stil.

Na een paar uur komt ze terug met een kaart voor Bram, met haar naam erop. We bewonderen hem allemaal en ik bedankt haar met een stevige knuffel. Ik beloof haar dat de kaart vandaag nog op de bus gaat....ze blijft staan totdat ik het adres heb opgeschreven. Ze zet de kaart bij mijn tas neer, zo kan ik hem niet vergeten. Een paar minuten later is ze weer terug met haar jas aan, das en muts op. Ze wil zelf de kaart naar de brievenbus brengen, met mij. Ze zegt het niet, maar.....
Hoe vaak wordt er iets beloofd en niet gedaan?
Hoe vaak hoort ze:"...even wachten..."?
Hoe vaak hoort ze:"...ik kom zo bij je.."?
Hoe vaak beloven mensen te komen en komen nooit?

Nee, Ria neemt het zekere voor het onzekere.......en samen brengen we de kaart weg. Als de brief in de brievenbus glijdt, loopt ze glunderend mee terug!

Dinsdagmorgen sta ik even bij Ria op de groep. Jolanda is al binnen en
bewonderd het kunstwerk van Josephine, het zusje van Bram. Ik lees de kaart voor de zoveelste keer voor. Ze wrijft in haar handen en lacht hardop. Ria komt kijken en vraagt of de kaart ook voor haar is. "Ja, natuurlijk is hij ook voor jouw". Samen hangen ze hem op het prikbord. Anke komt als een "donderwolk" binnen en klaart helemaal op als ze de kaart ziet. Een kaart voor hen alleen. Trots worden de kunstwerkjes aan iedereen laten zien. Dit is mooi.....ze hebben iets voor iemand gedaan, iets om trots op te zijn.

Wat het Tsjechië net allemaal kan losmaken!

[Lina]

Een heel mooi gedicht Maria, en er zit een grote kern van waarheid in. Met alle respect voor zijn persoonlijkheid, maar tegenwoordig wens ik dagelijks dat Bram anders was, want soms hebben we het gevoel dat zijn leventje zo weinig inhoud heeft. Voor de zoveelste keer in een status, totaal niet wetend wat er om hem heen gebeurd, de ene aanval na de andere. Maar we troosten ons met de gedachte dat Bram vast weer een betere tijd krijgt, Bram gewoon Bram weer is, want dan is hij zó anders...

[Lina]

Ik heb de kaart ontvangen Mayca, bedankt! Hij hangt inmiddels bij de andere kaarten en zo af en toe zit Bram er voor. Wat leuk om te horen dat ze de tekening en de kaart van Bram/Joos leuk vonden! Een speciale kaart voor speciale mensen! Jaja, en dat zomaar via dit forum. Deze week kreeg ik ook een enorme envelop van Jeanne (Pelhrimov) met allerlei tips voor Bram zijn vakantieweek in Tsjechië. Tof!
Ik hoop dat Bram in mei weer voldoende is opgeknapt voor zijn weekje uit.

[Corrie]

Hé, wat is het toch genieten deze verhalen van jullie allemaal!!
Ik voel me helemaal blij worden als ik dit lees, ondanks alle problemen die hier toch zeker achter zitten.

[Lina]

Bedankt voor de nieuwe reeks kaarten Mayca! Jip & Janneke hebben ook erg hun best gedaan! Op maandag zwem ik altijd met Bram op het KDC en heb op de groep gevraagd of ze ook eens een kaart voor jullie konden maken. Ze vonden het een leuk idee, let wel, dan spreek ik hier over de leiding, want het niveau op Bram zijn groep is rond 1 jaar. Aangezien ze het erg druk hebben (lees onderbezet zijn), kan het dus wel even duren denk ik. Bram was vanmorgen aardig te pas, het lijkt de goede kant op te gaan. We zijn de medicatie aan het wijzigen, laten we hopen dat dat helpt, hij zit al zo lang in een dip. En voor we het weten is het mei, het zou jammer zijn dat zijn jaarlijkse Tsjechiëtrip is het water zou vallen. Ohja, even voor Jeanne, bedankt voor de sticker met het , Bram krijgt een nieuwe rolstoel en ik weet dus al waar ik het ga plakken. Als er nog eens leden zijn die een rolstoel tegen komen met een heel leuk ventje erin en achterop een I Tsjechië.net sticker, DAT IS BRAM!

[mayca]

Ik hoop zo dat de medicijnverandering zal aanslaan Lina, dat hij gewoon naar Tsjechië kan in mei, dat zou toch prachtig zijn.

[jolanda berben]

Hoogstwaarschijnlijk mag ik dit eigenlijk hier niet schrijven, maar het is iets wat ik al dagen voel.
Dit topic heeft mij heel erg geraakt, net zoals het anderen geraakt heeft blijkbaar.
Nu is er hier op het forum de laatste tijd nogal wat gebeurd.
Wat precies weet ik niet maar als we dit topic nou allemaal nog eens doorlezen, misschien dat we dan inzien dat het gedoe hier eigenlijk allemaal om niets gaat.
Er zijn mensen die al gelukkig worden als ze 'n kaartje krijgen, mensen die gelukkig worden als er 'n verhaaltje verteld wordt of voorgelezen, en wat doen wij, diegene die het meeste verstand moeten hebben, ons druk maken om niets.

Twee maanden geleden, toen ik vertelde over mijn maatje.
Die inmiddels zoveel voor me betekende.
Hij had tegen me gelogen, had me heel erg veel pijn gedaan, heeft dingen gedaan die hij nooit had mogen doen, en toch heb ik het hem vergeven omdat je dat doet bij mensen die belangrijk zijn voor je.
Natuurlijk mag je kwaad zijn op elkaar, maar dat wil niet zeggen dat je ineens niets meer om elkaar geeft.

Soms vallen er woorden, waar je achteraf spijt van hebt, of er wordt iets gezegd tegen elkaar wat vreselijk veel pijn doet, maar als je echt iets om elkaar geeft, dan probeer je het op te lossen.
Ik krijg die kans niet bij mijn maatje, omdat ik geen kontakt meer met hem mag, heb.
Maar ondanks wat hij mij heeft aan gedaan, zal ik er zijn als hij me nodig heeft.

Voor vele is dit forum meer dan alleen maar 'n forum om te lezen over Tsjechie.Het is 'n plek waar je kan lachen, maar ook mag huilen.
Waar je je verhaal mag vertellen als je het even niet meer ziet zitten.
En iedereen luisterde dan, en iedereen stak je 'n hart onder de riem.
Laat dat niet kapot gaan, dat is 'n onenigheid niet waard.

Sorry, ik moest het effe kwijt.

[Pelhřimov]

jolanda berben schreef:

... Voor vele is dit forum meer dan alleen maar 'n forum om te lezen over Tsjechie.Het is 'n plek waar je kan lachen, maar ook mag huilen.
Waar je je verhaal mag vertellen als je het even niet meer ziet zitten.
En iedereen luisterde dan, en iedereen stak je 'n hart onder de riem.
Laat dat niet kapot gaan, dat is 'n onenigheid niet waard.

Sorry, ik moest het effe kwijt.

Heel mooi verwoord Jolanda. Ik ben het volledig met je eens.