[pekar]

barbie schreef:

En zij? Het gaat hier niet alleen om Alainken....

Wat heeft zij dan te verliezen? Als zij dezelfde stap wil/durft te ondernemen gaat het door, zoniet niet. Of is dat te Hollands geredeneerd?

[barbie]

Zij heeft zeker wat te verliezen! Dan snap je kennelijk niet. En dan heb ik het over familie, vrienden, vertrouwde omgeving, misschien woonruimte of een goede baan… Nederland of Belgie is niet ALLES!

Wij leven niet in sprookjes, waar de liefde alles overwint…

…en zij leefden nog lang en gelukkig….

[jolanda berben]

Nee, je kan ook besluiten om het niet te proberen en 10 jaar van nu je nog steeds af vragen of het toch gekunnen had, of het toch gelukt zou zijn.

[pekar]

barbie schreef:

Zij heeft zeker wat te verliezen! Dan snap je kennelijk niet. En dan heb ik het over familie, vrienden, vertrouwde omgeving, misschien woonruimte of een goede baan… Nederland of Belgie is niet ALLES!

Wij leven niet in sprookjes, waar de liefde alles overwint…

…en zij leefden nog lang en gelukkig….

Kwestie van afwegen dus en nee Nederland of Belgie is niet alles. Aan de andere kant of het nou goed of fout gaat familie en vrienden hoef je tegenwoordig, met alle moderne communicatiemiddelen niet uit het oog te verliezen; daarbij kun je je familie en vertrouwde omgeving ook nog regelmatig bezoeken.
Als je nu een goede baan hebt, en dus zelf ook goed bent, vind je die eventueel wel weer als je terug gaat.

Ik zou zeggen...volg beide je hart en als samenzijn is wat ze beide willen is er voor de rest ook wel een oplossing te vinden.

Tis niet helemaal te vergelijken, want het was nog binnen Nederland, maar toen ik mijn vrouw leerde kennen woonde zij hier waar wij nu wonen. Ik ben van baan veranderd en hierheen getogen om bij haar te kunnen zijn en een toekomst op te bouwen.

Tegenwoordig ben ik dus een Zeeuw en woont mijn familie hier 2 uren vandaan. Behalve mijn vader, die vond zijn tweede liefde in Belgie en is tegenwoordig een Nederbelg

[barbie]

pekar schreef:

Tis niet helemaal te vergelijken, want het was nog binnen Nederland, maar toen ik mijn vrouw leerde kennen woonde zij hier waar wij nu wonen. Ik ben van baan veranderd en hierheen getogen om bij haar te kunnen zijn en een toekomst op te bouwen.

Zeker niet te vergelijken...

[pekar]

Barbie,

Ik snap best dat als de liefde weg is er weinig is om op terug te vallen in een vreemd land.

Het leven zit nou eenmaal vol gevaren en ook teleurstellingen maar als je toppen wilt bereiken zul je risico's moeten nemen.

Risico's nemen kan leiden tot groot geluk maar ook groot verdriet...........
maar risicoloos leven maakt het leven hooguit dragelijk.

[Smajlík_M]

Pekar,
binnen Nederland verhuizen is helemaal niet te vergelijken met helemaal van land te wisselen.

Barbie heeft wel een beetje gelijk, door te stellen dat "niets te verliezen hebben" iets te kort door de bocht is, en iemand die in den vreemde gaat wel heel veel achterlaat. het zal geheel van de persoon zelf af moeten hangen of ze wil of niet, en het is ook niet vanzelfsprekend, dat de geliefde van Alainken dus zo maar even automatisch verkast.

dat zal uiteraard helemaal van henzelf afhangen, en inderdaad kan Alainken net zo goed ook rustig richting CZ gaan.

en inderdaad, soms moet je in het leven een risico durven nemen, maar dat is net even wat anders dan niets te verliezen hebben.

[nick_db]

alainken: Als ik het zo lees...

Twaalf jaar terug had ik een vakantieliefje in Zbraslavice....
Ik had toen wel nog een relatie maar ben haar toch gaan opzoeken
Resultaat : de vlam sloeg terug in de pan...

Dit klinkt mij in de oren als emotionele en impulsieve beslissingen.
Liefde beschouw ik niet primair een gevoel, maar meer een beslissing om iemand lief te willen hebben en trouw te willen zijn, ofwel te willen doen wat goed voor iemand is. In goede en slechte tijden. Niet te verwarren met verliefdheid, een hormonaal gereguleerde emotie die tot liefde zou kunnen leiden.
Voorbeeld van liefde: Ik hou van mijn zoon, ook als 'ie net de stereo kapot heeft gemaakt. De emotie van het moment zal dat niet veranderen. Zo ook met mijn vrouw. Soms is het leuk, soms minder. Maar we zijn wel committed (sorry, weet het passende Nederlandse woord even niet. Toegewijd aan elkaar misschien?).

Is het niet moeilijk of bijna onoverkomelijk om als gewoon tsjechisch meisje te aarden in Belgie ? Taal , afstand andere cultuur enzomeer ?
Kan de liefde dit wel overwinnen. Ze heeft ook een meisje van twee jaar , school taal...... ????????

Tsja, pure liefde kan alles overwinnen. Maar je gaat er blijkbaar wel automatisch vanuit dat de toekomstige woonplaats in BE ligt en niet CZ. Wat is de beste beslissing? Voor een vrouw kan het emotioneel weleens beter zijn in haar eigen land te blijven. Hou je dan echt van haar en ben je als gevolg daarvan bereid jouw eigen vertrouwde woonomgeving te verlaten als dat beter voor haar is?

Krulletje:

Geloof, hoop en liefde, en van die drie de liefde nog het meest.

Hier ben ik het mee eens. Maar het boek waar deze uitspraak vandaan komt heeft het ook over trouw. En een hele andere definitie van liefde als de kortdurende verliefdheid.

Emoties van dit moment zeggen niet veel over stabiliteit en geluk in de toekomst. Die laatste 2 komen door verstandige beslissingen denk ik.

Gewoon wat gedachten...

Groetjes

[hilde_kees]

Volgens mij overwint echte liefde alles.

Wel goed communiceren en niet een alle offers laten brengen.

Maar als het echte liefde is, moet het lukken.


Hilde

[spookycat]

hilde_kees schreef:

Volgens mij overwint echte liefde alles.

Wel goed communiceren en niet een alle offers laten brengen.

Maar als het echte liefde is, moet het lukken.


Hilde

Zo denk ik er ook over Hilde,eigelijk is het simpel toch maar ja wie ben ik ,38 jaar getrouwd ook met ups en downs,maar nog steeds blij dat we mekaar hebben,ik zou hem ni kunne missen nog steeds ni maar je krijgt het ni zomaar