[hilde_kees]

Aan de andere kant van de trap zijn er 4 vertrekken.
Een daarvan wordt als keuken gebruikt.
P1020476keuken.jpg
Naast de keuken is een soort tweede woonkamer en dan is er natuurlijk een slaapkamer.
P1020475slaapkamer.jpg
Dan gaat het op naar de zolder. De dakconstructie c.q. balken zijn essentieel.
P1020477zolder.jpg
En vol met indrukken komen we tot de conclusie dat het best groot is.
P1020485best groot.jpg P1020399deschool.jpg
Maar vergeleken bij de school natuurlijk niet.

[Esthertje]

Jemig Hilde, wat spannend! Ik ben zo benieuwd naar het vervolg.

[noekie14]

wat een mooi verhaal, en ik wacht met smacht op een vervolg

[hilde_kees]

We zijn verward. :moe: We hebben vlinders.
We praten en praten alleen nog maar over nr 26. Ook in de evaluatie naar Maurits en Astrid geven we aan dat we vooral van de locatie heel erg onder de indruk zijn.
De volgende dag zien we Maurits. We gaan tekenen voor onze SRO.
Mochten jullie hem op willen zoeken onze naam is HAENKA .Het klinkt in onze oren wel Tsjechisch en het betekent niets absurds is ons verzekerd. Dus op naar Liberec.
Kees is de Jednatel en gelukkig is hij het handtekeningen zetten gewend, want we zijn de tel kwijt geraakt.
Alles werd ons uitgelegd en er was alle ruimte voor vragen. Toen ging de advocaat contact opnemen met de bank. In de tussentijd konden wij lekker genieten van een lekkere koffie op het terrras. Daar werden we weer opgehaald en op naar de bank.
Hier was weer een roulatie geweest. Dus het was veel heen en weer gepraat. Voor ons niet te volgen. De collega die bekend was met de hele procedure kwam assisteren.
De heren, of moet ik zeggen kwajongens, werden steeds meliger. Maar toch gingen ze zonder paraplu met banklogo de deur uit.
We namen afscheid van Maurits. Maar even later belden we. Zonder autosleutels is het lastig starten. En omdat er een dubbele controle moest zijn van identiteit was hij zo vriendelijk geweest terug te gaan naar onze auto waar Kees zijn rijbewijs in zijn jas had achtergelaten.
Maar er werd zowel het rijbewijs als het paspoort gevraagd. Omdat er met Kees zijn paspoort was gestart kon er niet worden overgestapt naar die van mij. :moe: Een heel gedoe dus.
Daardoor waren de sleutels in de tas van Maurits achtergebleven. We namen opnieuw afscheid en hadden al aangegeven zoveel interesse in nr.26 te hebben dat we een bod overweegden.
We zouden over twee dagen naar Vidlak verkassen, maar per telefoon en via mail bleven we bereikbaar.
We vertrokken terug naar Ludvikov, waar we de meiden hadden achtergelaten onder de hoede van Hefziba , Gideon en elkaar.
Weer was er een stapje gezet op de weg naar ons eigen stekje in Tsjechie .

[hilde_kees]

We naderen het einde van de week in Ludvikov.
We doen weinig. De meiden vermaken zich vooral met de paarden.
En Lot kan niet genoeg krijgen van de buitenrittenP1020398buitenrit tussen de buien door.jpg.
Sarah heeft ook nog veel leeftijdsgenootjes om mee te spelen. Maar ook zij maakt kennis met paardrijden met instructie. En ze vindt het geweldig. Al valt ze direct de eerste maal eraf. Nog wel met haar billen in een plas water. Voor haar was het duidelijk. Het kwam door dat `rotjoch`. Inderdaad schrok de ponny van een van de `drukke`jongens die stonden te kijken. Maar wat ze nu precies hadden gedaan????
In ieder geval is er weer een paardenfan bij ,binnen het gezin.
We pakken langzamerhand in en gaan op weg naar onze volgende stek.
Camping Vidlak http://www.campingvidlak.cz/ Voor ons al zo vertrouwd.
Het wordt de derde maal.
We overwegen om niet de omweg en de snelweg te nemen, maar de `rijksweg`. Maar Vlaamse Truus(onze tomtom ) vindt dat geen goed idee.
Dus na een rustig ontbijt op pad.
Van het ene enthousiaste paar naar het andere. We voelen ons rijk.
Het verloopt allemaal soepel. De auto heeft eindelijk laten zien , dat hij het kan. We hebben er wel eens anders voor gestaan.

[hilde_kees]

Ik was nog niet uitverteld voor vandaag. Maar er was drukte voor mijn deur. Een ontsnapte bruine jonge labrador. Dus maar naar binnengelokt om verkeersongelukken te voorkomen.
En nu inmiddels opgehaald door haar baas.

Ik had het over onze auto. Ons eerste jaar in Tsjechie kregen we vervangend vervoer
DSC03228auto afgevoerd.jpg
Maar nu na twee jaar lijkt het eindelijk helemaal opgelost. Dus rond Praag werd het een stuk minder stressie. En we hoefden natuurlijk niet zo ver. Dus uitgerust aankomen en geen reispsychose.
We konden de door ons vorig jaar al als meest mooie plek gekozen plaats betrekken. Nu Saar goed kon zwemmen wilden we graag wat verder van de steiger.En hier vandaan konden we makkelijk toezicht houden.
P1020584onze plek aan het meer van Vidlak.jpg

De weg naar Předín was weer open. Dus konden we makkelijk naar Trebic. Want daar verkochten ze kralen. En onze meiden houden ook van frobelen.
Vanaf deze weg hebben we geprobeerd de schaapskudde te fotograveren. Maar helaas , we zagen de schapenbillen net verdwijnen in het landschap.
P1020569schapen verdwijnen in het landschap bij vidlak.jpg
We hadden een lijstje gemaakt van wat we nog wilden doen. Want hoewel we hier al twee maal drie weken hadden gestaan was er nog veel wat we niet hadden gedaan.
Een van de voornemens was een bezoek aan kasteel Vranov.
P1020589Vranov Kasteel.jpgWe vroegen Lillian om wat extra info. Dit kasteel staat namelijk op hun site genoemd. Aan te bevelen ,was haar commentaar.
Dus kasteel Vranov kon ons verwachten.
En Jur en Lillian doen echt alles om onze vakantie van vorig jaar te evenaren. Zelfs de Pitna Voda wagen deed weer zijn opwachting.
P1020586waterputten hebben ook nadelen.jpg
Maar hier was Jur minder enthousiast over. Door een grote piek in de waterbehoefte gaf de put van het gebouw er de brui aan. Er is inmiddels gebouwd aan een wateropslag onder het gebouw. Dus dit spectakel is niet meer te aanschouwen in het nieuwe campingseizoen.



Hilde

[kukel]

Dakbedekking jaren geleden vernieuwd.
Een schoorsteen vernieuwd, de andere is nog oud.
Kopgevel slecht, dakrandafweking, zogenaamde boeiboord, ontbreekt.
Begane grond: gevels zijn aangepast, zie de verschillende soorten metselwerk.
Er is iets mee gebeurd, aanbouw tegen aan gestaan en later gesloopt?
Al het stucwerk verdwenen.
Huis oogt van binnen vochtig.
Zolder is een zogenaamde koude rruimte. Ongeisoleerd.
Daardoor zal de kap nog wel in goede staat zijn.
Bij renovatie gelijk de buitenzijde isoleren en afstucen in een mooie kleur.
Alle Nuts voorzieningen lijken me, gezien de staat van het gebouw, ook matig.
Tip: neem altijd een schroevendraaier mee voor in het hout te steken en om een wandcontactdoos te demonteren om de bedrading te bekijken.
Het uitzicht van binnenuit naar buiten is matig.
Om van de omgeving te genieten heb je veel grotere kozijnen nodig.

En al dat commentaar vanaf een foto!

Succes toegewenst en tot de volgende keer.

[hilde_kees]

Dank u Kukel. Zo leren ook wij steeds weer op het bouwtechnische vlak.
Hilde

[kukel]

Heb je vragen: stel ze en we proberen er een visie op te geven.

Je ziet, zelfs vanaf een foto is het mogelijk om commentaar op het gebouw te geven.

En wat is nou eigenlijk het moeilijkst wat het meest simpele is?

Kijken.


Groet

[hilde_kees]

We luieren weer afgewisseld met wat cultureel vermaak.
We gaan op weg naar Vranov aan de Dye. In de toeristische gids staat ook vermeld dat het kasteel is ingericht en dat er alleen toegang is via een vrij stijl pad. We zijn benieuwd.
Het weer is wisselvallig. de honden hebben geen probleem met een dutje in de auto en we gaan op pad.
Het is een rit die ons eerst langs een deel voor ons al bekende plaatsen leidt. Maar we zijn het er over eens dat we het landschap rondom Trebic en Jihlava lieflijker vinden. We rijden langere tijd achter een bus met voorzieningen voor kano`s en zijn blij als deze afslaat. Een beetje uitzicht is toch heel wat waard. Hier is duidelijk veel toerisme.
Zo`n 10 km verderop zien we vlak na een bocht het kasteel.
P1020589Vranov Kasteel.jpg
Zoals je het in ridderverhalen ziet. Hoog gelegen en niet makkelijk ongezien door de vijand te benaderen.
We rijden eigenwijs de parkeerplaats waar staat vermeld dat dit de laatste is voor het kasteel voorbij. In het dorp is al een soort `frans`vakantie marktje opgesteld. Vooral toeristische rommel. Dus ons vertrouwen staat op scherp.
Maar dit bord blijkt wel de waarheid te spreken. We gaan niet moeilijk doen. We rijden terug. De kaartverkoper is vriendelijk en wijst op onze Tsjechische waarschuwingsbordje voor de hond. Er blijkt zelfs een minitreintje te rijden naar het kasteel. Maar eerst even plaspauze voor onze jongste. Dat betekend sleutel halen bij de kaartverkoper. Hij houdt ons in het oog. Zouden er al veel Nederlanders zijn geweest?? Met zijn allen plassen voor de prijs van 1? Het is schoon en we belonen dat met een kleine fooi . Sarah brengt sleutel en geld en wij bestuderen de wegwijzers. We gaan lopen. De autoroute is druk maar niet erg stijl. Dus hoe erg kan het voetpad dan zijn.
Het is een prachtig pad, maar in plaats van omhoog gaan we eerst juist omlaag. Maar dat wordt later driedubbel ingehaald. Het luie zweet komt eruit en alle luie delen van de longen worden ingezet.
Boven aangekomen vinden we dat we wel koffie hebben verdiend.
P1020607de toegangspoort.jpg
Links van de poort is een klein terras met een kiosk.
De meiden gaan vast kijken. Ik vraag of ze willen kijken of ze tussen de middag gesloten zijn. Ze komen enthousiast terug over wat ze gezien hebben. Maar mopperen omdat er middagpauze-sluiting is.
Strategisch is er een gracht en dus een brug. En er is vanaf hier zicht op de toegangswegen.
P1020604strategisch gelegen.jpg
P1020593vranov2.jpg P1020600vranovtuin.jpg
Kees blijft met de honden op het schaduwrijke terras en ik ga met de meiden op zoek naar de kassa.
Hier is wel iemand aanwezig, maar de rondleidingen zijn pas weer vanaf een uur. We hebben afgesproken dat Kees buiten blijft. Dus koop ik 3 kaartjes. Welke taal vraagt de kassiere. Ik geef aan Engels en Duits. Lot vindt Engels makkelijker leesbaar, maar ik lees als oost-Nederlandse van geboorte makkelijker Duits. Ik moet een keuze maken zegt de kassiere. En noemt tijden. Ooooh, het kwartje valt. We krijgen een levende gids. Ik kies voor Duits , omdat dat de eerste buitenlandse rondleiding is.
We hebben nog meer dan een uur. Dus gaan we terug naar Kees. We nemen een broodje en nog een koffie en zitten heerlijk in de schaduw mensen en honden te kijken.
De honden mogen wel mee tot de binnenplaats, vanwaar de rondleiding start.
P1020610vranov binnenplaats.jpg In gedachten zie je hier de frivole dames en hun stoere ridders flaneren.
Het begint te dreigen en te rommelen in de verte. Kees stelt voor dat hij met de honden terug gaat naar de auto en daar een dutje gaat doen . En dat hij ons voor het terras komt ophalen. Dit natuurlijk alleen i.v.m. het naderende onweer. We zagen mensen zich laten brengen. En met het steile pad in ons geheugen, niet zo`n slecht idee.
Kees vertrekt en wij maken foto`s en discuseren aan de hand van de kasteelgids wat waar is. En ik kijk mensen. Jonge studenten die speels de tijd doden met het spelen met een ballon. Oudere stellen , die cultuur zeer serieus opvatten en ouders met kinderen.
Er zijn nog twee rondleidingen voor de onze. Tsjechische. De studenten zijn niet Tsjechisch, maar wat wel?
Wij zijn aan de beurt. En onze groep bestaat uit................jawel ons drieen.
De jonge gids begint verlegen, maar spreekt zeer goed Duits. En heeft direct door dat we zelf niet Duits zijn. Ik krijg de gelegenheid om ook Sarah alles te verduidelijken. Het is prachtig. Bent u in de buurt dan is dit kasteel zeker aan te bevelen.
De familie van Sisi was hier kind aan huis. En dat kun je zien. Ook zie je ontwikkelingen in potterie. Ik zou best nog eens willen. En onze meiden waren ook enthousiast. Met dank aan de geduldige enthousiaste gids. Sarah geeft de fooi en hij is duidelijk een stuk meer ontspannen dan bij het begin van de rondleiding.
Bij buitenkomst bellen we naar Kees of we zullen lopen, want het is inmiddels droog. Maar Kees staat eral. We negeren de `kwijlende`blikken van onze jongste naar de toeristische marktkraampjes en besluiten ergens op de terugweg een leuk eettentje te zoeken. Maar Lot wil graag naar het oude vertrouwde restaurant in Okrisky. Dus gaan we via een toeristische route terug. We passeren Jaromerice. Dat andere prachtige romantische kasteel. En na Okrisky rijden we terug naar de camping.
We hebben een heerlijke dag gehad.
Hilde