|
27-10-07, 21:09
|
#92 |
|
Actief Lid
|
  
__________________
zitra taky den |
|
|
|
28-10-07, 20:57
|
#93 |
|
Forum Freak
|
Oh Kukel wat is deze prachtig!!!
 |
|
|
|
|
29-10-07, 08:38
|
#94 |
|
Actief Lid
|
Briljant!!!
__________________
Wijsheid begint met verwondering! |
|
|
|
|
04-11-07, 19:35
|
#95 |
|
deel 22.
En zo staan we in een dorpje. We staan bij een bocht, een soort van loket bocht. In de vorm van een elleboog dus. We kijken naar een paal met een nest met ooievaars (ooievaren?). Het is een en al rust in het dorp. Opeens een gebrom wat ontaarde in een pest herrie. Komt daar een Trabant aanscheuren. Kleur lichtblauw. Hij dondert de bocht in en opeens een ongelofelijke pest herrie. Wat bleek? De Trabant had een aanhangwagen achter zich en met het ingaan van de bocht dondert de hele aanhangwagen uit elkaar! Allerlei onderdelen, frame en wielen vlogen door de lucht. En met een plof of wat werd het weer stil in het dorp. We horen gereutel, de Trabant kwam terug, overzag de situatie, zwaait en vervolgde zijn weg. Ons in verbijstering achterlatend. |
|
|
|
|
04-11-07, 20:12
|
#96 |
|
Actief Lid
|
Prachtig !
Toch niets met de ooievaars gebeurd hoop ik ? En jij natuurlijk aan de bak om de rotzooi op te ruimen ??????
__________________
Vreugde is iets dat spontaan opwelt uit een lachend hart. |
|
|
|
|
05-11-07, 01:59
|
#97 |
|
VIP Lid
|
gekke vogel
Kukel, ik mag toch wel aannemen, dar in jouw verhaal over de vogels, een bepaalde persoon de hoofdrol speelt?...Hoe heet dat ook alweer, wanneer dieren een mensenrol vervullen? Tsjee, het is al laat. Een parabel.. of zo iets?
Carlo.
__________________
Dat zeg ik!!...voor Vrienden: ...Char |
|
|
|
|
05-11-07, 02:37
|
#99 |
|
Actief Lid
|
Krijg geen antwoord meer dus iedereen is al te bed.Jammer hoor !!!!
Ik ben nog steeds wakker en wacht op bericht. Ik neem er nog een
__________________
Vreugde is iets dat spontaan opwelt uit een lachend hart. |
|
|
|
|
12-11-07, 19:52
|
#100 |
|
|
Deel 23.
Naar aanleiding van de demonstratie in Praag kwam er ineens een beeld naar voren toen ik in Praag was. We schrijven 1989 en het land was niet vrij. Het was de dag voor 1 mei. De sfeer in Praag was grimmig. Beducht op demonstraties. ik liep er rond met de Praagse vrienden. Ze kende mij een beetje en ik moest beloven dat ik op 1 mei niet in het centrum van Praag zou zijn. De vrienden zouden anders in moeilijkheden komen als ik daar, op 1 mei, tussen zou staan. We liepen dus een dag voor de festiviteiten in het centrum van Praag toen daar een colonne van soldaten kwam aan marcheren. De Tsjechen wachtte dat niet af en verdwenen in alle hoeken gaten. Mijn Praagse vrienden rukte aan mijn mouw. En ik bleef staan. Achteraf ben ik er niet trots op want ik had ze in ongelofelijke moeilijkheden kunnen brengen. En ik bleef staan, midden op straat. Het gestap en machtsvertoon was overweldigend. Beangstigend. de klank en de echo van stampende laarzen. En ik bleef staan. Ik keek de aankomende soldaten recht in de ogen. Ze verwachtte dat ik opzij zou gaan. En ik bleef staan. Op het allerlaatste ogenblik dacht ik dat ik omvergegooid zou worden. Het ongelofelijke gebeurde. Het hele peleton ging opzij, langs mij heen. En ik bleef staan. Totdat de laatste verdwenen was. Ik ben toen keihard weggerend. En heb toen zwijgend biertjes gedronken, ver van het centrum vandaan. Ik weet niet of ik gewonnen of verloren had. Ik ben op 1 mei niet in Praag geweest. |
|
|
|
