[Johannes P.]

Dromen….

Ik zit in het hoge gras op de binnenplaats
En droom van taferelen van eeuwen her
Koningen, ridders…
Wie heeft hier al niet rondgelopen
Niets vermoedend van het persoontje dat hier nu, eeuwen later, zit
En nietig zit te mijmeren
Mijmeren over vervlogen tijden
Over pracht en praal
Over heroïsche veldtochten
Over…

Het pleisterwerk is verweerd
De ramen zijn gebroken ogen
De tuinen overwoekerd
De eens zo trotse kantelen en buitenmuren afgebrokkeld
En toch…
Toch waart hier nog de grandeur van weleer
Van tijden die nooit zullen terugkeren

Toen kwamen de Nederlandse Barbaren
Met dollartekens in hun ogen
En slechts winst als drijfveer
Ik laat ze mijn droom niet verstoren
De burcht zal in volle glorie herrijzen!

[minus1971]

heel mooi Johannes.. heel mooi
kusss minusss

[spookycat]

prachtig tot tranen toe bewogen,heel mooi ,ik kan het niet zo neerpennen maar geniet er des te meer van
bedankt

[Tabe]

Johannes P.
In een paar woorden mooi omschreven !!

Dromen en hedendaagse realiteit in 1 stukje proza.
Smaakt naar meer.

[kukel]

Beste Johannes,

Ga zo door.
Kunnen we even met je mee mijmeren.
Dank van kukel.

[Corrie]

Ook een (wat late) dank van mij, mooi!!!

Corrie

[Krulletje]

Ik ook een beetje laat:

Johannes, hoe kun jij zo mooi omschrijven wat ik voel? :snik:
Ik krijg een vage voorstelling van geestverwantschap.

Mocht je nog meer poezie voelen opkomen, schroom dan niet, en deel het met ons!