[mayca]

"Hoi, wij zitten in Praag", zo begint het sms.je van mijn vriendin.

Een paar weken terug zaten we te kletsen op het werk en ze vertelde dat ze er een paar dagen uit wilde. Ze heeft het verdient.
Allerlei plaatsen kwamen voorbij, Berlijn, Londen, Milaan, Parijs etc.
Ik raadde natuurlijk Praag aan en nam de volgende dag mijn bibliotheek met Tsjechische en Praagse boeken mee. Ze bladert ze door en de keuze is gemaakt.

"Wij zitten in Praag en de dagen zijn te kort en de stad is te mooi!" "We komen ogen tekort!". "Er is geen sneeuw, maar soms komen er auto's langs rijden met een stapel sneeuw op hun dak".
Ik zie ze lopen en genieten, moet me inhouden om niet meteen terug te sms.en.

"Vandaag gaan we naar Terezín, Natuurlijk moet je daar heen als je zo dichtbij zit". Ik lees het nieuwe berichtje en ben nieuwsgierig hoe ze het ervaren.

Donderdag komen ze terug en krijg ik mijn bibliotheek net op tijd terug om zelf te gaan. Ik heb de kriebels, ben zenuwachtig en "wiebelig".
Het komt heel dichtbij en besef ineens dat ik misschien echt naar Tsjechië ga.

Het is gek, dit heb ik nog nooit echt verteld, maar de dag na het overlijden van Rens zat ik op een picknick tafel, foto's te kijken op het fototoestel. Het was zeven uur in de morgen. Achter mij kwam een vrouw staan en ik zei tegen haar;"Nooit ga ik meer naar Tsjechië en ook niet meer naar les". "Nee", antwoorde de voor mij onbekende vrouw, "Natuurlijk niet!"
Ik gedroeg me als een klein kind dat niet meer op schoolreis wilde en ook niet meer naar school.

Het gevoel wordt gaandeweg anders en ik ga gewoon naar Tsjechische les, ook omdat er zulke leuke mensen op zitten en niet op de laaste plaats voor juf. Dana.

En dan nu misschien naar Tsjechië. Ik ben zo blij met deze kans, kan het nog steeds niet geloven, maar nu het dichterbij komt, maakt het me onrustig.

Waarom??

Ik weet het niet, misschien toch het teruggaan.....met z'n allen...behalve..?
Misschien bang dat er nog iets gebeurd?
Zoals ik al ergens anders schreef, ik ben wiebelig, onzeker...... misschien wel hierdoor.

Mijn telefoon "piept".
"We hebben in Praag een tas voor je gekocht, een tas met Praha erop, volgens mij wordt je daar wel vrolijk van".

Natuurlijk word ik hier vrolijk van.
Ik ga haar terug sms.en en ga dan op zoek naar winterbanden.

[Corrie]

:snik:

[Margret]

he mayca

hartstikke goed joh, gewoon de boel de boel laten en afwachten wat er op je afkomt
het komt vanzelf, gun je zelf de tijd !

groetjes
margret

[Ruud en Esther]

Ik kan me je 'kriebels' wel voorstellen Mayca. Ik duim voor je!
Onwijs van Char dat hij jullie zijn huis aanbied.

[Esthertje]

Hoe krijg je het toch voor elkaar, daar ga ik weer .....
Tuurlijk is het eng, tuurlijk is het raar, tuurlijk wilde je eerst niet en nu misschien wel, of toch niet, of jawel en tuurlijk gaat Rens met jullie mee (al is het in jullie hart) Lieverd, het komt allemaal goed

[Maria]

Hou je taai Mayca, en wil niet te snel! Laat je emoties de vrije loop (daar ben je bang voor denk ik, en zeker dat dit je in Tsjechie overkomt, let go! wij reizen met je mee).

[PuNkEnStEiN]

Jullie gaan daar gewoon een onwijs mooie tijd hebben. You'll see...

[jolanda berben]

Mayca, Rens is er gewoon bij hoor, en dacht je nou echt dat hij niet zou willen dat je gewoon lekker gaat genieten daar?
Jullie hebben het verdiend en jullie mogen ook genieten, daar is helemaal niets mis mee.

[mayca]

Wat zijn jullie toch allemaal lieverds.
Ik snap mezelf op het moment ook niet zo goed. Ineens bekruipt me het gevoel dat het niet "goed" is dat we gaan. Ineens zie ik allerlei obstakels. Ineens zo onzeker over hoe ik de dingen doe.

Natuurlijk houd ik hierover mijn mond thuis dicht. Want zo ben ik helemaal niet, ik trek altijd de kar en de mensen mee, soms in de meest (leuke) belachelijke situaties. Ik laat me niet zo snel op de kop zitten.
Ik denk dat Maria wel gelijk heeft, bang voor emoties die omhoog komen. Dat laat ik niet snel toe, maar nu merk ik dat ik daar steeds meer moeite mee krijg. Alles en iedereen ontroerd me op het moment, al snel staan de tranen tot aan mijn keel.
Ach, het komt zeker goed en ik ben oh zo dankbaar en blij met het aanbod van Char, ik wil absoluut niet ondankbaar overkomen, want dat is het niet. Het ligt gewoon aan mij en ik zorg ervoor dat het snel weer overwaait, want ik weet zeker dat we gaan genieten en dat het mag.

[Corrie]

Laat het maar gewoon gebeuren hoor Mayca, om met Esther te spreken, het komt allemaal goed!!!