[Tabe]

mayca schreef:

........., ik was vanmorgen ineens zo bang dat het alleen voor mij een mooi verhaal was. ....!

Zo'n verhaal moet je nooit voor jezelf alleen houden.

[mayca]

Dank jullie

[Sas]

Inderdaad een heel mooi en vertederend verhaal.

[Esthertje]

Dit verhaal weet weer zo lekker die snaar te raken, wat kunnen kleine dingen of gebaren toch een hoop betekenen hé. Dat maakt het leven mooi!

[Freddy2005]

mayca schreef:

....ik had van de vakantie foto's een kalender en een agenda laten maken. De agenda had ik bij me en kon zo deze vrouw het land laten zien waar ik verliefd op ben geworden en waar de vakantie naar toe gaat.

Majca, de kalender is echt mooi. Ik heb er met veel enthousiasme in gekeken maar de gedachten waren wel ergens anders.

[mayca]

Esthertje schreef:

Dit verhaal weet weer zo lekker die snaar te raken, wat kunnen kleine dingen of gebaren toch een hoop betekenen hé. Dat maakt het leven mooi!

Ik zat gisteren bij deze vrouw en dacht ineens hoe bevoorrecht ik ben om dit werk te doen. Al vanaf mijn 19e zit ik in de zorg, psychiatrie, verstandelijk gehandicapten, de laatste jaren autisten. En dan nu, door het gedonder met mijn rug, op deze plek terecht gekomen. Allemaal mensen die, als je ervoor openstaat, iets met je doen. Nu ben ik de laatste weken een beetje "wiebelig". Wat onzeker op deze nieuwe plek en zonder een directe aanleiding, tranen die omhoog kruipen, door ontroering. Lastig natuurlijk, maar het went dus nooit.

[mayca]

Freddy2005 schreef:

Majca, de kalender is echt mooi. Ik heb er met veel enthousiasme in gekeken maar de gedachten waren wel ergens anders.

Ja, ik ben blij met deze agenda, weer zo'n goed idee van Maria.

[Esthertje]

Mayca, het werk wat jij doet is zo 'menselijk' dat het altijd met veel gevoel, emotie, boosheid, blijheid noem maar op, gepaard gaat. Dat dit jou zo op zijn tijd een beetje wiebelig en onzeker maakt, vind ik niet gek hoor. Je hebt persoonlijk ook nogal een hoop meegemaakt de laatste tijd. Loop je daar even niet aan voorbij. Ach zolang het bij wiebelig blijft, houden wij, je familie en je collega's en vrienden je wel overeind, ik vind je in elk geval een kanjer en ik hoop je volgende week te ontmoeten!

[mayca]

Vanmorgen loop ik binnen, na een week Tsjechië.
Greetje was vorige week ziek, dus ik heb haar niet gezien.

Nu zit ze daar en wiebelt heen en weer in haar rolstoel, ze wil me van alles vertellen en vragen. Ze kijkt naar de kerstboom.....Ja hij is prachtig, ze kijkt naar de kerstmannen.....Geweldig Greetje.

Ze houdt mijn trui vast, bijna dezelfde als die van haar, ze lacht. Ze wijst naar de mand met letters....er is er nog eentje voor mij.

Ik pak mijn plastic tas uit en geef haar allemaal boekjes die ze kan lezen, daar is ze gek op. We drinken samen koffie met een kerstkransje.
We maken een mobiel van Engelen om op te hangen, voor dat ik de deur uit ga, hang ik hem op.

Deze vrouw is zo bijzonder...ze luistert stil naar het verhaal van de Kerstkarper en kijkt naar de plaatjes. Ze glimlacht naar me als ik het voorlees. Ze kan niets terug zeggen, maar haar gezicht spreekt boekdelen.

Het is gek, maar kerst was voor mij nog ver weg.....maar nu zo dichtbij!

[char]

Niet meer doen hoor, Mayca!!... Zit hier een volwassen vent, met de tranen in zijn ogen!!...
Aan de andere kant: Doorgaan met het schrijven!!!.... Kan de Wereld alleen maar beter van worden!..

Dank...Char.