[kukel]

deel 16

Botanische tuin in Praag


Wij zijn, de mannen, natuur liefhebbers.
We kijken met de meeste genoegens naar de meiden.
En om thuis te vertellen dat we geen barbaren zijn besluiten we om naar de botanische tuin in Praag te gaan.
Al heel vroeg zijn we op pad.
Tenminste voor ons doen, want als we arriveren is de tuin nog dicht.
Hij gaat om 12 uur open.
Och, we hebben geen bezwaar, daarnaast is een kroeg en een klein biertje kan geen kwaad.
Beetje sacherijnige ober.
We nemen een biertje.
Wat zeg ik we nemen er tig.
De kok werd steeds vrolijker.
En, hup ook nog eten er bij.
De sfeer werd heel gezellig.
Aardige kok, lekker eten en drinken.
Man, het was machtig mooi.
Zo mooi dat we taxi’s moesten bestellen om weer bij het huis te komen waar we logeerden.
En ’s avonds hadden we afgesproken met Tsjechen om te eten.
Heer Kukel heeft dat niet meer mee gemaakt.
Stomdronken is hij zijn bed in gedonderd.
De botanische tuin moet ik nog steeds gaan bekijken.


Ja, die aardige kok.
Vanuit Praag de volgende dag zomaar naar Strazne gereden en onderdak gevonden bij een slager die zijn huis verhuurde.
In de buurt is een restaurant en wie staat er te koken?
Inderdaad: de kok van gisteren in Praag.
Beide partijen keken elkaar stom verbaasd aan.
Toeval bestaat niet, of toch?
We hebben heerlijk gegeten dank zij de kok.

[kukel]

Deel 17.

Bus/tramtochten Praag

We zijn met de mannen een aantal keren achter elkaar in Praag geweest.
Totdat het centrum ons begon te vervelen.
Zelfs dat kan gebeuren.
Dan is er een simpele oplossing.
Bij een tram of bushalte gaan staan en je mee laten voeren naar het eindpunt.
Op die manier hebben veel gezien van de randstad Praag.
Gewoon wandelen en maar zien waar je uit komt.
Mooie gebouwen en woningen in Art Deco stijl.
Eentonige flatgebouwen.
Lekker gegeten bij Tsjechen die ons binnen riepen.
Onverwachte ontmoetingen.
Fantastische kroegen bezocht.
Altijd gezellig, altijd prettig.
Altijd was er wat te bleven.
Kon het maar altijd Praagse randstad zijn.

(zal ik 50 afleveringen halen?)

[Corrie]

Als je even je best doet wel hoor Kukel en wij willen ze wel lezen!!!

[doni]

Kukel ik denk dat je dat wel voor elkaar kunt krijgen,kweet het bijna zeker.We hangen voor het scherm en blijven lezen,prachtig uit de losse pols geschreven....ga zo door en je komt er wel (bij de 50 dan)

Groet,Doni

[zapalky]

Kukeldekuuk,

Dat Bourgonische bevalt me wel!

Als je nou eens aangeeft wanneer je "er weer zit", dan weet ik zeker dat we een afspraak kunnen maken dat ik je een prettige jídlo kan voorzetten en eens even bij te babbelen. Bij verhalen horen heren die communiceren en zich in vino veritas kunnen verstaan.
Ubytovaný bez problémy.
(voor als het laat wordt!) Parada!
November zijn we er weer.

[kukel]

Ach ja, het leven is te kort om te sjacherijnen!

Gewoon lekker genieten.

En wanneer ik weer in Tsjechië ben?

We weten het nog niet.

Volgende week zijn we in Italie.

We gaan speciaal voor het eten, drinken en de architectuur.

(en de mannen onder ons voor het pronte gevelwerk van de meisjes)

Maar daar mag ik niet over schrijven.

Kleine kans is aanwezig dat we er in november zijn, zegt Kukelin nu.

We zien wel.

Het leven komt en gaat vanzelf.

Een fantastische groet van Kukel.

[char]

Goede reis, Kukel. En neem een mooie CD mee! IK ga maandag met een vriend naar Cervena Hora. Kan ik iets voor jou meenemen uit Tsjechie? Ik kijk heel erg uit naar deze "trip". Hij is een van mijn beste vrienden, en we zijn samen tussen 1989-1992 wel zo'n 25 keer naar Tsjechie gereden! Meestal met "hulpgoederen" . 6000 plastic wegwerpspuiten voor het ziekenhuis in Most en allerlei medicijnen, of 480 pakken koffie voor een van de grootste ijshockey-spelers van Tsjechie, die toen een eigen restaurant wilde beginnen in Osek. Ach ja, ik kan hier niet de hele website vullen, maar verhalen genoeg!!! Mag ik Vriend zeggen? Volgende keer een bechertje (1 dus) bij de sluis!!
Carlo,
P.s Ik geniet van jouw verhalen!!

[martimmie]

Geweldig die verhalen van jou Kukel. Ik kan er maar één ding over zeggen....VOORAL DOORGAAN!!!!

[kukel]

Hartelijk dank voor de copmplimenten.
Ik heb nog wel een paar verhaaltjes in mijn hoofd zitten.
Char, dank voor het aanbod, ik kan helemaal niets verzinnen wat ik nodig zou hebben uit CZ.

Ik wens jullie allen een prettige dag toe.

[kukel]

Deel 18 Speelgoed

1989
Vrijheid was er niet.
In winkels werd je niet geholpen.
Wel of niet verkopen maakte niets uit.
Je moest het zelf maar uitzoeken.
Ik zocht een cadeau voor mijn kinderen.
Hartje Praag was een speelgoedwinkel.
Achter de toonbank verkoopsters met een volledige desinteresse.
Ik zag een doos staan in de schappen.
Ik vroeg ernaar en of de doos even open kon.
Ze keek me vernietigend aan.
Doos open maken?
Never en nooit niet.
En ze leunde verder tegen de toonbank.
Ik voelde aan het gewicht van de doos.
Zwaar.
Ik had nog steeds het idee dat er iets moois inzat en ik vermoedde wat het was.
4 dozen gekocht.
Ongezien.
Was ook heel goedkoop moet ik zeggen.
Bij thuiskomst de cadeaus aan mijn kinderen gegeven.
ze maakten de dozen open en...........
Ze sprongen een gat in de lucht: mecanoo!!!!
Ik had goed gegokt.
Meccanoo was in Nederland nauwelijks meer te verkrijgen.

Vele uren heben we geknutselt.
Ergens in ons huis staat denk ik nog een doos.
Als stille herinnering.